Ένα από τα ευχάριστα αναγνώσματα στον ελεύθερό μου χρόνο, είναι τα πολλά σχόλια που υπάρχουν κάτω από τις ενοικιάσεις ή και πωλήσεις σπιτιών στην πόλη μας, στο νησί μας και γενικότερα στη χώρα μας.
Πολλά από αυτά τα σχόλια είναι έξυπνα, ευφάνταστα και σίγουρα τα περισσότερα εκφράζουν την αγανάκτηση, τον θυμό και την απογοήτευση για τα χρήματα που ζητά ο κάθε ιδιοκτήτης.
Και μπορεί πολλά να είναι χιουμοριστικά και οι ατάκες που υπάρχουν να σου φτιάχνουν προς στιγμή το κέφι, αλλά στο τέλος, μένεις με την ίδια πάντα απορία. Πού ζω ρε φιλέ, στη 5th Avenue;
Η αλήθεια όμως για το φαινόμενο της στεγαστικής κρίσης στη χώρα μας, δεν είναι για γέλια αλλά για κλάματα, διαβάζοντας τις τρελές απαιτήσεις που υπάρχουν. Η αλήθεια είναι ότι και το Reuters προσφάτως ασχολήθηκε με το πρόβλημα της στεγαστικής κρίσης στη χώρα μας, αναδεικνύοντας τον αντίκτυπο που έχει το δυσβάσταχτο κόστος των ενοικίων στους πολίτες αλλά και στα μακροοικονομικά της χώρας, καθώς -όπως αναφέρει το ρεπορτάζ- απειλεί την οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας.
Το πρακτορείο ειδήσεων προβάλλει την αντίφαση των ελληνικών αριθμών, καθώς, ενώ παρατηρείται ανάπτυξη μεγαλύτερη του ευρωπαϊκού μέσου όρου, πρόωρες αποπληρωμές χρέους και ιστορικά ρεκόρ αφίξεων τουριστών, μια μεγάλη μερίδα Ελλήνων πολιτών παραγκωνίζονται εξαιτίας της εκτόξευσης των τιμών των ακινήτων, κάτι που συνεπάγεται περικοπές δαπανών για θέρμανση, διατροφή και ψυχαγωγία και παράλληλη αύξηση του ιδιωτικούς χρέους.
Στην Efsyn διάβασα ότι το μεγάλο διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο αναφέρθηκε στην περίπτωση μιας κοπέλας, της Ειρήνης, η οποία πέρυσι νοίκιαζε ένα διαμέρισμα που αγαπούσε στο κέντρο της Αθήνας, κοντά σε φίλους, στη δουλειά της και σε πολλά καφέ της πόλης.
Μερικούς μήνες πριν, όμως, η συγκάτοικός της μετακόμισε και οι δικηγόροι που εκπροσωπούσαν τους Κινέζους ιδιοκτήτες του διαμερίσματος είπαν ότι σχεδίαζαν να αυξήσουν το ενοίκιο, που ήδη ήταν 700 ευρώ – σχεδόν όλο το εισόδημά της.
Πολλά από τα προβλήματα προέρχονται από τα χρόνια της κρίσης, όταν η κατασκευή κατοικιών «πάγωσε». Σύμφωνα με έκθεση της Τράπεζας Πειραιώς για το 2025, υπάρχει έλλειψη 180.000 κατοικιών προς ενοικίαση ή πώληση στις μεγάλες ελληνικές πόλεις.
Η Golden Visa, που υπάρχει από το 2014 για αλλοδαπούς που αγοράζουν ακίνητα, επιδείνωσε αυτή την έλλειψη. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2010, 20.000 ακίνητα, κυρίως στην Αθήνα, έχουν πωληθεί σε ξένους, σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Μετανάστευσης. Ενώ άλλα 150.000 έχουν μετατραπεί σε βραχυχρόνιες μισθώσεις για τουρίστες.
Και μετά από όλα αυτά, πώς μπορούν οι τιμές να κρατηθούν σε λογικά και όχι εξωφρενικά πλαίσια; Το ερώτημα είναι ρητορικό…