Η επανεκλογή Μητσοτάκη το 2023 και η μεγάλη ήττα ΣΥΡΙΖΑ, που οδήγησε σε ραγδαίες εξελίξεις με αποχώρηση Τσίπρα και κατακερματισμό των Αριστερών δυνάμεων, όπως, μέχρι σήμερα, έχει εξελιχθεί, είχε συνοδευτεί από την κοινωνία από το διακύβευμα ότι αυτή η θητεία της Ν.Δ. θα οδηγούσε σε μεταρρυθμίσεις.
Το επιτελικό κράτος δεν είχε απόλυτη επιτυχία από την πρώτη θητεία και φάνηκε ήδη από την εφαρμογή των αλλαγών στην κυβερνησιμότητα των Δήμων, που είχαν εκλεγεί με απλή αναλογική.
Ο πρωθυπουργός, χθες, όμως, έδειξε ότι μπέρδεψε το επιτελικό με το βαθύ κράτος, τις υποκλοπές με τις νόμιμες επισυνδέσεις, τα σκάνδαλα με τα υπουργικά καθήκοντα, το βουλευτικό λειτούργημα με το ρουσφέτι, την παρέκκλιση.
Ας ξεκινήσουμε από την αρχή, όμως. Από το 2019 ως το 2023, που έγιναν οι πρώτες εκλογές του Μαΐου, είχε παγιωθεί η αίσθηση της χαμένης σταθερότητας σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.
Η χαμένη σταθερότητα, που δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι αποκαταστάθηκε στην πρώτη θητεία της Ν.Δ., μετά την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αποτυπώθηκε και στην κάλπη, αφού, με 8 χρόνια διαφορά, οι ψηφοφόροι προτίμησαν Μητσοτάκη έναντι Τσίπρα, τιμωρώντας τον για τα capital controls του 2015 και τη σκληρή πολιτική στα οικονομικά, παρά τη διαβεβαίωση ότι είχε αφήσει μαξιλαράκι 37 δισ., που τα σκόρπισε η Ν.Δ. στον κορωνοϊό, όπως έλεγε ο Τσίπρας.
Επιπλέον, τα χρόνια καραντίνας δημιούργησε έναν φόβο επιπλέον από εκείνο των μνημονίων, γιατί είχαν χαθεί και ατομικά δικαιώματα, ενώ, ταυτόχρονα, η κατάσταση απειλούσε τα απόλυτα δικαιώματα του ανθρώπου, που καταγράφονται στο Σύνταγμα. Την ίδια μας τη ζωή.
Και αφού είχε βγει η κοινωνία και, από αυτή τη στενωπό, συνέχισε να δείχνει εμπιστοσύνη στη Ν.Δ. με την προσδοκία των μεταρρυθμίσεων. Κι ας ήταν βαρύ το κλίμα τότε στην κάλπη, λόγω των υποκλοπών, που είχε έρθει στην επιφάνεια ως σκάνδαλο, αλλά και του βαρύτατου δυστυχήματος της τραγωδίας των Τεμπών. Όμως, τότε, μέτρησε η οικονομική ατζέντα.
Οι μεταρρυθμίσεις, που προσδοκούσε ο κόσμος, είχαν να κάνουν με την εξυγίανση όχι μόνο των οικονομικών, αλλά και των κοινωνικοπολιτικών ζητημάτων στην Ελλάδα.
Ο κόσμος προσδοκούσε σε μεταρρυθμίσεις που θα έκοβαν μια για πάντα τους δεσμούς κράτους – κοινωνίας δια των πελατειακών σχέσεων, μεταρρυθμίσεις που θα περιόριζαν τις θητείες στις βουλευτικές έδρες και την πρωθυπουργία, θα υπήρχε διαφάνεια στην μακρό και μικρό οικονομία, θα εγκαταλειπόταν ο παλιομοδίτικος τρόπος που πολιτεύονται οι πολιτευτές και οι πολιτικάντηδες, θα έμενε πίσω στην ιστορία το ρουσφέτι και, φυσικά, θα αποκαθίσταντο η ισονομία και η ισοπολιτεία, δηλαδή, δεν θα υπήρχαν πολίτες δύο ταχυτήτων, κυρίως στην οικονομική ευμάρεια.
Δυστυχώς, δεν πραγματώθηκε καμία από αυτές τις προσδοκίες. Τα Τέμπη εξακολουθούν να μας απασχολούν και πλέον έχει καλλιεργηθεί ότι, μαζί με τη Δημοκρατία, πάσχει και η Δικαιοσύνη και το Κράτος Δικαίου, είναι και αυτό δύο ταχυτήτων, πέραν της πραγματικής οικονομίας, οι υποκλοπές αποδεικνύονται σήμερα τεράστιο σκάνδαλο καταστρατήγησης των προσωπικών ελευθεριών ως δικαίωμα και του τρόπου που αναπτύσσεται η προσωπικότητα από το άτομο, ενώ ένα άλλο σκάνδαλο εμφανίστηκε στην επικαιρότητα.
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Το σκάνδαλο αυτό μέλλει να γίνει καταλύτης εξελίξεων, καθώς έχει να κάνει με χρήμα και πολίτες δύο ταχυτήτων, εκ των οποίων ενθυλακώνουν περισσότερο και καλύτερα εκείνοι που έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη», δηλαδή σχέσεις με τα πρόσωπα και τους πολιτικούς στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Ένας κτηνοτρόφος με μια κουμπαριά, ο ψηφοφόρος του βουλευτή που συνδέεται μαζί του συγγενικά, ο κομματάρχης του χωριού που μπορεί να τηλεφωνήσει στον βουλευτή που τυγχάνει υπουργός και η γενική αίσθηση ότι, εφόσον δεν ζημιώνεται το κράτος, δεν υπάρχει κλεψιά, γιατί έγινε μια «παρέκκλιση» που δίνει δικαίωμα να εισπράξει κάποιος, αν και δε δικαιούται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο.
Υπήρχε η αίσθηση ότι κανένας ποτέ δεν θα ελέγξει το «πάρτι» με τις επιδοτήσεις. Μέχρι που η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, θέλοντας να γλιτώσει από ενοχλητικούς λειτουργούς της Δικαιοσύνης, ψηφίζει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και τοποθετεί εκεί ανθρώπους που δεν ήθελε στα πόδια της.
Τους τοποθέτησε σε θέσεις, όμως, με μεγαλύτερη ισχύ. Κάποια χρόνια μετά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που ήταν η «εξορία» των λειτουργών που ενοχλούσαν το σύστημα, αποκαλύπτει ένα σοβαρό ζήτημα διασπάθισης ευρωπαϊκού χρήματος, που πιστεύει -η ίδια η Λάουρα Κοβέσι το είπε- ότι γινόταν από πολιτικούς, οργανωμένους στην απάτη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ να αποτελεί το όχημα.
Οι νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ εμπλέκουν 11 βουλευτές, φαίνεται ότι η εμπλοκή είναι μεγαλύτερη σε αριθμό προσώπων 20 και πλέον και ο πρωθυπουργός επιχειρεί να πείσει την κοινωνία ότι οι μεταρρυθμίσεις που προσδοκούσε στη θητεία, που άρχισε το 2023, θα γίνουν στην επόμενη. Αυτό μας είπε στο διάγγελμά του. Τι ζήτησε; Να πάψει ο θόρυβος περί διαφθοράς, γιατί θα λυθεί μετά τις επόμενες εκλογές.
Ως τότε; Διαφθορά; Ζήτησε να ψηφίσει ο κόσμος Ν.Δ., παρά τη διαφθορά, για να κάνει κάποιες μεταρρυθμίσεις. Δηλαδή ο πρωθυπουργός ζήτησε και πάλι ψήφο εμπιστοσύνης από την κοινωνία. Πρότεινε ότι, στην επόμενη Κυβέρνηση, θα κάνει εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς, ώστε να μην μπλέκουν οι βουλευτές σε παρόμοιες περιπτώσεις ή παρεκκλίσεις υπουργικών καθηκόντων.
Τι σημαίνει αυτό; Πως το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών και η τροποποίησή του δεν φαίνεται να προτεραιοποιείται, που, ωστόσο, αυτό έχει να κάνει με τις Συνόδους των επόμενων δύο κοινοβουλίων που θα προκύψουν.
Την ίδια ώρα, όμως, ο εκλογικός νόμος, που θα εφαρμοστεί, είναι διαφορετικός από εκείνον που ίσχυσε το 2023 και τον Μάιο και τον Ιούνιο, που, επίσης, εφαρμόστηκε διαφορετικός μέσα σε 40 μέρες, αφού ήταν του Μαΐου η απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ και τον Ιούνιο η ενισχυμένη.
Συνεπώς, το διάγγελμα Μητσοτάκη, χθες (06/04), είχε να κάνει με την προσπάθεια να κρατηθεί, με θεσμικότητα, στα πόδια του στο Μαξίμου, αφού τα 300 εκατ. στήριξης της κοινωνίας από τον πόλεμο στο Ιράν και τα 40 ευρώ στον κατώτατο μισθό δεν άλλαξαν το εγχώριο πολιτικό κλίμα, που βαρύνεται πλέον με ζητήματα, όπως η απώλεια ελευθερίας από υποκλοπές, η απώλεια της αίσθησης προστασίας του Κράτους Δικαίου και, φυσικά, ο πλουτισμός ολίγων σε βάρος πολλών κορόιδων μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ. Και τώρα τι θα γίνει;
Θα ζήσουμε τα Θεία Πάθη με κατάνυξη, θα ελπίσουμε στο φως με την Ανάσταση του Κυρίου και, μόλις περάσει και η Κυριακή του Άπιστου Θωμά, θα αρχίσει το «ψήσιμο» των δύσπιστων ψηφοφόρων! Από όλα τα κόμματα, γιατί, όπως καταλάβατε, διάγουμε προεκλογική και μάλιστα σκληρή περίοδο!