Και ΒΟΑΚ, και με το πιο σύγχρονο αεροδρόμιο της Μεσογείου στα σκαριά, προσεχώς ΝΟΑΚ, μεταπροσεχώς τρένο και ΑΠΕ και μικρό και μεγάλο καλώδιο, όπου να ‘ναι σκάνε και οι υδρογονάνθρακες με τον ενεργειακό κολοσσό της Chevron, που θα τους εξορύξει κι έξω (δεν θα μας) ρίξει!
Μα πόσο προφητικός ήταν ο Νίκος Καζαντζάκης, όταν έγραφε «Δεν ήταν νησί, ήταν θεριό που κείτουνταν στη θάλασσα», που έγινε σουξέ με τη μουσική του Μάνου Χατζηδάκι;
Η Κρήτη στα καλύτερά της, λοιπόν, το θεριό ξύπνησε κι έγινε η silicone valley των επενδύσεων και η Μέκκα της καινοτομίας και της ανάπτυξης, αν θέλουμε να το κάνουμε λύσσα! Ένα νησί σε οργασμό έργων και εργοταξίων, που προσελκύει κάθε Σαββατοκύριακο υπουργούς, υπουργίσκους και αξιωματούχους, που θέλγονται από την κοσμογονία που συντελείται.
Κατεβαίνουν να πάρουν μια τζούρα Κρήτη και να ντιλάρουν ελπίδα, προμήθειες, οράματα, πλάνα, πρότζεκτ και αναπτυξιακά σχέδια, που αβαντάρουν την Ελλάδα ολόκληρη.
Η Κρήτη έγινε υπολογίσιμη και όχι μόνο για τους δημοκρατικούς της αγώνες και τα «πράσινα» κάστρα, που τεχνηέντως μετατράπηκαν σε «γαλάζια» φρούρια. Και όταν λέμε τεχνηέντως, εννοούμε με την «τεχνική λύση» των βοσκότοπων, που ανέδειξε τη φυσική εξωστρέφεια των Κρητικών, που έφτασαν στα πέρατα της Ελλάδας και των Σκοπίων μη σας πω. Αλλά αυτά δεν είναι της παρούσης.
Η Κρήτη έγινε παίχτης, ή καλύτερα, κράχτης παιχτών. Τι να κάνουμε; Όλοι ομνύουν στον αέρα της και εξυμνούν το επενδυτικό κλίμα της, αν και η ίδια δεν έχει αποφύγει τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης. Οικονομικά φόρουμ, εκδηλώσεις, ημερίδες, εσπερίδες ευδοκιμούν στο νησί και σε πολύ λίγο καιρό όλοι θα μιλούν για «το θαύμα της Κρήτης»! Θαύμα θαυμάτων πραγματικά, καθώς έγινε χωρίς σχεδιασμό και πλάνο.
Άσχετα αν κάποιοι τοπικοί παραγοντίσκοι με πρόσβαση σε προγράμματα και χρηματοδοτήσεις επαίρονται για τις… κοτρόνες που έβαλαν στην ανάπτυξη του νησιού, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσουν την υστεροφημία τους… Εις μάτην. Το θαύμα αναδύθηκε μόνο του από τη θάλασσα, σαν τη γοργόνα, την αδελφή του Μεγαλέξανδρου, για να μην ξεχνάμε και τον Καζαντζάκη.
Περάστε κόσμε… Το νησί διαθέτει πλούσια τα ελέη! Και δεν μιλάμε για καρπούς, καθώς έχουμε ένα θεματάκι με τη λειψυδρία (αλλά πού θα πάει, θα το λύσουμε κι αυτό). Το νησί έχει το πιο γόνιμο επενδυτικό περιβάλλον, κάθε χρόνο κάνει ρεκόρ τουριστικών αφίξεων, εσχάτως και μεταναστευτικών ροών!
Ανέκαθεν ήταν πολυπολιτισμικό, τώρα και χώρος υποδοχής ανθρώπων, ιδεών και κεφαλαίων. Και Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου και Εθνική Λυρική Σκηνή. Αβάντι μαέστρο! Εξάγουμε σεφ στας Ευρώπας και εισάγουμε Φιλιππινέζους ανειδίκευτους στα ξενοδοχεία μας. Χωρίς ταμπού στο νησί των ξεταμπού!
Καλλιεργούμε έγκλημα, εξάγουμε κιόλας και εισάγουμε τεχνογνωσία και λευκά ναρκωτικά, σε ένα πρωτοφανές ισορροπημένο εμπορικό ισοζύγιο. Όπως έλεγε και ένας Μητροπολίτης των σέβεντις, «Σικάγο γίναμε»! Και τι έχει το Σικάγο, λέπρα; Όπως αναρωτιόταν κάποτε ο Σωκράτης Κόκκαλης, για έναν αντιτουριστικό προπονητή που είχε ο Ολυμπιακός!
Παρεμπιπτόντως, ο Σωκράτης Κόκκαλης δεν θυμάμαι να είχε κάνει μπίζνα με την Κρήτη, αλλά οι σημερινοί κολοσσοί των κατασκευαστικών και λοιπών συνοδών δράσεων, βρίσκουν στην Κρήτη τη γη της επαγγελίας. Μπορεί τα μηχανήματά τους να κάθονται, αλλά το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, πλερώνει.
Γιατί έχει πρόσωπο καθαρό και κούτελο καθάριο! ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, όμιλος Aktor, ΜΕΤΚΑ και άλλα μεγάλα ΑΦΜ, δουλεύουν για τον ίδιο στόχο: την εκτόξευση της Κρήτης. Και παρόλα αυτά δεν ξέρω γιατί μου έχουν καρφωθεί οι στίχοι του Καζαντζάκη: «Άμα λευτερωθεί η Κρήτη,
θα λευτερωθεί κι εμένα η καρδιά μου.
Άμα λευτερωθεί η Κρήτη,
θα γελάσω».
Το τραγούδι ακούστηκε πολύ στη Χούντα, μέχρι που το καθεστώς το απαγόρευσε. Αλλά τώρα δεν έχουμε δικτατορία. Δικτατορία δεν σηκώνει ο λαός. Ζήτω ο φιλελευθερισμός!