Από το περασμένο καλοκαίρι αναμένεται μια δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που θρυλείται ότι περιλαμβάνει ονόματα βουλευτών από όλους τους χώρους, πρώην υπουργούς, ίσως και νυν, ακόμη και ονόματα από την Κρήτη!
Μια δεύτερη δικογραφία που, ως λέγεται, πλέον θα φτάσει στη Βουλή από το Λουξεμβούργο, όπου εδρεύει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και θα υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις, δηλαδή όχι, διερευνήστε μήπως και… αλλά προχωρήστε σε άρση ασυλίας να διερευνηθούν δικαστικά! Πότε, όμως, μπορεί με τα ισχύοντα να ξεπεραστεί το άρθρο 82 για τον εκλεγμένο ή τον υπουργό του Ελληνικού Κοινοβουλίου;
Όταν διαπιστώνεται ότι το αδίκημα είναι κοινό αδίκημα ή συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση ή σε αδικήματα που διαπράχθησαν πέραν της άσκησης των αρμοδιοτήτων του βουλευτικού ή υπουργικού αξιώματος. Δηλαδή, αν κάποιος ως υπουργός, κάνοντας τη δουλειά του Υπουργείου, έκανε ένα λάθος, τότε υπάρχει άρθρο 82 που τον προστατεύει.
Αν, όμως, ως υπουργός, ήταν και μέλος, παραδείγματος χάριν, μιας εγκληματικής οργάνωσης, τότε δεν υπάρχει άρθρο 82, παραπέμπεται με τον κοινό κώδικα.
Ωστόσο, και σε αυτή την περίπτωση, θα χρειαστεί να γίνει διερεύνηση, εκτός και αν η EPPO έχει ήδη διαπιστώσει κατά τα θρυλούμενα ότι για παράδειγμα ένας εκλεγμένος μεσολάβησε με ρουσφέτι να δοθεί παράνομη επιδότηση σε κάποιον που κατ’ εξακολούθηση εξαπατούσε το ευρωπαϊκό ταμείο ή δεν δικαιούτο, και αυτό ήταν εν γνώση του.
Τότε, έχει διαπράξει αδίκημα, που εμπίπτει στο άρθρο 82 ή έχει διαπράξει αδίκημα, χρησιμοποιώντας την ιδιότητά του να επηρεάσει ή να μεσολαβήσει για να διαπραχθεί μια παρανομία; Οι νομικίστικες αναγνώσεις ως προς το πνεύμα του νόμου, του Συντάγματος ή κάθε άλλου πολιτειακού εργαλείου είναι πολλές και ενδεχομένως άλλοτε «τυλίγουν» σε μια κόλλα χαρτί τους εμπλεκόμενους ή μπορεί και να τους ξεμπλέξουν!
Όμως, τα πράγματα στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι πολύ πιο συγκεκριμένα και περίπλοκα. Ακόμη και η Εξεταστική που ολοκλήρωσε προ ημερών το έργο της, συστάθηκε για τη διερεύνηση διαχρονικών ευθυνών. Άρα, γινόταν εξ αρχής παραδεκτό ότι κάτι πήγαινε λάθος και αναζητούταν το βάθος του.
Η ουσία της συστάσεως της Εξεταστικής, ακόμη και αν ήταν συνταγματικός εκτροχιασμός, αφού, κατά μερίδα νομικών, έπρεπε εξ αρχής να συσταθεί προανακριτική, που ζητάει και η αντιπολίτευση, δεν αποτυπώθηκε στο πνεύμα του πορίσματος, αλλά με διάφορα στερεοτυπικά του δημόσιου λόγου στο τέλος πληροφορηθήκαμε ότι δεν έχουν ευθύνη οι διερευνώμενοι υπουργοί, γιατί δεν υπήρχε σκάνδαλο.
Συνεπώς, η αρχική παραδοχή ότι θα πρέπει να διερευνηθούν διαχρονικά οι ευθύνες για κάτι αναποτελεσματικό ή αρνητικό που υπάρχει στη λειτουργία του Οργανισμού, καταρρίφθηκε, αφού δεν βρέθηκε ούτε σκάνδαλο ούτε ευθύνες, ούτε τωρινές ούτε διαχρονικές!
Απλώς, διαχρονικά ήταν τα προβλήματα της γραφειοκρατίας, των ελλιπών και περιορισμένων ελέγχων και διασταυρώσεων, της έλλειψης προσωπικού, της στοχοποίησης των υπαλλήλων και όλα αυτά που αποτελούν την κατάρα, δηλαδή της Δημόσιας Διοίκησης στην Ελλάδα, όπως διαμορφώθηκε με την επιβολή του ρουσφετιού από τους κοτζαμπάσηδες, ώστε να υπάρχει έλεγχος του δημόσιου οφέλους προς όφελός τους πάνω στο γαλλικό γραφειοκρατικό σύστημα, που υιοθέτησε η χώρα από συστάσεως του σύγχρονου ελληνικού κράτους με τον Καποδίστρια και διολίσθησε στους όρους του ανατολικού παζαριού, που επί 400 χρόνια είχαμε πάρει μάστερ σε αυτό! Και 400 χρόνια δεν τα λες και λίγα…
Το άτιμο το DNA δεν ξεχνάει ό,τι γράφεται σε αυτό από νοοτροπίες, φοβίες και στην ψυχόσφαιρα, μέχρι που επηρεάζει και τον φαινότυπο του σημερινού Έλληνα, που πλέον δεν είναι πολίτης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους τεχνοκρατικούς όρους, την ορθολογικότητα στα δημοσιονομικά και τα λογιστικά και το ευρώ να έχει γίνει το κοινό γνώρισμα της ταυτότητας όλων εκείνων των εθνικών κρατών που ανήκουν στη σημερινή Ευρώπη!
Και το ερώτημα είναι: Γιατί ποτέ δεν πιστέψαμε ότι θα μας πιάσουν οι Ευρωπαίοι συμπολίτες μας πάνω στο παζάρι που γινόταν με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και το ευρωπαϊκό χρήμα; Μήπως γιατί τους νιώθαμε μακριά ή γιατί είχε εγκατασταθεί η ισχυρή νοοτροπία από τα πρώτα κιόλας ΜΟΠ μέχρι τα σημερινά «πακέτα» ευρωπαϊκών κονδυλίων που δυστυχώς χρησιμοποιήθηκαν για τον κατά κεφαλήν πλουτισμό, αλλά όχι για την αύξηση του ΑΕΠ ή τον εξευρωπαϊσμό των υποδομών της ίδιας της χώρας;
Ίσως όλα μαζί ή και τίποτα από αυτά…