Την καταγγελία ενός συνανθρώπου μας που επί 30 χρόνια είναι εθελοντής αιμοδότης δύο φορές τον χρόνο δέχτηκε η εφημερίδα «Πατρίς» και το patris.gr για μια περιπέτεια που έζησε το πρωί στο ΠΑΓΝΗ.
Όπως μας μετέφερε πήγε στο Νοσοκομείο της Δευτέρας το πρωί και ενώ είχε μαζί του την κάρτα αιμοδότη δεν του επετράπη η είσοδος με το αυτοκίνητο μέσα στον αύλειο χώρο γιατί δεν υπήρχε θέση πάρκινγκ.
Ο ίδιος απόρησε πως είναι δυνατόν να μην υπάρχει πρόβλεψη για στάση οχήματος ενός εθελοντή αιμοδότη που πηγαίνει για μια ώρα και φεύγει επιτελώντας ένα θεάρεστο έργο χωρίς ανταλλάγματα προς τους συνανθρώπους του.
Στη συνέχεια όπως ανέφερε μιλώντας στο patris.gr έκανε στροφή και βγήκε στον δρόμο αναζητώντας μια θέση στάθμευσης. Με τα πολλά βρήκε μια και περπάτησε μια μεγάλη διαδρομή μέχρι να φτάσει στο Νοσοκομείο. Μπήκε στο τμήμα Αιμοδοσίας και είπε στο προσωπικό τι του συνέβη για να εισπράξει την απάντηση: «Εδώ δεν έχουμε εμείς θέση στάθμευσης, θα έχετε εσείς;» μια απάντηση που ακούστηκε αρχικώς εκνευριστική αλλά κρύβει μια μεγάλη αλήθεια για την πρόνοια ακόμη και των υγειονομικών που για να φτάσουν έγκαιρα ψάχνουν να βρουν πάρκινγκ!
Ο καταγγέλλων όπως μας περιέγραψε με μεγάλη συγκίνηση είναι αιμοδότης εθελοντικά εδώ και 30 χρόνια εκπληρώνοντας ένα δικό του τάμα και αναγκάστηκε να πει: «Δεν ξανάρχομαι». Ο άνθρωπος χρειάστηκε να περπατήσει ξανά μετά την αιμοδοσία την απόσταση ενώ όπως σημείωσε το αίμα έβγαινε πολύ γρήγορα αυτή τη φορά… γιατί είχε περπατήσει πολύ για να φτάσει στην Αιμοδοσία! Χαρακτηριστικά έλεγε: “Περπάτησα μια ώρα, δεν θα βγει γρήγορα το αίμα;”.
Μήπως για ορισμένες κατηγορίες επισκεπτών του Νοσοκομείου να υπάρξει μια ξεχωριστή πρόνοια; Εξάλλου μετά την αιμοληψία δεν ενδείκνυται το πολύ περπάτημα, σωστά;