Η πρόσφατη αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη έχει προκαλέσει έντονη κινητικότητα στο εγχώριο ακροδεξιό σκηνικό, πυροδοτώντας άμεσες αντιδράσεις στον χώρο των υποστηρικτών της ναζιστικής ιδεολογίας. Το φαινόμενο συνοδεύεται ήδη από την επανεμφάνιση νεοπαγών φασιστικών οργανώσεων και ταγμάτων εφόδου, οι οποίες κάνουν αισθητή την παρουσία τους μέσω απειλών και βίαιων επιθέσεων με μαχαιρώματα, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημόσια ασφάλεια και τη δημοκρατική ομαλότητα.
Το καμπανάκι της επαγρύπνησης χτυπά πλέον με ιδιαίτερη ένταση. Αν συνυπολογιστούν τα στοιχεία από μη δημοσιοποιημένες δημοσκοπήσεις, οι οποίες φέρουν το κόμμα του Κασιδιάρη, να προσεγγίζει ποσοστά της τάξης του 10%, καθίσταται σαφές ότι η κινητοποίηση των δημοκρατικών πολιτών και των κομμάτων του συνταγματικού τόξου οφείλει να είναι αστραπιαία.
Το ισχυρό ακροδεξιό ρεύμα που αυτή τη στιγμή κυριαρχεί σε πολλές χώρες της Δυτικής Ευρώπης δεν πρέπει να επιτραπεί να διεισδύσει περαιτέρω στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Η χώρα δεν διαθέτει τα κοινωνικά ούτε τα πολιτικά περιθώρια να βιώσει έναν νέο κύκλο αντίστοιχο με εκείνον της «Χρυσής Αυγής».
Συνιστά βαριά προσβολή για την ιστορική μνήμη μιας χώρας που μόλις χθες τίμησε την επέτειο της απελευθέρωσής της από τον γερμανικό ζυγό, να εκπροσωπείται στο εθνικό κοινοβούλιο από μορφώματα που, στο όνομα της πατρίδας και του έθνους, φέρουν τη σβάστικα και χρησιμοποιούν ναζιστικούς χαιρετισμούς.
Ο ελληνικός λαός διαθέτει ιστορική γνώση και αναγνωρίζει την προέλευση αυτών των «πατριωτών». Η ιστορική τους διαδρομή συνδέεται ευθέως με το παρελθόν των πολιτικών τους προγόνων: των ταγματασφαλιτών, των πρακτόρων της Γκεστάπο, των «χιτών», των υποστηρικτών του Ράλλη και του Μπουραντά, των κουκουλοφόρων δοσιλόγων και των κατά τόπους συνεργατών των Ναζί, όπως ο διαβόητος Μαγιάσης, που έδρασε στην Κρήτη.
Αυτοί ακριβώς οι κύκλοι επιχειρούν σήμερα, υπό τον μανδύα του υπερπατριωτισμού, να διεκδικήσουν εκ νέου την ψήφο των πολιτών. Η απάντηση της κοινωνίας οφείλει να είναι μονοσήμαντη και απολύτως καθαρή: ένα εμφατικό «μαύρο» σε όσους εκπροσωπούν το πολιτικό σκοτάδι, στους νοσταλγούς των στρατοπέδων συγκέντρωσης και στους υμνητές των φρικαλεοτήτων του Νταχάου και του Άουσβιτς.
Η δημοκρατική κοινωνία δεν έχει περιθώρια εφησυχασμού. Ο φασισμός και ο ναζισμός πρέπει να αντιμετωπίζονται με διαρκή αγώνα, καθώς οι πληγές της Κατοχής παραμένουν νωπές. Τις μαρτυρούν τα ερείπια που στέκουν ακόμη και σήμερα στα μαρτυρικά χωριά της Κρήτης και της υπόλοιπης Ελλάδας—στα Ανώγεια, στην Κάνδανο, στη Βιάννο, στο Αμάρι και σε δεκάδες άλλους τόπους θυσίας.
Αυτά τα χαλάσματα μεταφέρουν ένα διαχρονικό μήνυμα, αποτυπωμένο στη γνωστή προειδοποίηση του Μπέρτολτ Μπρεχτ: «Μη χαίρεστε που σκοτώσατε το κτήνος. Η σκύλα που το γέννησε είναι πάλι σε οργασμό».