Ας πούμε την αλήθεια για τα πεζοδρόμια της πόλης μας, ας παραδεχτούμε ότι σε αυτή την πόλη μιλάμε μόνο για την κίνηση των αυτοκινήτων σαν να μην υπάρχουν πεζοί, ας παραδεχτούμε ότι χρησιμοποιούμε τα πεζοδρόμια που υπάρχουν όταν υπάρχουν, ως κάθετες εισόδους και εξόδους στα καταστήματα και τα σπίτια μας, ας παραδεχτούμε ότι σε αυτή την πόλη δεν περπατάμε έστω και αν οι αποστάσεις είναι μηδαμινές.
Ως συνέπεια όλων των παραπάνω έχουν διαχρονικά ευθύνες όλες οι δημοτικές αρχές, είτε επειδή δεν έκαναν καθόλου πεζοδρόμια, είτε όταν τα έκαναν, αυτά να είναι αδιάβατα, φυτεύοντάς τα ανά 4 μέτρα με δέντρα, τοποθετώντας κολώνες φωτισμού, κολώνες σήμανσης, στάσεις αστικών λεωφορείων, τηλεφωνικούς θαλάμους, περίπτερα, παγκάκια και άλλα μειώνοντας και άλλο το ήδη μικρό πλάτος τους.
Ανάμεσα σε όλον αυτό τον συρφετό, (αστικό εξοπλισμό τον ονομάζουν) πρέπει να χωρέσει και κάτι ακόμα, ο οδηγός όδευσης τυφλών, έλα Χριστέ και Παναγιά, δεν κάθονται οι τυφλοί άνθρωποι στα σπίτια τους, μόνο θα τους βάζουμε και ριγωτές πλάκες στα πεζοδρόμια και τους πεζόδρομους, να μην χάνουν το προσανατολισμό τους, να κινούνται με ασφάλεια και να κάνουν ότι κάνουν όσοι βλέπουν, δηλαδή να μπορούν να κινούνται στην πόλη τους.
Επειδή πολλά έργα εμπεριέχουν ευρωπαϊκή συμμετοχή, αναγκάζονται ανάμεσα στα δέντρα, που για αυτά έχουν φτιαχτεί τα πεζοδρόμια σύμφωνα με αυτό που συμβαίνει, εκτός και αν μου αποδείξετε ότι δεν είναι έτσι, να στρώνουν τέτοιες πλάκες, αδιαφορώντας πλήρως για τον κανονισμό τοποθέτησής τους, με αποτέλεσμα κανένας οδηγός όδευσης τυφλών να μην έχει ελεύθερο χώρο 50 εκατοστά από κάθε πλευρά σε όλο το μήκος του πεζοδρομίου, συχνά πάνω στις οδεύσεις τυφλών υπάρχουν κολώνες ή οι κορμοί των δέντρων μαζί με τα κλαδιά τους, στάσεις λεωφορείων, ενώ σχεδόν πάντα οι ριγωτές αυτές πλάκες τοποθετούνται σχηματίζοντας το γράμμα Π πάνω στα πεζοδρόμια προκειμένου να αποφύγουν τα δέντρα, αντιμετωπίζοντας τους τυφλούς ανθρώπους ως τηλεκατευθυνόμενα που έχουν την δυνατότητα να στρίβουν συνέχεια κατά 90 μοίρες αυστηρά πάνω στην ράγα τους, ενώ ούτε λόγος να γίνεται για τέτοια εξυπηρέτηση σε αυτοχρηματοδοτούμενα έργα. Τότε οι τυφλοί θεραπεύονται και δεν υπάρχουν.
Καταλήγουμε, λοιπόν, ότι η πόλη του Ηρακλείου αν και έχει τυφλούς, τους απαγορεύει την κίνηση στην πόλη τους. Μην μου πει κανένας ότι στο κέντρο υπάρχουν οδηγοί όδευσης τυφλών, διότι θα του πω ότι, πρώτον, ας τους φτιάξουν πρώτα σωστά και ύστερα ας καλέσει τους τυφλούς να τους περπατάνε. Δεύτερον οι τυφλοί κατοικούν σε όλη την πόλη, εκτός και αν οι δημοτικές αρχές αντιμετωπίζουν την πόλης όπως οι Ενετοί και Οθωμανοί, δηλαδή ότι περικλείεται από τα τείχη.
Να τονίσω ότι το Ηράκλειο χρειάζεται δέντρα και υπάρχουν πολλοί χώροι ακόμα που δεν έχουν δεντροφυτευτεί. Ακόμα και στα πεζοδρόμια μπορούν να υπάρχουν δέντρα χωρίς να ενοχλούν και υπάρχουν τέτοια παραδείγματα έστω και αν είναι λιγοστά, αρκεί οι δημοτικές αρχές να τηρούν τους νόμους, οι οποίοι ορίζουν για κάθε εύρος δρόμου και αντίστοιχο εύρος ΚΑΘΑΡΟ πλάτος πεζοδρομίου, χωρίς τίποτα από αυτά που προανέφερα επάνω.
Εννοείται μετά από αυτό, επιβάλλεται η φύτευση δέντρων αφού δεν θα εμποδίζουν την κίνηση των πεζών. Κλείνοντας, να πω ότι πρέπει επιτέλους στο πλαίσιο του Σχεδιασμού Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας ΣΒΑΚ, να περιλαμβάνεται και η κινητικότητα των πολιτών με τα πόδια ανεξαρτήτου ηλικίας, ανεξαρτήτως αναπηρίας και η επιδιόρθωση των παλαιότερων πεζοδρομίων, ακόμη όμως και πολύ πρόσφατων.
Μενέλαος Α. Μαρκοδημητράκης
καθημερινός χρήστης των πεζοδρομίων του Ηρακλείου και αντιπρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Τυφλών Κρήτης.
e-mail: [email protected]