Γράφει η Παρέα της Πέμπτης Ηρακλείου
Στο κέντρο του Ηρακλείου, βρίσκεται κρυμμένο, καταπατημένο και απαξιωμένο ένα σπουδαίο Μνημείο, το Ηρώο Ηρακλείου. Ένα Μνημείο, πρότυπο Μινωικής αρχιτεκτονικής, που κατασκευάστηκε το 1930 από την τότε Νομαρχία Ηρακλείου, με απόφαση της Κυβέρνησης Βενιζέλου, στα πλαίσια του εορτασμού των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της Ελλάδας και τη σύσταση του ελληνικού κράτους (Εικ. 1).
Η μελέτη ανέγερσης του έργου έγινε από τον αρχιτέκτονα και αρχιμηχανικό του Δήμου Ηρακλείου, Δημ. Κυριακό, που έχει αφήσει ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στην πόλη.
Το Ηρώο, ένας χώρος ιερός, που κατασκευάστηκε για να τιμηθούν η ιστορία και οι πρόγονοί μας, σήμερα βρίσκεται σε στάδιο παντελούς εγκατάλειψης και στα πρόθυρα κατεδάφισης, όπως φαίνεται στην Εικόνα 2. Αυτό το Μνημείο κραυγάζει “SOS” και καλεί όλους μας να αφυπνιστούμε, να ενδιαφερθούμε σοβαρά και να αντιταχθούμε σθεναρά, επιβάλλοντας τη διάσωσή του.
Να κάνομε σαφές σε κάθε αρμόδιο ότι με την ολιγωρία του και την ανεπίτρεπτη ανοχή του, κυρίως των κυβερνώντων, αυτό το Μνημείο έχει δολίως καταπατηθεί και κινδυνεύει άμεσα να κατεδαφιστεί. Να απαιτήσομε την αναγκαστική απαλλοτρίωση του ευρύτερου χώρου και φυσικά τον ευπρεπισμό του, ώστε να αποτελέσει ένα χώρο ιερό και τιμής για όλους μας.
Η ανάδειξη του Μνημείου ευνοείται από το γεγονός ότι βρίσκεται στο κέντρο του Ηρακλείου, δίπλα στην πλατεία Ελευθερίας. Στα πλαίσια αναμόρφωσης του κέντρου της πόλης, η Δημοτική μας Αρχή οφείλει να αποφασίσει και να υλοποιήσει τη συνένωση της πλατείας Ελευθερίας, της πρώην πλατείας Ολυμπιακής, του Πάρκου Γεωργιάδη, της πλατείας Δασκαλογιάννη και της πλατείας του Αρχαιολογικού Μουσείου, δημιουργώντας ένα μονοεπίπεδο, εύκολα προσβάσιμο, ενιαίο και ασφαλή δημόσιο κοινόχρηστο χώρο αναψυχής, ασφάλειας και χαράς, όπως συμβαίνει στις μεγάλες πόλεις του αναπτυγμένου κόσμου.
Το μόνο που απαιτείται είναι η αναγκαστική απαλλοτρίωση του τμήματος του σημερινού χώρου στάθμευσης, που έχει κηρυχθεί χώρος πρασίνου, όπου βρίσκεται το Μνημείο και η υπογειοποίηση πολύ μικρού τμήματος της λεωφόρου Δημοκρατίας, πριν την οδό Πεδιάδας μέχρι τις αρχές της οδού Αβέρωφ, προκειμένου να συνενωθεί η πλατεία Ελευθερίας με το Πάρκο Γεωργιάδη. Έτσι, θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια πρότυπη ενιαία πλατεία, όπου θα κτυπά η καρδιά της πόλης και θα αναδύει ευπρέπεια, ποιότητα, αρχοντιά,