Εξηγούμαι προκαταβολικά ότι δεν είμαι άμεσα εμπλεκόμενος στα τρέχοντα επεισόδια στο ΑΠΘ, απλά ως γνώστης του πανεπιστημιακού χώρου (όπου υπηρέτησα για 45 χρόνια) και της φοιτητικής νοοτροπίας εν γένει, θα επιθυμούσα να εκθέσω την άποψή μου επί του θέματος:
Ο φοιτητής θεωρεί τον πανεπιστημιακό χώρο σπίτι του και μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι ένας φοιτητής θα έμπαινε στον κόπο να καταστρέψει το σπίτι του. Τώρα, αν μερικοί φοιτητές θέλουν να κάνουν ένα πάρτι ή μια γιορτή μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο, ε, αυτό δεν το βρίσκω και τόσο παράλογο. Είναι πολύ δύσκολο να βρεις ένα χώρο που να χωράει 200-300 άτομα, χωρίς να ξοδέψεις χρήματα, που δεν έχεις.
Ακόμη, ο κάθε φοιτητής μπορεί να κουβαλάει μια 6άδα μπύρες που πήρε από το σουπερμάρκετ για 5 ευρώ και να περάσει τη βραδιά μαζί με τους φίλους του με «5 ευρώ». Ας μου βρει κάποιος ένα μπαράκι στην πόλη που να παραγγείλει ένα ποτό για 5 ευρώ! Οι φοιτητές της Θεσσαλονίκης νοικιάζουν κάτι τρύπες των 30 τ.μ. για 800 ευρώ το μήνα! Κι έχεις και μια σπιτονοικοκυρά που ελέγχει πόσα άτομα μπαίνουν μέσα στη στέγη σου.
Ακόμη, έγινε λόγος ότι οι φοιτητές δεν πήραν άδεια από τον πρύτανη! Δεν θέλω να εκφέρω τη γνώμη μου για τους τελευταίους. Το 2022, η επίσημη Πολιτεία αποφάσισε ν’ αντικαταστήσει τις πρυτανικές Αρχές με το θεσμό των Συμβουλίων Διοίκησης (ως μέλη τους επιλέγονται διακεκριμένοι επιστήμονες), αλλά τελικά έγινε μαγείρεμα, ώστε να μη μείνουν εκτός νυμφώνος οι πρυτάνεις και οι συνδικαλιστές τους. Τελικά και οι δυο θεσμοί λειτουργούν παράλληλα! Ελλάς το μεγαλείο σου!
Ακόμη, αναφέρθηκε από τα μέσα ενημέρωσης ότι έγιναν 300 προσαγωγές φοιτητών! Με την απλή λογική, για να κάνεις 300 προσαγωγές θα πρέπει να διαθέτεις ένα σώμα 300-500 αστυνομικών! Πού βρέθηκε τέτοιο «εκστρατευτικό σώμα»! Και ακόμα, για να μπούνε οι αστυνομικοί μέσα σε πανεπιστημιακό χώρο, θα πρέπει να τους καλέσει ο πρύτανης! Δεν άκουσα κανένα πρύτανη να αναλαμβάνει τέτοια ευθύνη.
Οι σεκιουριτάδες δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα. Άρα, μπήκανε οι αστυνομικοί στο πανεπιστήμιο απρόσκλητοι! Ούτε μια στο εκατομμύριο! Άρα, κάποιος ψεύδεται ή κρύβεται! Κάποιοι πρυτάνεις έχουν προσλάβει σεκιουριτάδες για να τους φυλάνε το πανεπιστήμιο! Από ποιους; Από το πλιάτσικο των γνωστών ομάδων ή από τους φοιτητές; Στα χρόνια μου, που είχαμε τους φύλακες του πανεπιστημίου για τη φύλαξή του, η φύλαξη του πανεπιστημίου τότε ήταν πλημμελής; Όχι φυσικά!
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι φοιτητές έχουν μέσα τους, λόγω ηλικίας, το τεκμήριο της αμφισβήτησης και είναι φυσικό να αντιδρούν σε όποιο μέτρο δε βρίσκουν λογικό στα μέτρα τους. Ε, αυτό είναι φυσικό! Το πανεπιστήμιο θέλει να εκπαιδεύει επιστήμονες και ελεύθερους ανθρώπους που να σκέφτονται και να έχουν λόγο!
Είναι λογικό, λοιπόν, να κρύβουν σημαίες, λάβαρα και πανό σε κάποια υπόγεια τουαλέτα ή ντουλάπα του πανεπιστημίου! Πού θα μπορούσαν εξάλλου να κρύψουν τα «εξαρτήματά» τους αυτά; Στις τρύπες που μένουν; Ας δείχνουμε λοιπόν και λίγη κατανόηση στην επαναστατικότητα, στον αυθορμητισμό, στις ανησυχίες και στην αμφισβήτηση στα άτομα της ηλικίας αυτής.
Στο τέλος μένει κανείς με τα ακόλουθα εύλογα ερωτήματα:
- Γιατί δεν έχει εξαλειφθεί επί τόσες δεκαετίες το φαινόμενο των επεισοδίων στα πανεπιστήμια; Ή μήπως πρόκειται για φυσιολογική συμπεριφορά της ηλικίας;
- Ποιοι έχουν συμφέρον να διαιωνίζεται η συκοφάντηση των πανεπιστημίων ως «άνδρο ανομίας»;
- Γιατί πρέπει να κατηγορείται ο πιο φιλελεύθερος θεσμός γνώσης και κοινωνικού προβληματισμού με τόση ευκολία;
- Ποιες είναι αυτές οι 300 προσαγωγές; Θα τα μάθουμε τα συγκεκριμένα άτομα ή δεν πρέπει; Τι δουλειά κάνουν;
Χθες/προχθές γίνανε πάλι 38 συλλήψεις/προσαγωγές στον πανεπιστημιακό χώρο του ΑΠΘ. Γιατί έχει στοχοποιηθεί το τρίτο καλύτερο πανεπιστημιακό ίδρυμα της χώρας; Άκουσα ότι η διοίκηση επιχειρεί να επιβάλει ωράριο λειτουργίας στο ίδρυμα. Τι ώρα δηλ. ν’ ανοίγει και να κλείνει το «μαγαζί». Το πανεπιστήμιο δεν είναι μαγαζί.
Όταν ήμουνα μεταπτυχιακός φοιτητής στην Αμερική, περνούσα τις περισσότερες ώρες του 24ώρου στο γραφείο και στο εργαστήριο μου, διότι εκεί υπήρχε θέρμανση, αιρκοντίσιον, άπλετος φωτισμός και διαδικτυακή σύνδεση, πολυτέλειες που δεν είχα στο σπίτι μου. Μάλιστα, κάποια βράδια του χειμώνα που το χιόνι έφτανε το 1 μέτρο έξω από το γραφείο μου, δεν τολμούσα να οδηγήσω τα μεσάνυχτα για το σπίτι μου και κοιμόμουνα στο γραφείο μου.
Υπήρχε βέβαια ασφάλεια-φύλαξη του πανεπιστημίου, που περνούσε και έλεγχε αν έβλεπε φως σε κάποιο γραφείο, αλλά οι άνθρωποι με γνώριζαν και αν κάποιος καινούργιος δεν με γνώριζε, απλά έλεγχε τη φοιτητική μου ταυτότητα και αυτό ήταν όλο! Πιστεύω να βοήθησα, ώστε να βρει ο αναγνώστης κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με τις φοιτητικές κινητοποιήσεις στον πανεπιστημιακό χώρο.
Ο Μιχάλης Βελγάκης είναι καθηγητής σε αφυπηρέτηση στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών