Η πρόσφατη καταδικαστική και συνάμα ιστορική απόφαση, του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, για το σκάνδαλο των υποκλοπών, με 126 χρόνια ποινής σε τέσσερις ιδιώτες, απέδειξε ότι και δικαστές έχει η Αθήνα και η δικαιοσύνη όταν την αφήσουν απερίσπαστη μπορεί να κάνει τη δουλειά της.
Ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στην μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας, όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να το κρύψουν κάτω από το χαλί, δεν θα τα καταφέρνουν, γιατί οι…κοριοί θα βρουν τρόπο να…ξετρυπώσουν, από κει που τους έχουν καταχωνιασμένους.
Η υπόθεση, μετά και τις φοβερές δηλώσεις του πράκτορα Ντίλιαν, ότι εμείς πουλούσαμε το predator, αλλά οι πελάτες ( δηλαδή οι κυβερνήσεις) αποφάσιζαν τους «στόχους», δείχνει ότι υπάρχει πολύ μεγάλο βάθος και πλάτος σε αυτή τη δυσώδη υπόθεση.
Ένα σκάνδαλο, το οποίο θα πρέπει εκ νέου, μέσω Εξεταστικής (κατ’ αρχήν) να έρθει στη Βουλή, και μέσα από μια σοβαρή έρευνα αυτή τη φορά, κι όχι κουκουλώματα, να καταλογιστούν οι ευθύνες σε αυτούς που έστησαν αυτόν τον παρακρατικό μηχανισμό.
Κι αν δεν συμβεί με αυτή την κυβέρνηση, θα συμβεί με κάποια άλλη, που μέχρι και …ειδικά δικαστήρια θα στήσει, γιατί δεν είναι δυνατόν να προσπερνάμε έτσι απλά το φοβερό και τρομερό γεγονός, ότι παρακολουθούσαν το σύνολο του υπουργικού συμβουλίου, την ηγεσία των Ε.Δ. και πολλούς άλλους δημόσιους λειτουργούς.
Μέσα σε όλα, ένα ερώτημα πρέπει οπωσδήποτε να απαντηθεί: Ποιος έχει στα χέρια του τα αρχεία με τις παρακολουθήσεις τόσων προσώπων; Γιατί εδώ τίθεται και θέμα διαρροής κρατικών μυστικών…
Η ιστορία αυτή, να το θυμάστε, θα στείλει αρκετούς στο σπίτι τους και κάποιους άλλους στη φυλακή…
Ο ΔΙΓΕΝΗΣ