Για το μεταναστευτικό ζήτημα στην Ευρώπη, οι συζητήσεις ολοένα και πληθαίνουν, με δεδομένη την πρωτόγνωρη έκρυθμη κατάσταση, η οποία έχει ήδη δημιουργηθεί σε πολλές πόλεις της.
Παράλληλα με αυτές, βαίνουν και οι αντιδράσεις των πολιτών, οι οποίοι εναντιώνονται σε υψηλό ποσοστό στις αποφάσεις και στην ολιγωρία αντιμετώπισης του θέματος από τις Κυβερνήσεις τους.
Όμως, ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του πολύ αυτού σοβαρού προβλήματος είναι οι άμεσες, και χωρίς καθυστέρηση, απελάσεις και ο άμεσος επαναπατρισμός όλων εκείνων οι οποίοι εισέρχονται παράνομα σε μια ξένη χώρα, στέλνοντας έτσι το μήνυμα σε όσους εκμεταλλεύονται με τον χειρότερο τρόπο ότι όλα θα είναι άνευ αποτελέσματος και νοήματος.
Γιατί, προφανώς, γύρω από αυτό το ζήτημα έχει στηθεί ένα παράνομο, αλλά λίαν αποτελεσματικό, σύστημα, που διακινεί μεγάλες μάζες από την Ασία, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, με τελικό προορισμό την Ευρώπη, που αποφέρει μεγάλα οικονομικά οφέλη στους καθ’ ύλην αρμόδιους εγκεφάλους και, δευτερευόντως, τους διακινητές.
Κάποια βήματα προς αυτή την κατεύθυνση έχουν γίνει κατά καιρούς από κάποιους, αλλά ελάχιστα έχουν συμβάλλει στην επίλυση του προβλήματος.
Όμως, δεν διαφεύγει της προσοχής όλων ότι πολλές ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις είναι απρόθυμες να ενεργοποιηθούν σε αυτό το ζήτημα, για τους δικούς τους λόγους, τους οποίους, όμως, δεν μας τους ανακοινώνουν, ενώ άλλες, όπως, για χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Ουγγαρία και η Πολωνία, κρατούν σθεναρή στάση στην εξελισσόμενη πολιτιστική έκπτωση και κατρακύλα της Ευρώπης.
Με την πάροδο του χρόνου, έχει αποδειχτεί περίτρανα ότι όλοι αυτοί πόρρω απέχουν από τον χαρακτηρισμό του πρόσφυγα και ο τελικός σκοπός τους είναι μάλλον διαφορετικός από εκείνον που τόσο εύκολα προτάσσουν. Ταυτόχρονα, παρατηρείται το φαινόμενο να αντιδρούν στον επαναπατρισμό τους οι χώρες προέλευσής τους, και αυτό υπαινίσσεται πολλά.
Η Ελλάδα είναι άμεσα ενδιαφερόμενη, αλλά προφανώς παντελώς αδύναμη, ή, το πιθανότερο, δεν ενδιαφέρεται να αντιμετωπίσει τα στίφη των παράνομων, που ξεβράζονται για ευνόητους λόγους στις νότιες ακτές της Κρήτης, προσπαθώντας μάλλον να τους «ενσωματώσει», παρά τα λεγόμενα από τους συχνά εναλλασσόμενους υπουργούς, με το χαρτοφυλάκιο της μετανάστευσης.
Στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φαίνεται πως κάποια πράγματα μπορούν να αλλάξουν, ίσως προσπαθώντας να ευθυγραμμιστούν με τις δηλώσεις του Αμερικανού πλανητάρχη. Λογικό και κατανοητό, ωστόσο, είναι κάποιοι να λάβουν το χαρακτηρισμό του «πρόσφυγα», ιδιότητα βεβαίως που δεν είναι αιώνια, αλλά πρόσκαιρη, ενώ οι Κυβερνήσεις αδρανούν και εδώ, με αποτέλεσμα το σημερινό πρόβλημα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, το οποίο μαζί με τους νέους λαθρομετανάστες να διογκώνεται ολοένα και περισσότερο. Έτσι, φάνηκε ότι η μόνη αποτελεσματική λύση του προβλήματος είναι η θεσμοθέτηση κοινής ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής.
Τις τελευταίες μέρες, διαβάσαμε ότι η Ευρωβουλή ενέκρινε ένα μάλλον αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο για τις επιστροφές των παράνομων μεταναστών, με τη δημιουργία κέντρων απελάσεως εκτός της Ε.Ε., παράλληλα με αυστηρότερους κανόνες που αντικατοπτρίζουν ένα βαθμό μετατόπισης των πολιτικών προτεραιοτήτων, καθώς οι χώρες της Ευρώπης, μετά την ακατανόητη και προκλητική τους αδιαφορία, στρέφονται προς πιο συντηρητικές πολιτικές κατευθύνσεις και συμπεριφορές, μετά από το απαράδεκτο καθεστώς που επικρατεί σε πολλές από αυτές και τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής.
Όμως, η νέα αυτή απόφαση, για την πάταξη της παράτυπης μετανάστευσης, οφείλει να λάβει «σάρκα και οστά», και μάλιστα ταχύτατα. Άλλωστε, υποστηρίχτηκε από την πλειοψηφία των ευρωβουλευτών, πλην των συνήθων γνωστών που διαφωνούν και στο συγκεκριμένο θέμα διαχρονικά.
Είναι παρήγορο, όμως, ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ψηφίστηκε και από σοσιαλιστές ευρωβουλευτές ορισμένων χωρών, και αυτό λέει πολλά! Η χώρα μας έχει υποχρέωση να σταθεί στις επάλξεις των σχετικών γεγονότων που συζητούνται εκεί, με δεδομένο το άκρως σοβαρό πρόβλημα που ήδη διαδραματίζεται σε κάποια σημεία της επικράτειας, προσπαθώντας να λειάνει τις όποιες αντιδράσεις των πολιτών με διάφορες επιπόλαιες δηλώσεις απλώς για το θεαθήναι, ή για κάτι άλλο!
Παράλληλα, έχει την ιερή υποχρέωση απέναντι στις κοινωνίες να παρουσιάσει απτά αποτελέσματα επ’ αυτού. Ταχύτατη απόδοση του ασύλου και άμεσης επιστροφή όλων των παράνομων.
Οι γνωστές υπουργικές δηλώσεις πλέον δεν ωφελούν ούτε πείθουν τους πολίτες. Τώρα απαιτείται δράση και όχι ανευθυνότητα και απέραντη ραστώνη και επ’ αυτού. Στην προεκλογική περίοδο, που ήδη άνοιξε, και αυτό το ζήτημα θα επηρεάσει πολλές ομάδες πολιτών, όταν βρεθούν μπροστά στη κάλπη. Η ντροπή σε πολλές συνοικίες της πρωτεύουσας δεν μπορεί να μεταφερθεί και σε άλλες πόλεις. Άλλωστε, το μήνυμα το πήρε η Κυβέρνηση τελευταία από πολλές κοινωνίες!
Ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης είναι τέως διευθυντής Χειρουργικής και συγγραφέας