Κάθε Πρωτοχρονιά, ο χορός στα ανάκτορα ήταν καθιερωμένος και αποτελούσε βέβαια το σημαντικότερο κοσμικό γεγονός εκείνα τα χρόνια στην Αθήνα. Μ’ αυτό τον χορό άνοιγε η χορευτική περίοδος, η οποία συνεχιζόταν με μεγαλύτερη ένταση τις Απόκριες και έφτανε να λήγει λίγο πριν από το Πάσχα, όπως συμβαίνει και σήμερα, που πολλοί αποκριάτικοι χοροί να φτάνουν μέχρι τη Σαρακοστή.
Ήταν έθιμο στον χορό των ανακτόρων να κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση στον κόσμο οι νεαρές Αθηναίες, θυγατέρες κυρίως επωνύμων οικογενειών, που με πολλή αγωνία περίμεναν εκείνη τη μέρα, γιατί μπορεί να απέβαινε καθοριστική για την περαιτέρω ζωή τους.
Ο Γιώργος Σουρής δεν άφησε τίποτα ασχολίαστο από το κοσμικό αυτό γεγονός και με τους δύο γνωστούς ήρωές του, τον Περικλή και τον Φασουλή, έδινε στις σελίδες του «Ρωμηού» κάποιον σχετικό διάλογο.
Περικλής: Πού πας, βρε Φασουλή;
Φασουλής: Στου παλατιού το μπάλο, δεν έρχεσαι και συ μαζί να μας λιγάκι γάλο;
Ο Σουρής έγραφε με στίχους την «κοσμική στήλη» του «Ρωμηού», την οποία υπολόγιζαν πολύ οι Αθηναίοι και οι Αθηναίες, γιατί διαβαζόταν μετά μανίας απ’ όλον τον κόσμο και ίσως περισσότερο από τις κοσμικές στήλες των καθημερινών εφημερίδων.
Ο «Ρωμηός» δημοσιεύει τακτικότατα εντυπώσεις από χορούς που δίνονται στην Αθήνα και οι δύο ήρωες του Σουρή, ο Περικλής και ο Φασουλής, αναλαμβάνουν το έργο του κοσμικογράφου:
Φασουλής: Αμέ, βλέπεις και την Κοντ πρώτης τάξεως κομμάτι;
Περικλής: Να και μια δεσποινίς από κόκκαλα γεμάτη.
Μη σκούζεις έτσι, πρόστυχε, δεν έχεις διόλου τσίπα,
τι μάτια που λιγώνονται και πόσα στήθη πάλλουν
είδον οστά τριγύρω μου, γεγυμνωμένα κι είπα
«φαντάσου τέτοια κόκκαλα, τι μαχητάς θα βγάλουν».
Ήξερε ο Σουρής πως για να ραφτούν οι τουαλέτες των κυριών, είχαν διατεθεί μεγάλα χρηματικά ποσά, είχαν γίνει αιματηρές οικονομίες από άλλες δαπάνες, ίσως και απαραίτητες, γι’ αυτό και πρόσθετε σε κάποιο σημείο τους εξής στίχους:
«Τάχα πόσα πορτοφόλια γυμνώθηκαν αχαμνά,
για να δεις τα κρέατά των και τα κόκκαλα γυμνά;».
Για τα όσα έβλεπε ο Σουρής στον χορό, έκανε πιπεράτες παρατηρήσεις και φυσικά οι αναφορές του ήταν τολμηρές:
«Για κύτταξε πρωτόβγαλτες! Να κι ένα μικρουλάκι,
μα βλέπεις και σ’ αυτό κοντά,
κι άλλα φυντάνια προφαντά,
που τρώγονται βρε Φασουλή, και με το κοκκαλάκι».
Για τη μανία των παρευρισκομένων στις δεξιώσεις μετά φαγητού να πέφτουν ως ακρίδες στο πιάτο, ο Σουρής δεν παρέλειψε να κάνει την αναφορά του.
«Και προσμένουν με λαχτάρα τη Δευτέρα του Γενάρη
στα φαγιά των ανακτόρων, να χυμίζουνε σαν γλάροι».
Μεγάλη είναι επίσης η αναφορά του Σουρή στα χορευτικά ζευγάρια, ντυμένα με κόκκινο φράκο, με μαύρο παντελόνι, με το μαλλί «πουντρέ» και τουαλέτες μαρκίζ. Στο φύλλο του «Ρωμηού», περιγράφει ο Σουρής τον χορό του «Παρνασσού» το 1909 και αναφέρει τα εξής ενδιαφέροντα περί των καλεσμένων.
«Ήλθαν λοιπόν οι Βασιλείς κι οι μεγιστάνες της αυλής,
Πρίγκηπες και Πριγκήπισσες με λούσα και με κάλλη
κι ο Βασιλεύς εχόρεψε με την Μαυρομιχάλη,
ο Πρίγκηψ ο Νικόλαος, την Άννα του Λεβίδη,
μία των πρώτων δεσποινών φορέματος λευκού,
μα κι η Σταΐκου τρε ζολί, και μία σαν σανίδι
χορεύει μ’ έναν κύριον, κομψόν του Ναυτικού!».
Ενδιαφέρον αρκετό προκαλούν τα στοιχεία που μας δίνει ο Σουρής για πολλά γλέντια και χορούς, συνεστιάσεις που γίνονται και φυσικά σηκώνουν και το κατάλληλο κουτσομπολιό.
Τον απασχολούν τα διάφορα κοσμικά και τα διάφορα κοινωνικά θέματα, αλλά δίνει μεγάλο βάρος σε θέματα πολιτικής, το πώς τα χειρίζονται οι ιθύνοντες, οι μεγάλοι, οι υψηλά ιστάμενοι. Δεν διστάζει ακόμα να ελέγξει και τη συμπεριφορά μελών της βασιλικής οικογένειας.
Τέλος, ιδιαίτερη βαρύτητα έδειξε ο μεγάλος μας αυτός σατιρικός ποιητής σε κοινωνικά σκάνδαλα της εποχής του. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικοί είναι οι στίχοι του, που αναφέρονται σ’ ένα διαζύγιο που είχε προκαλέσει σάλο εκείνα τα χρόνια στη μικρή κοινωνία της Αθήνας.
«Εν’ ανδρόγυνο πιστό, νέο Διάκο γνώρισε
και σε λίγο… συμφορά! Το ζευγάρι χώρισε.
Και κακόγλωσσες πολλές είπαν χαιρεκάκως
ους συνέζευξεν παπάς, χωριζέτω Διάκος».
Είναι αλήθεια ότι στο φιλολογικό σαλόνι του Σουρή, κατά καιρούς ακούστηκαν τα πιο πολλά ευφυολογήματα, αφού από εκεί καθημερινά περνούσαν πολλοί συγγραφείς, ποιητές και γενικά άνθρωποι του πνεύματος!