Κακώς μας ήρθε το Συμβούλιο Ειρήνης, που όπως αναφέρθηκε ήταν αρχικά για τη Γάζα, ενώ στο καταστατικό του δεν γίνεται καμία αναφορά γι’ αυτήν. Αυτό δημοσιοποιήθηκε. Τώρα, όμως, θα ασχοληθεί με θέματα περιοχής του κόσμου. Μάλιστα, ο κόσμος για τον «ειρηνοποιό» Τραμπ είναι μία περιοχή.
Μαζί του σε αυτό η Αργεντινή, το Μαρόκο, η Λευκορωσία, η Σαουδική Αραβία και η Ευρώπη; Η Ευρώπη «συνεδριάζει».
Συμβούλιο Ειρήνης του «ειρηνοποιού» Τραμπ με την απειλή στρατιωτικής εισβολής στη Γροιλανδία και επειδή έτσι «θέλω κι έτσι αποφασίζω» την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας.
Στην πραγματικότητα προτείνει ως υποκατάστατο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών το Συμβούλιο Ειρήνης.
Ήρθε η ώρα να αναλογιστούμε ποιοι είναι πίσω από τον ειρηνοποιό, που θέλουν τον κόσμο να ζει με αβεβαιότητα και ανασφάλεια. Μια «νέα» άρχουσα τάξη που εδραιώνει την εξουσία του και που συνεχίζει να πλουτίζει σε βάρος των λαών. Η ιδέα μιας ιδιωτικής εταιρείας, γιατί περί αυτού πρόκειται, με επικεφαλής τον ίδιο ισόβια, προσαρτά την κατεχόμενη περιοχή της Γάζας. Κι έγινε η συμφωνία, αλλά τα κράτη που υπέγραψαν έκαναν λάθος.
Όλα αυτά αφορούσαν στην αντικατάσταση του ΟΗΕ. Ενός Οργανισμού που έχει αποδειχτεί αδύναμος στη διευθέτηση πολέμων στον κόσμο, εκτός την περίοδο λήξης του ΒΠΠ το 1945. Και αυτό γιατί οι ΗΠΑ, ως μόνιμο μέλος του Οργανισμού και με δικαίωμα ψήφου, ψηφίζουν αρνητικά. Βεβαιότατα, γιατί δεν συμφέρει τα σχέδια της ανίερης συμμαχίας των επιχειρηματιών, των σύγχρονων εφιαλτών.
Καθαρή υπονόμευση του ΟΗΕ, με τον «ειρηνοποιό» Τραμπ ισόβιο πρόεδρο του Συμβουλίου Ειρήνης και με δικαίωμα βέτο σε όλες τις αποφάσεις του. Δηλαδή, ο ΟΗΕ θα παραμείνει ως σφραγίδα.
Η Γαλλία και η Αγγλία συνειδητοποιούν τώρα ότι σε αυτό που συναίνεσαν αρχικά, δεν αφορά μόνο στη Γάζα και τους Παλαιστίνιους -που και αυτοί με τη στάση τους καταδίκασαν σε γενοκτονία, αλλά και την Ευρώπη. Και να μην ξεχνάμε και τη στάση της Γερμανίας που βοήθησε και αυτή στον εξευτελισμό, το ντρόπιασμα του ΟΗΕ.
Η Ευρώπη, λοιπόν, και όπως αυτοαποκαλείται η «κεντρώα» Ευρώπη βοήθησε τον Τραμπ στις αποφάσεις του και σε μια πολιτική, όπου πήγαινε περίπατο το Διεθνές Δίκαιο, δημιουργώντας συνθήκες για την «κατάληψη» του κόσμου.
Και μην ξεχνάμε και το άλλο που μάθαμε, πως κάθε μέλος-κράτος στο Συμβούλιο Ειρήνης θα πληρώνει 1 δισ. δολάρια για τη συμμετοχή του σε αυτό. Πρωτάκουστο όχι, αλλά αληθινό για μιαν ακόμη φορά. Ο καπιταλισμός, σε όλο του το μεγαλείο, ξαναχτυπά.
Ξαναγυρνώντας σε εποχές αποικιοκρατίας. Αυτή τη φορά μίας αμερικανικής ηγεμονίας της άρχουσας τάξης των ΗΠΑ. Ζήλεψαν την αποικιοκρατία της Μεγάλης Βρετανίας σε Ινδία και αλλού -πάλι πίσω από το κράτος ήταν οι πολύ πλούσιοι της εποχής που έκαναν «εταιρία» και έγιναν οι πρώτοι αποικιοκράτες.
Μήπως αυτό συμβαίνει;
Το τόνισε ο Καναδός πρωθυπουργός με μία ιστορική διάγνωση για το πού βρισκόμαστε και το πού πηγαίνομε: «Βρισκόμαστε στη μέση μιας ρήξης, όχι μιας μετάβασης. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, μια σειρά από κρίσεις στην οικονομία, την υγεία, την ενέργεια και τη γεωπολιτική έχουν αποκαλύψει τους κινδύνους της παγκόσμιας ολοκλήρωσης. Με όπλο την οικονομική ολοκλήρωση».
Το είπε ο Θουκυδίδης: «Οι καιροί ου μενετοί», οι καιροί δεν περιμένουν. Η πολιτεία μας τι κάνει; Δεν πρέπει να δράσει και να πάρει θέση στα ανησυχητικά σημεία των καιρών ή απλά παρατηρεί υπομονετικά, διατεθειμένη να παίρνει θέση στη «σωστή» πλευρά της Ιστορίας για μία ακόμη φορά;
Η Κατερίνα Δερμιτζάκη είναι ποιήτρια