Είχα γράψει στις 10-9-2015, μετά από την παρακολούθηση μιας εκπληκτικής θεατρικής παράστασης, βασισμένη στο ιστορικό μυθιστόρημα του Σπύρου Τσόκα για τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη πως, δεν θα κάνω καμία αναφορά στον ήρωα της παράστασης, φοβούμενος μη σμικρύνω τη γενναιότητα, την ανθρωπιά, τον ηρωισμό με ανόητες σκέψεις και συχνά επαναλαμβανόμενες κοινότοπες εκφράσεις.
Σήμερα, μετά την αγορά από το Υπουργείο Πολιτισμού (συγχαρητήρια στην κυρία Μενδώνη) των φωτογραφιών, που αναβιώνουν στις σκέψεις μας τον ηρωισμό, τον πατριωτισμό των διακοσίων εκτελεσθέντων στην Καισαριανή, άλλαξα γνώμη.
Γιατί;
Διάβασα απόψεις στον ημερήσιο Τύπο, αρθρογράφων που συνηθίζω να διαβάζω, εξοργιστικές απορίες όπως, γιατί ήρωες, γιατί πατριώτες και άλλες τέτοιες αηδιαστικές σαχλαμάρες (Αποφεύγω να αναφερθώ στο βοθρολύματα του Διαδικτύου).
Ας δούμε όμως ποιοι ήταν αυτοί οι διακόσιοι.
Ήταν κομμουνιστές στην συντριπτική τους πλειοψηφία, που παραδόθηκαν από την φασιστική Κυβέρνηση του Μεταξά και τον διαβόητο Μανιαδάκη στους ομόσταβλους των ΝΑΖΙ. Ενώ, ως γνωστόν, είχαν ζητήσει να τους επιτρέψουν να ενταχτούν στην πρώτη γραμμή και να πολεμήσουν τον επερχόμενο κατακτητή.
Έκαναν αυτό το αφελές αίτημα οι ήρωες της Καισαριανής, γιατί δεν γνώριζαν τις ιδιαίτερες σχέσεις του βάναυσου υπουργού με το ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ καθεστώς και τον Χάινριχ Χίμλερ!
Ξέρετε, ο κύριος αυτός -κατά την διάρκεια της Κατοχής- διαβιούσε στην Αργεντινή, στην χώρα που υπέθαλπε τα ναζιστικά κτήνη.
Γύρισε μετά την Κατοχή, για να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του μέσα από το κόμμα της ΕΡΕ.
Τους διακόσους Ήρωες εκτελούσαν σε εξάδες οι ΝΑΖΙ, γιατί νόμιζαν πως θα σπάσουν το ηθικό των υπολοίπων.
Θα πρέπει, όμως, να ένοιωθαν τιποτένιοι, λιλιπούτιοι, βλέποντας τους μελλοθάνατους που -περιμένοντας τη δική τους σειρά- με υψωμένη τη γροθιά τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο.
Και κάτι τελευταίο, για τους ολίγους που σκέπτονται ακόμη με εμφυλιοπολεμική λογική.
Αλήθεια, πιστεύουν πως δεν έπρεπε να κοσμούν τα ονόματα των διακοσίων της Καισαριανής τα επίθετα ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ, ΗΡΩΕΣ… Λίγη ντροπή.
Ας καταλάβουν επιτέλους κι αυτοί, πως με την επιστροφή των φωτογραφιών ολοκληρώθηκε η εθνική συμφιλίωση, που θεμελιώθηκε το 1981.
ΥΓ.1 Βασανιστές του Αλέξανδρου Παναγούλη ισχυρίστηκαν στην απολογία τους πως ο Παναγούλης τούς βασάνιζε, επειδή κατά τη διάρκεια του μαρτυρίου τούς κοίταζε ειρωνικά χαμογελώντας! και τους έφτυνε!
ΥΓ2 Η καλή μου φίλη Άννα Μανουκάκη-Μεταξάκη έχει έτοιμο βιβλίο για τον ξεχωριστό ΑΝΘΡΩΠΟ, κομμουνιστή Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Απομένει να βρεθεί ο χρηματοδότης της έκδοσης.