Σε λίγους μήνες, τον Ιούνιο 2026, θα εισέλθουμε στον τέταρτο και τελευταίο χρόνο της παρούσης κοινοβουλευτικής θητείας και οι πολιτικές δημοσκοπήσεις βγαίνουν κι έρχονται απανωτά, καταγράφοντας την πολιτική κατάσταση που φαίνεται ρευστή, όσο ποτέ άλλοτε κατά τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου.
Η Κυβέρνηση διανύει τον τρίτο χρόνο της δεύτερης κυβερνητικής της θητείας και κανονικά θα έπρεπε να αισθάνεται κουρασμένη και απογοητευμένη, αφού είναι αλήθεια ότι έχει περάσει πολλές και διάφορες κρίσεις, από την απρόσμενη, επώδυνη υγειονομική κρίση του κορωνοϊού, την ενεργειακή κρίση με τον πόλεμο της Ουκρανίας, το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που «έσκασε» στα χέρια της, ενώ αυτό φημίζεται για τη διαχρονικότητά του.
Παρά ταύτα, βλέπουμε μια Κυβέρνηση να συνεχίζει απτόητη το έργο της, με σχέδιο και μεθοδικότητα, να αντιμετωπίζει τα προβλήματα στο μέτρο του δυνατού με επιτυχία, παρά τα αναπόφευκτα λάθη ή παραλείψεις της, δείχνοντας ότι ξέρει να αναλαμβάνει τις ευθύνες της, στην προσπάθεια να επαναφέρει σωστά τα λεγόμενα στραβοπατήματά της…
Είναι προφανές ότι και η Νέα Δημοκρατία παρουσιάζει φθορά, καθώς διανύει τον έβδομο χρόνο της κυβερνητικής της θητείας· όμως, μέσα σε αυτά τα χρόνια, η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικά βήματα προς τα εμπρός. Γι’ αυτό και εξακολουθεί να έχει δημοσκοπικά διψήφια διαφορά από το δεύτερο κόμμα.
Καθώς βαδίζουμε προς τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2027, αξίζει να παρατηρήσουμε ποια είναι η εικόνα που δείχνει σήμερα η αντιπολίτευση και σε ποια σημεία μπορεί να συγκριθεί με την εικόνα της Κυβέρνησης. Τα πράγματα στο ΠΑΣΟΚ πάνε από το κακό στο χειρότερο και η βελόνα στα γκάλοπ δεν μπορεί να υπερβεί το 12-13%.
Νέος κύκλος εσωστρέφειας ενόψει του συνεδρίου του Μαρτίου για το τι θα πράξει μετεκλογικά, ενώ πρωτοκλασάτα στελέχη, όπως ο Χάρης Δούκας και ο Παύλος Γερουλάνος, είναι έτοιμοι να συγκρουστούν με την ηγεσία.
Το θέμα των μετεκλογικών συνεργασιών παρά το γεγονός ότι δεν είναι στις προτεραιότητες και δεν απασχολεί την κοινή γνώμη, είναι ικανό να προκαλέσει ρήξεις και να διχάσει το κόμμα.
Υπάρχουν τα κόμματα των «αντισυστημικών» της Ζωής Κωνσταντοπούλου και του Κυριάκου Βελόπουλου, που κινούνται γύρω από το 10%, αλλά είναι δεδομένο ότι θα πιεστούν πολύ από το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος Καρυστιανού, που δημοσκοπικά δείχνει ότι κάνει ζημιά και στο υπό ίδρυση κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Η επίδοξη αρχηγός νέου κόμματος προκάλεσε αντιδράσεις στη συζήτηση με δημοσιογράφους για τις αμβλώσεις και τα ελληνοτουρκικά. Είπε ότι ο πρωθυπουργός πρέπει να ενημερώσει τον λαό τι θα συζητήσει με τον Ερντογάν και να γίνει δημοψήφισμα αν πρέπει να γίνει η συνάντηση.
Αυτή την ώρα, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το εν δυνάμει κόμμα της Καρυστιανού φαίνεται να δίνει μάχη με το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα Τσίπρα και της Ζωής για τη δεύτερη θέση.
Υπάρχουν άλλα κόμματα, όπως η Νέα Αριστερά, το Κίνημα Δημοκρατίας, η Νίκη και οι Σπαρτιάτες, που βρίσκονται κάτω από το 3% και πολύ δύσκολα θα φτάσουν μέχρι τις εκλογές.
Ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει με την παρουσίαση του βιβλίου του «Ιθάκη» σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας, με την προσδοκία της ενωμένης αριστεράς-κεντροαριστεράς, αλλά -όπως φαίνεται- θα καταλήξει στην ίδρυση του νέου ΣΥΡΙΖΑ, με νέο όνομα και τα παλιά στελέχη.
Μέσα σε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, να μην ξεχνάμε ότι υπάρχει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, καθόσον διατηρεί σταθερή την απήχηση στον λαό και η αντιπολίτευση που ασκεί δεν διαφέρει από τη συνηθισμένη, δογματική, αμετακίνητη θέση του κατά του κεφαλαίου, κατά του καπιταλισμού, της κοινωνικής εκμετάλλευσης και εναντίον της πολιτικής της Δύσης, των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτή είναι περίπου η σημειολογική περιγραφή της εικόνας, που παρουσιάζουν σήμερα Κυβέρνηση και αντιπολίτευση στην Ελλάδα, την περίοδο που ο πλανήτης Γη ζει μια εποχή με τις μεγαλύτερες γεωπολιτικές αβεβαιότητες της ιστορίας του, που τα πάντα αλλάζουν από μέρα σε μέρα. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται προσέλκυση επενδύσεων. Η κοινωνία χρειάζεται ενίσχυση εισοδημάτων και το κράτος χρειάζεται ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις.
Υπάρχει κάποιος αρχηγός από το πολιτικό σκηνικό που περιγράψαμε, ο οποίος μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και τον Κυριάκο Μητσοτάκη;
Την απάντηση θα τη δώσει ο ελληνικός λαός στις εκλογές που θα γίνουν τον Ιούνιο του 2027.