Το γεγονός ότι η Νέα Υόρκη αποτελεί στόχο του ισλαμικού εξτρεμισμού, είναι γνωστό και τεκμηριωμένο από την ιστορία. Το περασμένο, μόλις, Σάββατο απέφυγε οριακά μια νέα καταστροφή. Έξω από την επίσημη κατοικία του δημάρχου, δύο νεαροί άντρες, ο Εμίρ Μπαλάτ και ο Ιμπραήμ Καγιούμι, αμφότεροι από την Πενσυλβάνια, επιχείρησαν να πυροδοτήσουν αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς γεμάτους θραύσματα και οι Αρχές προχώρησαν στη σύλληψή τους.
Στόχος τους ήταν μέλη της Αστυνομίας της πόλης και μια ομάδα αντιισλαμιστών διαδηλωτών. Χάρη στον ανίκανο μηχανισμό τους, οι βόμβες έβγαλαν καπνό και φλόγες, αλλά ευτυχώς δεν εξερράγησαν. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, οι ύποπτοι δήλωσαν ότι εμπνεύστηκαν από τον ISIS, την τζιχαντιστική ομάδα που οι ΗΠΑ προσπαθούν να εξαλείψουν εδώ και καιρό, και τώρα αντιμετωπίζουν ομοσπονδιακές κατηγορίες για τρομοκρατία, μεταξύ άλλων.
Η Νέα Υόρκη, παραδοσιακά, παραμένει ένας από τους κυριότερους στόχους του ισλαμικού εξτρεμισμού, λόγω της παγκόσμιας εμβέλειάς της και του ισχυρού συμβολισμού της. Οι βασικοί λόγοι για τους οποίους η αμερικανική μεγαλούπολη στοχοποιείται, περιλαμβάνουν τη σημασία της και την παγκόσμια επιρροή που διαθέτει. Είναι η οικονομική πρωτεύουσα των ΗΠΑ και έδρα του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, και φυσικά συμβολίζει την αμερικανική οικονομική δύναμη και την παγκοσμιοποίηση.
Ταυτόχρονα, φιλοξενεί τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά δίκτυα και μέσα ενημέρωσης στον κόσμο, διασφαλίζοντας ότι οποιαδήποτε επίθεση θα λάβει άμεση και ευρεία παγκόσμια κάλυψη, η οποία αποτελεί βασικό στόχο της όποιας τρομοκρατικής προπαγάνδας. Η παρουσία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, επιπλέον, την καθιστά κέντρο της παγκόσμιας διπλωματίας. Κάποιες τοποθεσίες της, όπως η Τάιμς Σκουέαρ, το μετρό και τα φημισμένα της μουσεία, είναι γνωστό ότι θεωρούνται στόχοι υψηλής προβολής.
Οι εξτρεμιστές συχνά επιλέγουν δημόσιες διαδηλώσεις ή πολυσύχναστα μέρη, όπου η ασφάλεια είναι κάπως δύσκολο να ελεγχθεί, όπως συνέβη στην πρόσφατη απόπειρα κοντά στην επίσημη κατοικία του δημάρχου της πόλης, Ζοχράν Μαμντάνι, που είχε ως στόχο αστυνομικούς και διαδηλωτές που καταφέρονταν εναντίον του Ισλάμ.
Η εκλογή αυτού του πρώτου μουσουλμάνου δημάρχου της Νέας Υόρκης, έχει καταστήσει την πολιτική σκηνή της πόλης σημείο έντονων αντιπαραθέσεων και παρά τις προσπάθειες των Αρχών, η ριζοσπαστικοποίηση ατόμων εντός των τοπικών κοινοτήτων παραμένει πρόκληση, με την άνοδο μοναχικών λύκων, όπως αποκαλούνται, να επηρεάζονται από την άφθονη προπαγάνδα που διακινείται στον αχανή χώρο του Διαδικτύου.
Οι περιγραφές του περιστατικού από τοπικούς πολιτικούς, τον δήμαρχο και τον Τύπο, εισέπραξαν πολύ χλευασμό -ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- επειδή υποβάθμισαν ή απάλειψαν το ισλαμικό τρομοκρατικό στοιχείο αυτής της τρομοκρατικής ενέργειας και έδωσαν έμφαση στην αρχική λευκή ισλαμοφοβική διαμαρτυρία. Η Νέα Υόρκη, σήμερα, έχει μια μικρή αλλά ευμετάβλητη ομάδα μουσουλμάνων, που έχει αφιερωθεί εδώ και καιρό στον αντι-ισραηλινό ακτιβισμό, με ελάχιστα στοιχεία ριζοσπαστικών τζιχαντιστικών ενεργειών.
Σε αντίθεση με άλλες πόλεις όπως το Λονδίνο, το Παρίσι, το Μάλμε ή το Σίδνεϊ, ισχυρίζονται πολλοί κάτοικοί της, δεν υπάρχει ένδειξη ότι κάποιες περιοχές της είναι απαγορευμένες ζώνες για μη μουσουλμάνους και είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς τζαμιά που να αποτελούν εστίες εμπρηστικής ρητορικής, από κάποιον αντίστοιχο του Anjem Choudary, του διαβόητου Βρεττανού ισλαμιστή ιεροκήρυκα που εκτίει τώρα ποινή ισόβιας κάθειρξης.
Ωστόσο, πολλοί θεωρούν ότι η πόλη θα συνεχίσει να αποτελεί στόχο της ισλαμικής τρομοκρατίας, όπως ήταν, άλλωστε, εδώ και δεκαετίες. Ο συνδυασμός της ιδιότητάς της ως παγκόσμιου χρηματοοικονομικού κεφαλαίου, του μεγάλου εβραϊκού πληθυσμού της και της πυκνότητάς της, την καθιστούν στόχο βίαιων εξτρεμιστών.
Αλλά φαίνεται ότι οι πιο εντυπωσιακές επιδείξεις τρομοκρατίας στη Νέα Υόρκη, τα τελευταία χρόνια έχουν διαπραχθεί από πολίτες που δεν διαμένουν σε αυτή. Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου είναι μια προφανής περίπτωση, αλλά η απόπειρα βομβιστικής επίθεσης στην Τάιμς Σκουέαρ το 2010 επιχειρήθηκε από έναν κάτοικο του Κονέκτικατ, γεννημένο στο Πακιστάν.
Η επίθεση με φορτηγό του 2017 από έναν Ουζμπέκο υποστηρικτή του ISIS, η οποία σκότωσε οκτώ άτομα σε ένα ποδηλατόδρομο στο κάτω Μανχάταν, σχεδιάστηκε και προετοιμάστηκε στο Νιου Τζέρσεϋ.
Οι πυροβολισμοί δύο αστυνομικών, που κάθονταν στο όχημά τους το 2014, διαπράχθηκαν από έναν Αφροαμερικανό μουσουλμάνο που μισούσε την Αστυνομία και ο οποίος ξεκίνησε την ημέρα του στη Βαλτιμόρη, όπου πυροβόλησε την κοπέλα του πριν κατευθυνθεί προς το Μπρούκλιν, για να δολοφονήσει δύο αστυνομικούς.
Και φυσικά, το περιστατικό του Σαββάτου διαπράχθηκε από μουσουλμάνους κατοίκους της Πενσυλβάνια. Η Νέα Υόρκη είναι η σκηνή, πάνω στην οποία πολυποίκιλοι βίαιοι μανιακοί ξεδιπλώνουν την ποικιλία των διαφόρων ψυχωτικών τους εμμονών και φαντασιώσεων.
Με έναν ιδιαίτερα εμφανή εβραϊκό πληθυσμό, υψηλό ποσοστό αντισημιτικών εγκλημάτων μίσους και έναν μουσουλμάνο δήμαρχο που δεν κρύβει το μίσος του για τον σιωνισμό, η Νέα Υόρκη αποτελεί ένα φυσικό σκηνικό τόσο για τους ισλαμιστές, όσο και για τους ισλαμοφοβικούς.
Οι πολίτες, όπως αναμενόταν, πλημύρισαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με πολλούς να ισχυρίζονται ότι η Δύση χωρίς το Ισλάμ θα ήταν ένα φτωχό, ανίσχυρο και οπισθοδρομικό μέρος του κόσμου. Οι αντίθετοι τονίζουν ότι οι δήθεν προοδευτικές ελίτ τούς εμποδίζουν να διαμαρτυρηθούν δυναμικά και ότι όλοι αυτοί οι «ανόητοι κρετίνοι» της ελίτ, αφού πάρουν εκείνο που επιδιώκουν, θα ψάξουν για κάποιον άλλον να τακτοποιήσει τα πράγματα, αλλά τότε θα διαπιστώσουν έντρομοι ότι δεν θα έχει μείνει κανείς.
Αρκετοί Αμερικανοί κάνουν αναφορά στην κατάσταση που επικρατεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, και γενικότερα στην Ευρώπη, κατά πόσο συγκεκριμένα υπάρχει η δυνατότητα να απομακρυνθεί από εκεί το Ισλάμ, το οποίο έχει διαλύσει τις κοινωνίες τους. Η Ισπανία, λένε, ήταν κάποτε κατά το ήμισυ ισλαμική, αλλά κατάφεραν και αντέστρεψαν εκείνη την κατάσταση.
Καθώς ο αριθμός τους θα αυξάνεται, θα αυξάνεται και η ισλαμική τρομοκρατία, ενώ κάποιοι πιο εκφραστικοί και ευφάνταστοι ισχυρίζονται ότι κάποια ψάρια δεν μπορούν να συμβιώσουν στο ίδιο ενυδρείο!
Κλείνοντας, να τονίσουμε για ακόμη μια φορά ότι οι παράνομες ροές λαθρομεταναστών συνεχίζονται ακάθεκτες στη χώρα μας, μέσω κυρίως της Κρήτης, αλλά δυστυχώς δεν ακούσαμε πόσοι ήρθαν και φιλοξενούνται με χρήματα των Ελλήνων πολιτών τα τελευταία χρόνια, σε ποια σημεία της ελληνικής επικράτειας προωθούνται σταδιακά, και πόσοι ακριβώς απελάθηκαν μέχρι σήμερα, όπως τονίζεται κατ’ επανάληψη ότι θα γίνει από τους αρμόδιους κυβερνητικούς φορείς!
Τελευταία, μάλιστα, δρομολογούνται πολλές δομές σε πόλεις της Κρήτης, αλλά έχουν τη συναίνεση των Δημοτικών Αρχών και των πολιτών για κάτι τέτοιο, άραγε;
Ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης είναι τέως διευθυντής Χειρουργικής και συγγραφέας