Όλα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ βαίνουν πολύ καλώς,

Όλοι οι εξεταζόμενοι είναι καθαρός ουρανός!

Αφού κανείς δεν έλαβε παράνομα λεφτά,

Τι τους ρωτάτε αδίκως να τους βάζετε σε μπελά;

Με κόπο τα δουλέψανε και με πολύ ιδρώτα,

Κι’ αυτα με τρόπο… αυγατίσανε κ’ είπανε όπα χαρώ τα!…

Δεν τους αφήνετε να τα φάνε να τα χαρούνε,

Πάτε να τους τα βγάλετε ξινά να σας εβλαστημούνε;

Απ’ τα πολλά λεφτά δυστυχώς πάθανε… αμνησία!

Και κανείς δεν θυμότανε αν κέρδισε στα λαχεία!

Γι’ αυτό και δεν θυμότανε ποιους είχαν ανωτέρους,

Ούτε γνώριζαν προπαντός ποιους είχαν συνεταίρους!

Κακώς δενε καλέσανε τους έντιμους αγρότες,

Οι μόνοι όπου ξέρανε πως μείνανε απλήρωτοι δημότες!

Αυτούς θα ‘πρεπε να καλέσουνε που ξέρουν την αλήθεια,

Δυο χρόνια απλήρωτοι ρέψανε από την πείνα!

Επί έξι χρόνια που μειωνότανε τα δικαιώματά τους,

Οι άλλοι μάγκες έτρωγαν τα ίδια τα… λεφτά τους!

Μα ο καλός ο Άγγελος έστειλε την εισαγγελία απ’ την Ευρώπη,

Η μόνη που ήξερε την αλήθεια που δεν ξέρανε οι άλλοι όλοι!

Τι θες και τι γυρεύεις, η αγροτιά σβήνει σιγά σιγά,

Σε λίγα χρόνια ακόμη όλοι θα πάνε όλοι στη ξενιχτιά!

Από τη μια η αδιαφορία του κράτους και οι απατεωνιές,

Από την άλλη οι θεομηνίες, τα βάσανα και οι καταστροφές,

Ο αγρότης δεν έχει πια μέλλον, στις αγροτικές δουλείες!

Ήτανε που ήτανε στο ναι και στο όχι,

Ήρθενε και η κλιματική αλλαγή να τον αποτελειώσει!

Ο μισθωτός ξέρει σίγουρα πως κάθε μήνα θα πληρωθεί,

Ο αγρότης περιμένει ένα χρόνο για τη συγκομιδή!

Κι αν η τύχη του πάει στραβά, μένει ο άτυχος ταπί!

Ξαναρχίζει απ’ την αρχή να σκέφτεται για την επόμενη χρονιά,

Με απελπισία και πόνο πού θα βρει τα λεφτά!

Ίσως βρει κάποια δανεικά, μα με πόνο στην καρδιά,

Σκέφτεται μήπως δεν πάει καλά κι η επόμενη χρονιά!…

Γι’ αυτό ο αγρότης θα ‘πρεπε να ‘χει μια ιδιαίτερη φροντίδα,

Από το κράτος το δίκαιο, για να ‘χει μια ελπίδα!

Όχι μόνο επιδόματα για ψήφους, εκεί απού δεν πρέπει,

Μα λίγη αγάπη και στον αγρότη, όταν την ανάγκη έχει!…

Το κράτος να σκύψει στον αγρότη αν θέλει το καλό του,

Για να μείνει και να μην ερημώσει το χωριό του!…

Σίγουρα δεν θ’ αργήσει να έρθει αυτή η μέρα,

Όπου δεν θα βρίσκουν άνθρωπο στα χωριά να λένε καλημέρα!

Μη λέτε μετά για υπογεννητικότητα και τι θα γίνει τώρα,

Γιατί άμα δεν υπάρχει ύπαιθρος, δεν θα υπάρχει χώρα!

Του αγρότη είναι χειμώνα καλοκαίρι ξεσκέπαστο το μαγαζί,

Και δε φοβάται τίποτα, μόνο όλες τις θεομηνίες μαζί!…