Φεβρουάριος του 1926 και στην πόλη μας δημιουργείται η Καπνοβιομηχανική Μετοχική Εταιρεία. Σκοπός της δεν είναι η κατασκευή και η εμπορεία των τσιγάρων, αλλά γενικά η εμπορεία των καπνών. Η προαναφερόμενη εταιρεία διαδέχθηκε την καπνοβιομηχανία «Κνωσός» και τώρα αυτή θα αρχίσει να κατασκευάζει τσιγάρα, χάρη στα τελειότατα μηχανήματα που έχει.
Φυσικά και η κατανάλωση των τσιγάρων θα πολλαπλασιαστεί, αφού θα πολλαπλασιαστούν, τόσο οι καταναλωτές, όσο και οι ενδιαφερόμενοι, ως μέτοχοι για την εξάπλωση της κατανάλωσης. Βέβαια, ο κύκλος των εργασιών της εταιρείας δεν είναι μόνο αυτός.
Τα κεφάλαιά της απαρτίζονται από έξι εκατομμύρια δραχμές, που της επιτρέπουν να διεξαγάγει ευρύτατα το εμπόριο των κρητικών καπνών. Έτσι λοιπόν, θα αγοράζει τα κρητικά καπνά, θα τα επεξεργάζεται στον ίδιο τόπο και θα τα εξαγάγει στο εξωτερικό, προκειμένου να καταναλωθούν.
Επρόκειτο για ένα έργο εθνικό, οικονομικό, δημοσιονομικό, το οποίο θα εξασφαλίσει την κρητική καπνοκαλλιέργεια, η οποία εμφανίζει ευρύτατο μέλλον και η οποία θα καταστρεφόταν αν οι καπνοκαλλιεργητές αντίκρυζαν μία ακόμη καπνική κρίση, όπως αυτή του 1926. Κάτι που το πρόλαβε η σύσταση της ανώνυμης μετοχικής καπνοβιομηχανικής εταιρείας «Κνωσός».
Αυτή πρόλαβε αυτόν τον κίνδυνο και μπορούσε πλέον να κατευθύνει τον κύκλο, αλλά και την έκταση της καλλιέργειας και κυρίως της καλλιέργειας του 1926, η οποία προβλεπόταν πολύ περιορισμένη, εξαιτίας της μικρής τιμής, κατά την οποία πουλήθηκαν αυτό τον χρόνο τα καπνά.
Οι Κρήτες καπνοκαλλιεργητές δεν είχαν άδικο, αφού η αγορά των κρητικών καπνών δεν έχει ανταγωνιστές και εταιρεία, η οποία να επεξεργάζεται επιτόπου και να εξαγάγει στις αγορές, προκειμένου να καταναλωθούν.
Μέχρι τότε, τα κρητικά καπνά εξάγονταν ανεπεξέργαστα στη Σάμο και σε άλλα καπνοβιομηχανικά κέντρα, όπου τα επεξεργάζονταν και τα αγόραζαν σε ευτελείς τιμές.
Με την υπάρχουσα καπνοβιομηχανική εταιρεία θα εξασφαλιζόταν η εδώ επεξεργασία, πράγμα που θα εξασφάλιζε σε χιλιάδες εργάτες την ζωή τους και ο πλούτος θα έμενε στον τόπο μας. Επίσης, η εταιρεία θα μπορούσε να παρακολουθεί τις αγορές κατανάλωσης, τα κέρδη των μετόχων και φυσικά την εξάπλωση του προϊόντος.
Πολλοί ειδικοί είχαν αποφανθεί ότι το έδαφος της Κρήτης, αλλά και ειδικά του νομού Ηρακλείου, είναι το πλέον κατάλληλο για την καλλιέργεια καπνού και ότι θα ήταν απαραίτητη η σύσταση καπνοβιομηχανικής εταιρείας για την εμπορία καπνών αφενός, αλλά και για κατασκευή τσιγάρων αφετέρου.
Απόδειξη, το γεγονός ότι άλλες καπνοβιομηχανικές ελληνικές εταιρείες είχαν σοβαρότατους πόρους από την κατανάλωση των εν Κρήτη καπνών. Σίγουρα, θα αποδεικνύονταν οι μετοχές της Καπνοβιομηχανικής, καλύτερες, επικερδέστερες και εθνοφελέστερες για τις λαϊκές οικονομίες. Κλείνοντας το σημερινό μου πόνημα, επιτρέψτε μου να καταθέσω τις δικές μου μαρτυρίες, ενθυμούμενος την καπνοβιομηχανία Ματσάγγου στον τόπο μου, στον Βόλο,
Μία επιχείρηση που μεταπολεμικά κυρίως απασχολούσε 1.800 εργαζόμενους -κατά κύριο λόγο κατοίκους του Βόλου, του Πηλίου, αλλά και Μικρασιάτες. Μία μεγάλη καπνοβιομηχανία με ζωή μισού και πλέον αιώνα 1818-1972. Στην πόλη μας, στο Ηράκλειο, υπήρχε καπνοκοπτήριο στην οδό Μονής Καρδιωτίσσης, πιο πάνω από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, το οποίο αργότερα μεταφέρθηκε στον χώρο της Αγίας Τριάδας.
Γνωστοί καπνέμποροι του Ηρακλείου ήταν οι αδελφοί Βολιωτάκη, ο Ρηζάς, ο Κασαπάκης και ο Φεϊμάκης (όλοι τους Τούρκοι). Βέβαια, υπήρχαν και χριστιανοί καπνέμποροι, όπως ο Νικόλαος Ευγενής, οι αδελφοί Κουργιαλίδη, ο Παΐζης και ο Αλέκος Σταγάκης.
Απ’ αυτούς όλους, οι μπακάληδες αγόραζαν καπνό και τσιγαρόχαρτα για να τα πουλήσουν. Υπήρχαν δύο ειδών τσιγάρα, τα χανουμίστικα (λεπτά) και τα ανδρικά (πιο χοντρά). Τα τσιγάρα τοποθετούνταν και συρταρωτά πακέτα και αριθμούσαν τα 22.
Μάρκες τσιγάρων τότε ήταν 2 ειδών, τα «Κνωσός» και τα «Κρίνος». Αργότερα, από τους αδελφούς Γρύφιζα και Κοζυράκη, αλλά και από κάποιους άλλους, προκύπτει και άλλη μάρκα τσιγάρων, με την επωνυμία «Φαιστός», από την ομώνυμη καπνοβιομηχανία.
Η ίδια εταιρεία έβγαζε και τσιγάρα 100 τεμαχίων το κουτί, που το μισό της παραγωγής το έπαιρναν οι Γερμανοί κατακτητές και το υπόλοιπο πουλούσε η προαναφερόμενη εταιρεία. Ήταν τα λεγόμενα «στούκας», τσιγάρα βαριά με κακής ποιότητας καπνό. Πολλοί τα θεωρούσαν τσιγάρα για πραγματικούς θεριακλήδες!