– Γιατί να είμαστε σε όλα οπισθοδρομικοί, σε όλα τελευταίοι, άραγε διερωτήθηκε κανείς για όλα αυτά ποιος φταίει;

– Μη φταίει ο καθένας από μας, μη φταίει η παιδεία, μη και το σπουδαιότερο μη φταίει η πολιτεία;

Σαν δεν ντρεπόμαστε λέω ‘γω, να ‘μαστε τελευταίοι και η μόνη περηφάνια μας να είναι οι αρχαίοι!

Στη βουλή ασχολούνται με τα δικά τους σκάνδαλα και λάθη, πού να τους μείνει καιρός για τα δικά μας κοινωνικά προβλήματα και πάθη;

Άμα τσακώνονται και καταναλώνουν όλη τη φαιά ουσία στη βουλή, με τι μυαλό θα σκέφτονται τα σπουδαία καθημερινά που τραβάει ο λαός τους στη ζωή;

Έλεγε ένας σοφός. Αν σκέφτομαι τι λένε οι χαζοί, δε θα μου μείνει χρόνος να σκέφτομαι τι λένε οι σοφοί!

Να, ήθελα να πω για τη δωρεά οργάνων και μου ‘ρθε αυτός ο πρόλογος στο μυαλό. Δεν πειράζει…

Άκουσα λοιπόν κάτι τρομερό για τις μεταμοσχεύσεις οργάνων και εξοργήσην! Πηγαίνουν λέει, άκουσον – άκουσον από εδώ στην Ισπανία αλλά και σε άλλες χώρες, μένουν λέει περίπου 3 χρόνια για να πάρουν την εκεί υπηκοότητα, ώστε να μπορέσουν να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους, δηλαδή να σώσουν τη ζωή τους, γιατί εδώ θα πέθαιναν υποφέροντας!

Τι φταίει εδώ σ’ εμάς και είμαστε για τη δωρεά οργάνων… ανοργάνωτοι; Φταίει η κακή νοοτροπία, φταίει ο φόβος, ο σκοταδισμός; Και ποιος καλλιέργησε αυτό το μακάβριο φόβο, μήπως η θρησκεία, η οποία θέλει τον άνθρωπο να φεύγει αρτιμελής όπως ήρθε στη ζωή όπως τον έφερε ο Θεός, για να μην του λείπει τίποτα στον άλλο κόσμο;

Μάλλον αυτό είναι το περισσότερο φταίξιμο. Είναι τρομερό λάθος να λες ότι το πνεύμα ξεχωρίζει από το σώμα και πάει στο Θεό, το σώμα γίνεται χώμα και μένει στη γη και μετά να λες ότι θα πρέπει να φεύγει μαζί με το σώμα! Αν είναι έτσι γιατί μνημονεύουνε το πνεύμα μόνο;

Δηλαδή με την καύση, τι έχεις να πεις εσύ που ισχυρίζεσαι ετούτο; Με τα τροχαία δυστυχήματα, με τους πνιγμούς, με τους πολέμους, με τις ανατινάξεις, με τα χειρουργεία που τους αφαιρούν τα όργανα, τότε είναι καλά;

Όλοι εσείς οι οποίοι τρομοκρατείτε τον κόσμο με αυτές τις μακάβριες ανόητες ιδέες, θα πρέπει να βγείτε να ενημερώσετε σωστά τον κόσμο, διότι να ξέρετε ότι χάνονται χιλιάδες ζωές κάθε χρόνο από λάθος ερμηνείες και είστε υπεύθυνοι! (σχεδόν δολοφονίες!).

Υπάρχει και ένας άλλος φόβος αμφιβολίας, μήπως στα χέρια των γιατρών ο νεκρός είναι ζωντανός. Όχι, με τα πλέον σύγχρονα μηχανήματα, ούτε ένα στο δισ. δεν συμβαίνει όταν δείχνουν ότι ο άρρωστος είναι εγκεφαλικά νεκρός.

Σε άλλες χώρες προοδευμένες, προπαντός στο μυαλό, έχουν νομοθετήσει το εξής απλό. Όλοι οι πολίτες είναι δότες, εκτός αυτοί οι οποίοι δεν πάνε να υπογράψουν και μπράβο τους! Εδώ γιατί σ’ εμάς πάλι ο σκοταδισμός και η οπισθοδρόμηση; Γιατί δεν παίρνουμε απ’ αυτούς τα καλά μαθήματα;

Α! γιατί δεν παίρνομε τα γράμματα!… Κατά τα άλλα είμαστε έξυπνοι. Έτσι νομίζομε.

– Θέλεις κι εσύ Διογένη να γίνεις δότης;

– Εδά απού ξεφοβήθηκα θέλω κι εγώ…

– Αυτή τη στιγμή Διογένη ομολογούμε δημοσίως ότι είμαστε και οι δύο δότες!