Ο αργαλειός ήταν προέκταση του σώματος της γυναίκας, συνώνυμο της δημιουργίας και της οικονομίας στο σπίτι.
Εκεί μέσα βρισκόταν η γυναίκα από 8 χρονών μέχρι να πεθάνει, ύφαινε από τη σαλιάρα του μωρού μέχρι και το λευκό πανί που έπαιρνε φεύγοντας… “Μπαίνω να κάνω τη λάτρα μου”, έλεγε πριν μπει να υφάνει.
