ΑΝΕΜΩΝΗ
ANEMONE
Σκην.: Ρόναν Ντέι- Λούις
Πρωτ.: Ντάνιελ Ντέι- Λούις, Σων Μπιν, Σαμάνθα Μόρτον, Σάμιουελ Μπότομλι
Ο Τζεμ είναι ένας βετεράνος του βρετανικού στρατού που πηγαίνει σ’ ένα απομονωμένο σπίτι στο δάσος για να συναντήσει τον αδερφό του, Ρέι, τον οποίο δεν έχει δει τα τελευταία είκοσι χρόνια, και να του παραδώσει ένα πολύ σημαντικό γράμμα.
Οικογενειακό και ψυχολογικό δράμα για τον τρόπο με τον οποίο ο πόλεμος αλλάζει τον άνθρωπο. Το σενάριο πραγματεύεται πολλά και δύσκολα ζητήματα: το ψυχικό τίμημα του πολέμου, την εγκληματική υποκρισία της Καθολικής Εκκλησίας και την παιδοφιλία που διαχρονικά υποθάλπει, και βεβαίως ένα περίπλοκο σχήμα οικογενειακών σχέσεων με επίκεντρο τις σχέσεις πατεράδων και γιων, η αποκατάσταση της μιας από τις οποίες αποτελεί το κεντρικό διακύβευμα της πλοκής. Το τελευταίο θέμα εκτείνεται κι έξω από την αφήγηση, αφού ο σκηνοθέτης Ρόναν Ντέι- Λούις πραγματοποιεί μ’ αυτή την ταινία το ντεμπούτο του καθοδηγώντας τον πατέρα του, Ντάνιελ, από τον οποίο αποσπά ακόμα μία καθηλωτική ερμηνεία.
Η ταινία πιθανώς θα μπορούσε ν’ αναδείξει ακόμη περισσότερες αποχρώσεις των σχέσεων μεταξύ των δύο αδερφών και της Νέσα, ενώ σίγουρα περνάει περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι χρειάζεται παρακολουθώντας τα δύο αδέρφια να επανασυνδέονται στη φύση, πριν ξανασυγκρουστούν κάθε φορά που επιστρέφουν σπίτι. Επιπλέον, η σκηνή με το χαλάζι δεν είναι ιδιαιτέρως πειστική, αφού λόγω του μεγέθους του (στο οποίο έχει προηγουμένως δοθεί έμφαση) θα έπρεπε τουλάχιστον να τους τραυματίσει.
Νομίζω όμως ότι οι παραπάνω επιμέρους λεπτομέρειες δεν υποσκελίζουν τη στοχαστική, υποβλητική φωτογραφία του Μπεν Φόρντσμαν, τις ισχυρές ερμηνείες όλου του καστ και την εσωτερικά φορτισμένη λακωνική προσέγγιση του σκηνοθέτη στις εύθραυστες συναισθηματικές ισορροπίες, η οποία διακόπτεται υπολογισμένα από δύο μακροσκελείς μονολόγους του Ρέι.
EXIT 8
8-BAN DEGUCHI
Σκην.: Γκένκι Καγουαμούρα
Πρωτ.: Καζουνάρι Νινομίγια, Γιαμάτο Κότσι, Κοτόνε Χανάσε
Καθ’ οδόν να συναντήσει την πρώην σύντροφό του που του ανακοινώνει ότι είναι έγκυος, ένας άντρας παγιδεύεται μυστηριωδώς σ’ έναν σταθμό του μετρό απ’ όπου για να βγει πρέπει ν’ ακολουθήσει συγκεκριμένους κανόνες.
Θρίλερ βασισμένο στο ομώνυμο βίντεο γκέιμ που κυκλοφόρησε το 2023. Κριτική στην απάθεια που καλλιεργεί η χρήση της τεχνολογίας, η σημασία της αλληλεγγύης και της παρέμβασης σε ανθρώπινο, καθημερινό επίπεδο κι ο φόβος μπροστά στην πατρότητα. Όλα τυλιγμένα σ’ ένα ευφάνταστο κι ατμοσφαιρικό θρίλερ μυστηρίου, η δομή του οποίου μοιάζει με τη λούπα του σκρόλινγκ.
ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗ
NUREMBERG
Σκην.: Τζέιμς Βάντερμπιλτ
Πρωτ.: Ράσελ Κρόου, Ράμι Μάλεκ, Λίο Γούνταλ, Τζον Σλάτερι, Μάικλ Σάνον
Στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Χέρμαν Γκέρινγκ συλλαμβάνεται και κρατείται από τους Συμμάχους. Με την προτροπή του σεβαστού αμερικανού δικαστή Ρόμπερτ Τζάκσον, συστήνεται διεθνές δικαστήριο στη Νυρεμβέργη για να τον δικάσει μαζί με άλλους υψηλόβαθμους ναζί για εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας, κι ανατίθεται σ’ έναν στρατιωτικό ψυχίατρο να τον προσεγγίσει για να τον βολιδοσκοπήσει.
Ιστορικό δράμα βασισμένο στο βιβλίο του αμερικανού Τζακ Ελ-Χάι «The Nazi and the Psychiatrist», που εκδόθηκε το 2013.
Ένα σπουδαίο καστ σε συναρπαστικές ερμηνείες, σχολαστική ανασύσταση εποχής κι ανατριχιαστικό αυθεντικό αρχειακό υλικό από τα στρατόπεδα εξόντωσης, που υπηρετούν μια πλοκή η οποία δεν ‘απογειώνεται’ ποτέ. Αντιθέτως οι επιμέρους σχέσεις των χαρακτήρων εκτονώνονται είτε καθόλου είτε επίπεδα, με τη σεκάνς της δίκης να μένει ουσιαστικά μια χαμένη ευκαιρία. Επίσης, ο τρόπος με τον οποίο είναι γραμμένος και παιγμένος ο χαρακτήρας του Κέλι είναι προβληματικός. Το να κατανοήσει τον ασθενή του, Γκέρινγκ, είναι ένα πράγμα. Αυτός όμως μοιάζει να φτάνει μέχρι και να τον συμπονάει, συναντώντας μάλλον προσχηματικά την αντίδραση του Άντρους και με την ταινία να συνεχίζει να πριμοδοτεί την αφελώς συγκαταβατική προσέγγιση του Κέλι. Επίσης, στη στιχομυθία που έχει με τον Γκέρινγκ σχετικά με το Ολοκαύτωμα, ο Κέλι αναφέρεται στα θύματα της Χιροσίμα ως παράπλευρες απώλειες- θέση προσβλητικά άστοχη εκ μέρους του σεναρίου, που θα μπορούσε να του έχει προσφέρει διαφορετικά και πειστικότερα επιχειρήματα.
Ο ΑΤΡΩΤΟΣ
THE RUNNING MAN
Σκην.: Έντγκαρ Ράιτ
Πρωτ.: Γκλεν Πάουελ, Τζος Μπρόλιν, Κόλμαν Ντομίνγκο, Τζέιμι Λόσον
Στις δυστοπικές μελλοντικές ΗΠΑ ο Μπεν Ρίτσαρντς είναι ένας άνεργος άντρας, ο οποίος παρά την προτροπή της συζύγου του και προκειμένου να εξασφαλίσει τα φάρμακα που χρειάζεται η άρρωστη κόρη τους, αποφασίζει να συμμετάσχει σ’ ένα φονικό τηλεοπτικό ριάλιτι, όπου πρέπει να παραμείνει ζωντανός για έναν μήνα καθώς καταδιώκεται από τον νόμο και τους πολίτες.
Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ, που εκδόθηκε το 1982 κι έχει προηγουμένως διασκευαστεί ακόμα μία φορά, από τον Πωλ Μάικλ Γκλέιζερ το 1987 με πρωταγωνιστή τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.
Η φετινή εκδοχή μοιάζει να τα έχει όλα: έναν ρωμαλέο, αεικίνητο και σέξι πρωταγωνιστή πλαισιωμένο από ικανά ονόματα όπως ο Μπρόλιν κι ο Ντομίνγκο, αμέτρητες και καταιγιστικές σκηνές δράσης, ζωηρή πολυχρωμία, φρενήρες μοντάζ που δεν αφήνει την πλοκή να πλατειάσει, την πάντα επίκαιρη κριτική στη χειραγώγηση και την αποβλάκωση των ΜΜΕ.
Κι όμως, ίσως επειδή ο Πάουελ έχει επιμέρους ποιότητες αλλά όχι ακόμα συνολικό εκτόπισμα σταρ κι ίσως επειδή το γενικό ύφος του σκηνοθέτη Ράιτ κλίνει περισσότερο προς τον χαβαλέ παρά σε κάτι πιο σοβαρό, η ταινία δεν κατορθώνει να σταθεί ως κάτι περισσότερο από ξέφρενη, αλλά εν τέλει αδιάφορη διασκέδαση.