ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ προσεγγίσεις γύρω από τις αυτοκτονίες έχουν κατά καιρούς γραφτεί και μελετηθεί. Για παράδειγμα, ο Ντυρκέμ κατηγοριοποιούσε τις αυτοκτονίες το 1897 και ο Μπουρντιέ προσπαθούσε να τις εξηγήσει με βάση τα οικονομικά και τα κοινωνικά στάτους.
ΜΕΧΡΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ, οι δημοσιογράφοι δεν ασχολούνταν καν με τις αυτοκτονίες. Μέχρι που άρχισαν να παρουσιάζονται οι ανομικές, δηλαδή εκείνες που προέκυπταν από την έλλειψη κοινωνικής ρύθμισης, καθώς συνέβαιναν απότομες αλλαγές και οικονομικές κρίσεις και όλοι οι κανόνες κατέρρεαν.
ΠΟΤΕ ΤΟ ΖΗΣΑΜΕ ΑΥΤΟ; Στα Μνημόνια, οι αυτοκτονίες άρχισαν να αποτελούν είδηση, καθώς οι αυτόχειρες πολλές φορές οδηγούνταν στο απονενοημένο, λόγω της οικονομικής κατάστασης που περιέρχονταν ξαφνικά.
ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΓΙΝΑΝ ΕΙΔΗΣΕΙΣ! Οι αυτοκτονίες έκτοτε, περίπου από το 2010 και μετά, άρχισαν να γίνονται ειδήσεις. Και φιλοξενούνταν σε εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις και site ως μέσο για να καταδειχθεί η δύσκολη οικονομική κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η χώρα.
ΑΥΤΟ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ επί τω χείρω, καθώς πλέον ο σεβασμός στην οικογένεια ενός αυτόχειρα είχε χαθεί μπροστά στην αναλογικότητα του τι τον είχε οδηγήσει να λάβει αυτή την απόφαση.
Η ΝΕΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ και μετάδοση της πληροφορίας μέσω site επέτειναν αυτό, καθώς πλέον ο κόσμος πολύ εύκολα και χωρίς αντίτιμο έχει ανά πάσα ώρα στα χέρια του το μέσο πληροφορίες, όπως ένα έξυπνο τηλέφωνο.
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΩΝ ΚΛΙΚΣ και η αδηφαγία των χρηστών έχει εγκαταστήσει πλέον τις αυτοκτονίες ως άλλο ένα ρεπορτάζ που καλύπτεται.
ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ; Θα μου πείτε και πότε υπήρξε στο αδηφάγο σύστημα του ανταγωνισμού;