ΕΛΗΞΕ Η ΑΓΩΝΙΑ των παιδιών και των γονιών με τις βάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ, ειδικά για εκείνα που ένιωθαν ότι ήταν στο όριο να περάσουν ή όχι. Τώρα αρχίζει όμως η αγωνία για την εύρεση φοιτητικής στέγης.
ΑΚΡΙΒΟ, ΜΙΚΡΟ, ΜΑΚΡΥΑ, ΧΩΡΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ και ατελείωτα πέρα-δώθε για να βρει σπίτι το παιδί, να είναι καλή περιοχή, καλή η σπιτονοικοκυρά, καινούργιο το κτήριο, να μην έχει κατσαρίδες, να περνάει λεωφορείο, να έχει θέρμανση αλλά φτηνά κοινόχρηστα, να δουλεύει το ασανσέρ, να μην είναι ακριβό, ούτε μικρό αλλά ούτε και μεγάλο!
ΓΙΑ ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ; Υπάρχει τελικά όπως το θέλει κάποιος; Παιδιά, λίγο πιο χαλαρά. Το σπίτι αυτό δεν θα το «παντρευτεί» κανένας φοιτητής. Θα ζήσει προσωρινά για κάποια χρόνια. Αν δεν βολεύεται φεύγει… Γιατί τόση αγωνία η μαμά; Μήπως δεν έχει να ασχοληθεί με κάτι άλλο;
ΤΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΣΤΟ ΙΤΕ προβληματίζει πολύ. Η Σύγκλητος πήρε απόφαση να προχωρήσει σε κάποιες δραστικές κινήσεις και εξουσιοδότησε τον πρύτανη. Για να δούμε τι θα βγει… Αλλά και πάλι, κανένας δεν κατάλαβε τίποτα για την αρμοδιότητα, την ευθύνη, τι συνέβη. Αλήθεια τι συνέβη;
ΔΙΟΡΘΩΘΗΚΑΝ κάπως τα «σαμαράκια» που έφτιαξε ο Δήμος Ηρακλείου σε διασταυρώσεις της πόλης για ασφάλεια. Τέλεια δεν τα λες, ειδικά αν είσαι ο οδηγός του οχήματος, γιατί εξακολουθούν να είναι απότομα, αλλά μας δίνεται η αίσθηση ότι μια κάποια ασφάλεια επιπλέον παρέχεται.
Για να δούμε τι ξημερώνει και σήμερα, ες αύριον τα λοιπά!
Ο ΕΠΙΚΡΗΤΙΚΟΣ