Περί ΕΚΑΒ
Η αποκάλυψη της «Π» για τους δύο διασώστες του ΕΚΑΒ στα Χανιά «γέννησε» το εξής ερώτημα… ποιος θα θελήσει αύριο να φορέσει τη στολή του διασώστη, όταν ξέρει ότι, ακόμα κι αν κάνει ό,τι προβλέπουν τα πρωτόκολλα, ακόμα κι αν πέσει πάνω σε έναν άνθρωπο για να τον επαναφέρει στη ζωή, μπορεί στο τέλος να βρεθεί κατηγορούμενος; Γιατί είναι εύκολο να δείχνεις με το δάχτυλο εκ των υστέρων. Πολύ εύκολο.
Δύσκολες συνθήκες
Οι διασώστες δεν δουλεύουν σε «ιδανικές συνθήκες». Δουλεύουν με ελλείψεις, εξαντλητικά ωράρια, τεράστια πίεση και πολλές φορές χωρίς τα μέσα, που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα. Στα ίδια τα Χανιά, πριν λίγες ημέρες, έγινε γνωστή ακόμα και η παραίτηση του μοναδικού γιατρού του τομέα ΕΚΑΒ, λόγω υπερφόρτωσης.
Αντί λοιπόν η κοινωνία και η Πολιτεία να σκύψουν πάνω από το διαλυμένο σύστημα, αναζητούν «ενόχους» σε αυτούς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.
Πρόθυμος;
Κανείς δεν λέει ότι μια υπόθεση δεν πρέπει να διερευνηθεί. Αλλά άλλο η διερεύνηση, και άλλο η εύκολη στοχοποίηση εκείνων, που μπήκαν στη μάχη για να σώσουν μια ζωή. Γιατί αν συνεχίσουμε έτσι, στο τέλος δεν θα φοβόμαστε μόνο μην πεθάνουμε. Θα φοβόμαστε μήπως δεν υπάρχει κανείς πρόθυμος να έρθει να μας σώσει.