Φεύγουν
Η επιστροφή στη νέα, ανακαινισμένη Δημοτική Αγορά Χανίων φαίνεται πως μετατρέπεται σε άσκηση για δυνατούς λύτες. Η είδηση ότι δύο ακόμη παλιοί καταστηματάρχες αποφάσισαν να μην σηκώσουν ξανά ρολά, ανεβάζοντας τον αριθμό των αποχωρήσεων στις 11 (και τα διαθέσιμα προς δημοπρασία καταστήματα στα 13), δεν αποτελεί απλώς μια γραφειοκρατική λεπτομέρεια. Αποτυπώνει ανάγλυφα το βαθύ χάσμα ανάμεσα στην τεχνοκρατική εφαρμογή του νόμου και την πραγματικότητα της αγοράς.
Νομιμότητα
Από τη μία πλευρά, η Δημοτική Αρχή, δια στόματος του αρμόδιου αντιδημάρχου Τάσου Αλόγλου, ορθώνει το επιχείρημα της «ισονομίας, Δικαιοσύνης και νομιμότητας». Η επίκληση του νόμου ως μοναδικού οδηγού και η σιγουριά πως «αν ο χρόνος γύριζε πίσω, θα κάναμε ακριβώς το ίδιο», δείχνουν μια σταθερή πρόθεση να μπει τάξη σε ένα περιβάλλον δεκαετιών, μετατρέποντας την Αγορά σε έναν σύγχρονο, ισχυρό πόλο επισκεψιμότητας.
Ακριβά ενοίκια
Από την άλλη πλευρά, οι φωνές των επαγγελματιών -όπως αυτή της Νίνας Παπαδουλάκη- αποτυπώνουν την πικρία του κλάδου. Μετά από πέντε χρόνια αναμονής στα ορεινά της αδράνειας, οι παλιοί καταστηματάρχες βρέθηκαν αντιμέτωποι με νέα οικονομικά δεδομένα, αυξημένα μισθώματα και πλειοδοτικούς διαγωνισμούς που, όπως καταγγέλλουν, ελάχιστα έλαβαν υπόψη τους τη μείωση της αγοραστικής δύναμης.
Ποιοι θα μπουν;
Το αμείλικτο ερώτημα που προκύπτει είναι ένα: Ποιος θα χωρέσει τελικά στη «νέα» Δημοτική Αγορά; Όταν οι όροι της πλειοδοσίας και οι αυστηρές χρήσεις αποκλείουν τη βιωσιμότητα των παλαιότερων, ο κίνδυνος να μετατραπεί ένα μνημείο ζωντανής τοπικής παράδοσης σε ένα αποστειρωμένο πεδίο μόνο για όσους αντέχουν τα υψηλά κεφάλαια είναι παραπάνω από ορατός. Η νομιμότητα είναι απαραίτητη, αλλά, αν στο τέλος της διαδρομής χαθεί ο παραδοσιακός χαρακτήρας και η κοινωνική συνοχή της Αγοράς, το στοίχημα για την πόλη θα έχει κερδηθεί μόνο στα χαρτιά.