Δακοκτονία…
Η εικόνα που παρουσιάζει και φέτος το πρόγραμμα δακοκτονίας στα Χανιά δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Κάθε χρόνο ακούμε τις ίδιες διαβεβαιώσεις, βλέπουμε τις ίδιες υπογραφές συμβάσεων και, στο τέλος, οι ελαιοπαραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τα ίδια προβλήματα.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: Όταν οι ειδικοί λένε ότι απαιτούνται έξι ψεκασμοί και η Πολιτεία εξασφαλίζει φάρμακα για μόλις δύο, τότε δεν μιλάμε για ολοκληρωμένο πρόγραμμα προστασίας της παραγωγής, αλλά για μια διαχείριση που μοιάζει περισσότερο με ημίμετρα.
Χθες, πρωί Τετάρτης, στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων υπεγράφησαν οι συμβάσεις των 16 γεωπόνων, που αναλαμβάνουν την επιστημονική επίβλεψη του φετινού προγράμματος.
Ή αυτοκτονία;
Οι καθυστερήσεις, πάντως, στην πρόσληψη των γεωπόνων έχουν μετατραπεί σε ετήσια «παράδοση». Κανείς δεν φαίνεται να αναλαμβάνει την ευθύνη, ενώ Περιφέρεια και Υπουργείο μεταθέτουν διαχρονικά το βάρος ο ένας στον άλλον.
Το αποτέλεσμα, όμως, δεν το πληρώνουν ούτε οι υπηρεσίες, ούτε οι πολιτικοί προϊστάμενοι. Το πληρώνει ο ελαιοπαραγωγός, που βλέπει τον δάκο να απειλεί τον κόπο μιας ολόκληρης χρονιάς και αναγκάζεται να βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να προστατεύσει την περιουσία του.
Στο Ηράκλειο;
Αλήθεια, στο Ηράκλειο τι γίνεται; Μαθαίνουμε κάτι; Πάει καλύτερα; Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι εξελίσσεται καλύτερα σε όλη την Π.Ε. Ηρακλείου. Ωστόσο, το «καλύτερα» είναι σχετικό! Στο τέλος θα φανεί στον λογαριασμό με τον περίεργο καιρό που επικράτησε όλη τη χρονιά…