Για την έντονη οικογενειακή διαμάχη αλλά και τον εγκλεισμό του στο Δρομοκαΐτειο είχε μιλήσει ανοιχτά ο Γιώργος Μαζωνάκης στην τελευταία συνέντευξή του, η οποία μεταδόθηκε από τον ALPHA Κύπρου την Κυριακή 12 Ιουλίου 2026.
Ο τραγουδιστής χαρακτήριζε την προηγούμενη χρονιά περιπετειώδη, εξηγώντας ότι προσπάθησε να κρατήσει κάτι θετικό από κάθε δυσκολία και έμαθε να μιλά όταν ο ίδιος το επιθυμούσε. Διευκρίνιζε ότι η αδελφή του Βάσω δεν ήταν μάνατζέρ του αλλά συνεργάτιδα, καθώς τις τελικές αποφάσεις τις έπαιρνε εκείνος. Η κατάσταση, ωστόσο, είχε αρχίσει να μεταβάλλεται χρόνια πριν και, έπειτα από επανειλημμένες συζητήσεις, κατέληξαν ότι δεν μπορούσαν να συνεχίσουν μαζί.
Δείτε τη συνέντευξή του
Η εταιρεία και η σύγκρουση με την οικογένεια
Αναφερόμενος στην εταιρεία διαχείρισης ακινήτων που δημιούργησε με την αδελφή του το 2020, υποστήριζε ότι τότε τα πράγματα άρχισαν να γίνονται «περίεργα». Θεωρούσε αυτονόητη την οικονομική στήριξη προς την οικογένεια, η οποία άλλωστε τον είχε ακολουθήσει και υποστηρίξει στην πορεία του.Παραδεχόταν ότι είχε 100% μερίδιο ευθύνης, επειδή αντιμετώπιζε καταστάσεις χωρίς δεύτερες σκέψεις ή στρατηγική. Έλεγε επίσης ότι συχνά υποτιμούσε τον εαυτό του και είχε υιοθετήσει χαρακτηρισμούς όπως φοβικός, αντιπαθής και αλαζόνας, που τελικά θεωρούσε ότι δεν του ανήκαν.
Ο ίδιος ο Μαζωνάκης δήλωνε ότι είχε βιώσει πολλές χειριστικές καταστάσεις και ότι η υπερβολική ευγένειά του τον εμπόδιζε να αντιδράσει, επειδή δεν ήθελε να στενοχωρεί ή να ξεβολεύει τους άλλους. Δεν είχε φανταστεί ποτέ ότι θα σταματούσε να επικοινωνεί με την οικογένειά του.
«Τρόμος και προδοσία» είχε πει ο Γιώργος Μαζωνάκης
Μάλιστα είχε περιγράψει την ημέρα που ενημερώθηκε από την αστυνομία ότι πρέπει να μεταβεί με περιπολικό στο Δρομοκαΐτειο.
«Γυρνάω από την βόλτα που έκανα με την Αρίθα, μετά από μπάνιο πρωινό στη θάλασσα, φτιάχνω κάτι να φάω, χτυπάει η πόρτα και εμφανίζονται δύο αστυνομικοί με πολιτικά οι οποίοι μου λένε ότι υπάρχει αυτό εδώ το χαρτί και πρέπει να σας συλλάβουμε για να πάτε στο Δρομοκαΐτειο γιατί υπάρχει μία εντολή για ακούσια νοσηλεία όπου αν υπογράψουν τρεις άνθρωποι συγγενείς πρώτου βαθμού συγγενείας πρέπει να πας εκεί.
Εγώ πολλές φορές από μικρό παιδί πίστευα ότι κάποια πράγματα τα καταλάβαινα τα ένιωθα περισσότερο. Εκείνες τις μέρες κάπως ένιωθα περίεργα. Όταν συνέβη αυτό το αντιμετώπισα με πάρα πολύ μεγάλη ησυχία. Γιατί σας το λέω αυτό γιατί τα προηγούμενα χρόνια πίστευα πράγματα για τον εαυτό μου που ούτε καν ήταν μέρος του εαυτού μου, ένα από αυτά ήταν ότι θα πάθαινα πανικό. Ήμουν πάρα πολύ ήρεμος. Ταυτόχρονα η μία μου η αδελφή ήταν έξω και περίμενε με το αυτοκίνητο να ακολουθήσει το περιπολικό, η Μαρία. Το οποίο το βρήκα τόσο πολύ κακό που ήταν στα πλαίσια του αστείου. Είχε έρθει να πάρει το σκυλί.
Εκείνες τις μέρες είχαν αρχίσει πολύ έντονα να πάρουν την Αρίθα από εμένα γιατί εγώ στο παρελθόν έλεγα ότι όποιος θέλει να με πειράξει θα πάει να πειράξει την Αρίθα οπότε λοιπόν βγαίνω από το σπίτι, μάλιστα επειδή τα λέμε τα πράγματα όπως είναι υπάρχει χρόνος όταν γίνεται αυτό ξαφνικά, έχεις ένα χρόνο για να ετοιμαστείς κλπ. Εγώ εκείνη την ώρα μαγείρευα. Έφτιαχνα μία ωραία σπαγκέτι. Έφαγα, έκανα ντους, ντύθηκα μπήκα στο περιπολικό και πήγα προς το Δρομοκαΐτειο.Αρχίσαμε και συζητούσαμε μέσα στο περιπολικό και οι άνθρωποι ήταν αρκετά ευγενείς ώστε να μην νιώθω άβολα.
Βέβαια το γεγονός είναι ότι είσαι σε ένα περιπολικό και πας κάπου, που δεν ξέρεις αν θα κρατηθείς ή αν θα γυρίσεις πίσω. Οπότε υπήρχε μία αμφισβήτηση μέσα μου, τι θα γίνει. Αρχίζεις και συνειδητοποιείς γρήγορα τι θα γίνει με το σπίτι, τι θα γίνει με το σκυλί αν κρατηθώ μέσα ή όλο αυτό τι αντίκτυπο θα έχει, πως θα παρουσιαστεί; Γιατί γίνεται αυτό; Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό; Γιατί όπως καταλαβαίνετε ότι κάποιος πάει και κάνει αυτή την κίνηση παραμονές της Παναγίας είναι πέραν της λογικής, αγγίζει τα όρια της τρέλας.
Και λέω: Τι θα κάνω; Σκεφτόμουν τα πρακτικά πράγματα, που θα μείνω. Βέβαια πίστευα ότι δεν θα με κρατήσουν γιατί ακούσια νοσηλεία σημαίνει ότι είσαι σε βάρος του κοινωνικού συνόλου και του εαυτού σου οπότε εγώ πριν από αυτό ήμουν στο Voice έδινα συνεντεύξεις πώς ξαφνικά έγινε αυτός να έχει μία συμπεριφορά περίεργη; Οπότε κάτι υποθάλπει από κάτω, το οποίο ακόμα δεν το ξέρω. Επειδή υπάρχουν και οι ιδιωτικές κλινικές και οι δημόσιες.
Εγώ για να λέμε τα πράγματα όπως είναι στο δημόσιο δεν ήξερα ακριβώς τι συμβαίνει και επίσης όπως καταλαβαίνετε εγώ είμαι ένας άνθρωπος που είμαι αρκετά ντροπαλός και πολλές φορές στην έκθεσή μου οι άνθρωποι μπορεί να πίστευαν ότι εγώ είμαι αλαζόνας. Αυτό ήταν μία άμυνα δική μου η οποία με έκανε… αισθανόμουν λίγο άβολα, ντροπαλό παιδί. Οπότε το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν πώς θα αντιμετωπίσω κόσμο που είναι μέσα στην κλινική. Απέφυγα να πάω σε ιδιωτική κλινική.
Πήγα στο δημόσιο γιατί ας υποστηρίζουμε τα πράγματα που είναι δικά μας. Δεν ήταν και το πιο εύκολο αλλά εγώ το αντιμετώπισα αυτό ως ένας παρατηρητής του πράγματος οπότε το είδα λίγο σαν να πήγαινα επίσκεψη σε μία τέτοια κλινική. αρκετά δύσκολο μπορώ να σου πω. (σ.σ. Το συναίσθημα ήταν) τρόμος και προδοσία γιατί ο φόβος είναι καλός. Ο φόβος φυλάει τα έρημα, να κοιτάς δεξιά αριστερά για να περάσεις έναν δρόμο. Ο τρόμος δεν τον περνάς καθόλου. Η χαρά του Δρομοκαΐτειου ήμουν. Σε βλέπει κάποιος εκεί και λέει: για να είναι και ο Μαζωνάκης εδώ άρα είμαστε τέλεια.
Όταν πας να κάνεις μία τέτοια κίνηση πρέπει να αναλάβεις και τις επιπτώσεις αυτού. Γιατί οι άνθρωποι ξεχνάμε πολλές φορές τον παράγοντα θεός. Είμαστε σίγουροι πάντα για τον εαυτό μας και ότι είμαστε οι θεοί εμείς. Δεν γίνεται αυτό. Εγώ δεν το πίστεψα ποτέ αυτό».