18 χρόνια μετά τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στο «Twilight», ο Ρόμπερτ Πάτινσον αποκάλυψε ότι υπάρχει μία σκηνή της ταινίας, την οποία όπως παραδέχτηκε, βλέποντάς τη σήμερα αισθάνεται περίεργα.
Ο ηθοποιός μίλησε για μία λεπτομέρεια στην ερμηνεία του ως Έντουαρντ Κάλεν που δεν είχε αντιληφθεί μέχρι πρόσφατα. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Vogue, ο Πάτινσον αναφέρθηκε σε μια συγκεκριμένη σκηνή στο φιλμ, όπου, όπως περιέγραψε, κάθεται σε τραπέζι σε καφετέρια με έναν τρόπο που τότε θεωρούσε «κομψό» και ταιριαστό με τον χαρακτήρα του βρικόλακα.
«Υπήρχε ένα πράγμα που είδα τις προάλλες, που είναι αρκετά αστείο, όπου κάθομαι στην καφετέρια για πρώτη φορά, και δεν το είχα προσέξει ποτέ, και για κάποιο λόγο κάνω έτσι στο τραπέζι για να καθίσω», είπε, περιγράφοντας την κίνηση με τα δάχτυλά του. «Νόμιζα ότι ήταν κάτι κομψό, κάτι σε στυλ βρικόλακα. Νομίζω αυτή ήταν η σκέψη», πρόσθεσε γελώντας, για να συμπληρώσει: «Αλλά βλέποντάς το 20 χρόνια μετά, λες “μμμ, είναι πολύ παράξενο”».
Ο Ρόμπερτ Πάτινσον στο «Twilight»
Ο Ρόμπερτ Πάτινσον έγινε ευρέως γνωστός μέσα από τον ρόλο του Έντουαρντ Κάλεν, στο πλευρό της Κρίστεν Στιούαρτ, που υποδύθηκε την Μπέλα Σουάν, στην κινηματογραφική σειρά που ξεκίνησε το 2008. Παρά τις επιμέρους παρατηρήσεις του, ο ηθοποιός δήλωσε ότι διατηρεί θετική στάση απέναντι στην ταινία. «Μου αρέσει πολύ αυτή η ταινία. Νομίζω ότι θα το έκανα ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, για να είμαι ειλικρινής, δεν πιστεύω καν ότι θα μπορούσα να αποδώσω αυτή την ερμηνεία σήμερα», ανέφερε.
Όπως εξήγησε, η προσέγγιση της ομάδας ήταν απόλυτα σοβαρή: «Όλοι το αντιμετώπιζαν με μεγάλη σοβαρότητα. Δεν υπήρχε καμία ειρωνική διάθεση ή υπονοούμενο προς το κοινό. Είναι σαν να είναι πραγματικό, κάτι που είναι περίεργο για μια ταινία με ρομαντική ιστορία βρικολάκων».
Σε παλαιότερη συνέντευξή του το 2019, σε συζήτηση με την Τζένιφερ Λόπεζ για τη σειρά Actors on Actors του Variety, είχε χαρακτηρίσει την πλοκή του Twilight «περίεργη». «Εννοώ, είναι μια περίεργη ιστορία. Είναι παράξενο πώς αντέδρασε ο κόσμος», είχε δηλώσει, προσθέτοντας: «Είναι πολύ ρομαντική, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι σαν το “The Notebook”. Εκείνο είναι πολύ γλυκό και συγκινητικό. Το “Twilight” είναι για έναν τύπο που βρίσκει το ένα κορίτσι με το οποίο θέλει να είναι μαζί και ταυτόχρονα θέλει να τη φάει. Δηλαδή όχι να τη φάει, να πιει το αίμα της, τέλος πάντων». Ο ίδιος είχε επισημάνει ότι, παρά τα ρομαντικά στοιχεία, θεωρούσε την ιστορία «αρκετά παράξενη», ακόμη και την περίοδο που προωθούσε την ταινία.