Σε δάκρυα ξέσπασε η Χρύσα Ρώπα κατά τη διάρκεια εκπομπής, κάνοντας λόγο για το παιδί που ζει μέσα της, το οποίο δεν αγαπήθηκε.
Η ηθοποιός, το Σάββατο 4 Απριλίου, κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της στο «Χαμογέλα και Πάλι», ρωτήθηκε από που αντλεί την αγάπη που δίνει πίσω στον κόσμο. Τότε εξήγησε πως η αγάπη υπάρχει μέσα της και το συνειδητοποίησε όταν κατάλαβε πως αγαπώντας τον εαυτό της, ηρεμεί το παιδί που κρύβει στην καρδιά της.
Η Χρύσα Ρώπα είπε χαρακτηριστικά: «Δεν αυτοαποκαλούμαι δοτική. Τη δική μου τη γλάστρα, την οποία άφησα αρκετό καιρό απότιστη και στο τσακ πάντα την έσωζα, την ποτίζω εγώ. Πάντα έκανα παράπονα για όταν ήμουν μικρή και μετά κατάλαβα ότι αυτή η μικρή ζει δίπλα μου. Μαζί με εμένα ζει και ένα μικρό παιδί που δεν το αγάπησαν. Αλλά αγάπησέ το εσύ, στήριξέ το εσύ, μεγάλωσέ το εσύ, πότισέ το εσύ, χάιδεψέ το εσύ. Πού καταλήγει; Σε εμένα καταλήγει.Πρέπει να δώσεις για να ζήσεις, δεν γίνεται αλλιώς».
Η ηθοποιός εξήγησε πως υπάρχει ένα τραγούδι, σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, το οποίο εκφράζει απόλυτα αυτό που ήθελε να πει. Πρόκειται για «Το μωρό», το οποίο μόλις ήχησε στον τηλεοπτικό αέρα, ξεκίνησε να τραγουδάει και ξέσπασε σε κλάματα, με τη Σίσσυ Χρηστίδου να την πλησιάζει για να σκουπίσει το πρόσωπό της και να την αγκαλιάσει.
Οι στίχοι του τραγουδιού
Ένα μωρό, μωρό παιδί, χρόνια
έχει κρυφτεί στο σώμα μου
τρώει μπογιές, καρδιές, φωτιές, χιόνια
και την κολόνια μου
Μέρα νύχτα κλαίει, «δε με θες» μου λέει
τρέχει στην μπανιέρα γυμνό
λούζει τα μαλλιά μου, πλένει τα φιλιά μου,
βγάζει απ’ την ψυχή μου καπνό
Ένα μωρό, μωρό παιδί χρόνια
έχει κλειδιά απ’ το σπίτι μου
κάνει ζημιές, βρωμιές, χαρές, ψώνια
κάτω απ’ τη μύτη μου
Χρόνια μ’ αρρωσταίνει, χρόνια μου γελά
μου ‘χες πει «θα ζούμε καλά»
μούρη μου σπασμένη, ρούχα μου απαλά,
σου ‘χα πει «θα ζούμε καλά»
Ένα μωρό, μωρό παιδί, φως μου…
για να με δεις το χτένισα
κι αν μ’ αγαπάς καιρό, καιρό δώσ’ μου,
δώρο στο γέννησα
Χρόνια ερωτευμένο, παραμυθιασμένο
μ’ ένα μυαλουδάκι γερό,
που όταν λέει πεθαίνω, τρέχω του μαθαίνω
τι θα πει μωρό μου, «Μπορώ»