Η συζήτηση συνεχίζεται για χρόνια: Γιατί οι Έλληνες συνδυάζουμε το Μεγάλο Πάσχα και την Ανάσταση του Κυρίου με ένα «έθιμο» που αποπνέει βαρβαρότητα: Το σούβλισμα του αρνιού; Οι «παραδοσιολάτρες» δεν σηκώνουν κουβέντα. Πάσχα σημαίνει «αρνί στη σούβλα» και γύρω-γύρω όλοι, χοροί κρασί, και δημοτικά τραγούδια. «Ελλήνων Πάσχα».
Τώρα, τι σόι παράδοση είναι αυτή που συνδυάζει το χαρμόσυνο γεγονός της Ανάστασης με τη θανάτωση και τον «ανασκολοπισμό» εκατομμυρίων αμνοεριφίων,αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση. Άλλωστε, ποιος ισχυρίζεται ότι όλες οι όψεις της Παράδοσης είναι γόνιμες και εποικοδομητικές; Πόσες παραδόσεις αποδείχθηκαν με το πέρασμα του χρόνου φενάκη και σκοταδισμός, με αποτέλεσμα ο σύγχρονος άνθρωπος να τις διαγράψει; Δυστυχώς, η βαρβαρότητα του σουβλίσματος του αρνιού δεν ανήκει σ’ αυτές. Με αποτέλεσμα να παραμένει αναπόσπαστο «αξεσουάρ» της γιορτής του Πάσχα, μαζί με μεγάλες δόσεις «κιτσο-ελληνικού» φολκλόρ.
Όλος ο προβληματισμός για ένα «έθιμο» που έχει τις καταβολές του στην Ελλάδα της τουρκοκρατίας, όταν η χώρα ήταν μια αγροτική και κτηνοτροφική οντότητα, δεν σχετίζεται με τις σύγχρονες επιταγές της «vegan» ιδεοληψίας ,η οποία κυριαρχείται από αντίστοιχες εμμονές και προκαταλήψεις. Ούτε από μια δήθεν ανάγκη «εξευρωπαϊσμού» και συλλήβδην αποκήρυξης των ελληνικών αξιών της παράδοσης.
Ορίζεται και καθορίζεται από τους νόμους της αισθητικής και της φιλοσοφίας του ανθρωπισμού. Όλες οι υπάρξεις επί της γης έχουν το δικαίωμα στη Ζωή και πολύ περισσότερο σε έναν αξιοπρεπή Θάνατο. Δικαιώματα που «ανασκαλοπίζονται» για τα αμνοερίφια, μπροστά στο υπέρτατο δικαίωμα του «Ελληνάρα» να γιορτάσει «όπως γουστάρει».
Προφανώς, η Πολιτεία σε όλα αυτά είναι αδιάφορη και συνένοχη. Σιγά μην πάει «κόντρα στο ρεύμα», σιγά μην ανοίξει ευαίσθητα ζητήματα πολιτισμού και αισθητικής. Άσε που ειδικά αυτή την περίοδο είναι ζαλισμένη με το να μετράει τα αρνιά και τα κατσίκια του ΟΠΕΚΕΠΕ. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι πολίτες πρέπει να γίνουν πρόβατα.
Ένα φωτισμένο μυαλό που τόσο πολύ λείπει από τον εθνικό μας πολιτισμό, ο τεράστιος Μίκης Θεοδωράκης, είχε ανοίξει το ζήτημα «Να σταματήσει το βάρβαρο έθιμο με το σούβλισμα το Πάσχα.
Ολόκληρο το άρθρο του το παραθέτουμε στη συνέχεια:
Πλησιάζει και πάλι το Πάσχα. Πλησιάζουν οι μέρες της αθρόας σφαγής αθώων ζώων χάριν ενός βάρβαρου «εθίμου» που θα έπρεπε να έχει προ πολλού εκλείψει.
Βεβαίως αυτή είναι απλά μια πτυχή του όλου θέματος.
Κάθε μέρα διαβάζουμε όλο και περισσότερα περιστατικά κακοποίησης ζώων, περιστατικά φριχτά που «λογικά» δεν μπορεί να διαπράττονται από ανθρώπους και μάλιστα -πολλές φορές- από νέους ανθρώπους.
Τι δείχνει άραγε αυτό για την κοινωνία μας; Τι άλλο παρά την γενικευμένη σε όλους τους τομείς σήψη!
Η Πολιτεία είναι ανεπαρκής έως εντελώς απούσα. Ενώ θα ΄πρεπε να είναι παρούσα όχι μόνο κατασταλτικά αλλά πρώτα απ’ όλα παρέχοντας την ανάλογη ΠΑΙΔΕΙΑ από την νηπιακή ακόμα ηλικία. Αν βεβαίως θέλουμε πραγματικά να απαλλαγούμε κάποτε οριστικά από αυτή την «εθνική μας ντροπή».
Έτσι, όλο το βάρος πέφτει όπως πάντα στον «πατριωτισμό των Ελλήνων». Στους αφανείς ζωόφιλους που αφιερώνουν όλο τον ελεύθερο χρόνο τους και από το υστέρημά τους κάνουν ό,τι μπορούν.
Και φυσικά κανείς υπεύθυνος δεν μιλά για τα σφαγεία (που ίσως θα έπρεπε να είναι το πρώτο θέμα), για τα πειράματα, για την καταστροφή που έχει προκαλέσει ο άνθρωπος σε όλο το περιβάλλον του.
Δεν ωφελεί να κάνουμε ότι δεν ξέρουμε.
Ας αρχίσουμε αλλάζοντας τον εαυτό μας και ας αγωνιστούμε παράλληλα για να αλλάξει η απαράδεκτη αυτή κατάσταση γύρω μας.
Είναι καιρός να κάνουμε κάτι.
Είναι καιρός να πάψουμε να ντρεπόμαστε που είμαστε άνθρωποι!