Την εκτίμηση ότι έως το τέλος του έτους αναμένονται 3 με 4 σεισμοί άνω των 7 Ρίχτερ εξέφρασε ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος.
Όπως αναφέρει σε ανάρτησή του η φετινή σεισμική δραστηριότητα δεν είναι αυξημένη σε σχέση με τα συνήθη επίπεδα, παρά την εντύπωση που έχουν δημιουργήσει οι ισχυρές δονήσεις που σημειώθηκαν σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη.
Όπως εξηγεί «η παγκόσμια στατιστική λέει ότι κάθε χρόνο γίνονται 15-17 τέτοιοι σεισμοί. Οι περισσότεροι γίνονται στην περι-Ειρηνική ζώνη, γνωστή ως «δαχτυλίδι της φωτιάς».
Ο ίδιος επισημαίνει ότι η φύση ακολουθεί τους δικούς της μηχανισμούς, ανεξάρτητα από την ανθρώπινη παρουσία, και τονίζει την ανάγκη η προσέγγιση των φυσικών φαινομένων να βασίζεται στην επιστημονική γνώση και όχι σε δεισιδαιμονίες.
Αναλυτικά η ανάρτησή του
Aναμένονται και άλλοι ισχυροί σεισμοί στην υδρόγειο με μέγεθος μεγαλύτερου του 7 έως το τέλος του 2026. Η παγκόσμια στατιστική λέει ότι κάθε χρόνο γίνονται 15-17 τέτοιοι σεισμοί. Οι περισσότεροι γίνονται στην περι-Ειρηνική ζώνη, γνωστή ως «δαχτυλίδι της φωτιάς».
Είναι εσφαλμένη η εντύπωση ότι φέτος είχαμε περισσότερους. Όχι, απλά ορισμένοι ήταν πολύ καταστροφικοί, έγιναν κοντά στο χρόνο (π.χ. Βενεζουέλα, Κολομβία), μάλλον τυχαία, και έδωσαν την πλασματική εντύπωση, στον πολύ κόσμο, ότι είχαμε αύξηση της παγκόσμιας σεισμικότητας.
Οι 12 σεισμοί (M ≥ 7.0) εντός του 2026 είναι:
Μαλαισία (Kota Belud): 22 Φεβρουαρίου – M 7.1
Τόνγκα (Neiafu): 24 Μαρτίου – M 7.5
Βανουάτου (Sanma): 30 Μαρτίου – M 7.3
Ινδονησία (Βόρειες Μολούκες): 1 Απριλίου – M 7.4
Ιαπωνία (Iwate/Sanriku): 20 Απριλίου – M 7.4
Φιλιππίνες (Mindanao): 7 Ιουνίου – M 7.8
Βενεζουέλα (Yumare/San Felipe): 24 Ιουνίου – M 7.2 και M 7.5 (Διπλός σεισμός στην ίδια περιοχή)
Μεξικό: 17 Ιουλίου – M 7.3• Κολομβία (Chocó): 10 Αυγούστου – M 7.4
Ινδονησία (Θάλασσα Φλόρες/Ende): 14 Αυγούστου – M 7.8
Παναμάς (Χερσόνησος Azuero): 9 Οκτωβρίου – M 7.7
Αυτή είναι η φύση, η οποία είναι αντικειμενική, δλδ. έχει τους δικούς της μηχανισμούς, χωρίς θεϊκές παρεμβάσεις, και θα είχε ακριβώς τους ίδιους, ακόμη κι’ αν δεν υπήρχε το ανθρώπινο είδος επί γής. Εμείς είμαστε βουλητικοί, δλδ. έχουμε βούληση, επιθυμίες και απόψεις που συχνά είναι μακράν της επιστημονικής γνώσης, συχνά δεισιδαιμονικές έως και μεσαιωνικές (βλ. αστρολογία, μερομήνια κλπ.). Και μετά την εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους, τουλάχιστον όπως το ξέρουμε σήμερα, οι ίδιοι γεωφυσικοί μηχανισμοί θα συνεχίσουν. Η φύση μας αγνοεί. Δε γνωρίζει την ύπαρξή μας. Προχωρά χωρίς να μας ερωτά. Εμείς την φοβόμαστε, τη μελετάμε, την εξορκίζουμε ή και δεν τη σεβόμαστε. Αλλά αυτή είναι πανίσχυρη και προχωρά. Εμείς είμαστε οι αδύναμοι, οι άπληστοι και αμετροεπείς.