Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ένα ετήσιο φαινόμενο, κατά το οποίο οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι χάνουν και ξανααναπτύσσουν πλήρως τα φτερά τους, θέτει τα πουλιά σε κίνδυνο, καθώς η Ανταρκτική μεταβάλλεται λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Κάθε χρόνο, τα πουλιά πρέπει να παραμένουν σε πλατφόρμες από πλωτικό πάγο αρκετά για να αντικαταστήσουν τα φθαρμένα από τον καιρό φτερά τους με νέα, αδιάβροχα πούπουλα.
Ωστόσο, την περίοδο 2022-2024, ο θαλάσσιος πάγος στην Ανταρκτική μειώθηκε σημαντικά, κυρίως λόγω της κλιματικής αλλαγής, στερώντας από τα πουλιά ασφαλείς περιοχές για την απομάκρυνση και ανανέωση των φτερών τους.
Τώρα, οι επιστήμονες που παρακολουθούν τα ζώα μέσω δορυφορικών εικόνων δεν μπορούν πλέον να εντοπίσουν τα περισσότερα από αυτά και φοβούνται ότι χιλιάδες πιγκουίνοι μπορεί να έχουν παγώσει στα παγωμένα νερά της Ανταρκτικής.
«Αυτό ήταν πραγματικά ένα “Ω Θεέ μου” στιγμή», λέει ο επιστήμονας πίσω από τα ευρήματα, Πίτερ Φρέτγουελ από τη Βρετανική Ανταρκτική Υπηρεσία, ο οποίος ασχολείται με τους αυτοκράτορες πιγκουίνους εδώ και 20 χρόνια.
«Μπορούσες να δεις ότι αυτό ήταν κάτι που θα άλλαζε τα δεδομένα για τους αυτοκρατορικούς πιγκουίνους. Ξαφνικά σκέφτεσαι, καλά, έχουμε χρόνο να τους σώσουμε;» προσθέτει.
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Communications Earth & Environment, παρέχει στοιχεία για τις συνέπειες της κατάρρευσης του θαλάσσιου πάγου του καλοκαιριού στην Ανταρκτική το 2022-2024, όπως είχε αναφέρει και το BBC.
Η μελέτη επικεντρώνεται στη Δυτική Ανταρκτική, όπου ζει το 30-40% του παγκόσμιου πληθυσμού των αυτοκρατόρων πιγκουίνων, τα οποία θεωρούνται από τα πιο απειλούμενα είδη στον κόσμο.
Τα πουλιά μεταναστεύουν χιλιάδες χιλιόμετρα για να βρουν σταθερό θαλάσσιο πάγο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στην Ανταρκτική, προκειμένου να περιμένουν την ετήσια «καταστροφική απομάκρυνση φτερών».
Μέχρι πρόσφατα, λίγα ήταν γνωστά για την απομάκρυνση φτερών, που διαρκεί 30-40 ημέρες, μέχρι που ο Φρέτγουελ εντόπισε μεγάλους καφέ λεκέδες στις δορυφορικές εικόνες από το 2019 έως το 2025. Αποδείχτηκε ότι ήταν σωροί από φτερά στην περιοχή Μαρί Μπερντ Λαντ.
«Τα φτερά των πιγκουίνων είναι “τα πιο πολύπλοκα και καλύτερα μονωτικά από οποιοδήποτε ζώο”», λέει. Με την πάροδο του χρόνου φθείρονται, γι’ αυτό οι πιγκουίνοι τα αντικαθιστούν κάθε χρόνο.
«Είναι απίστευτα απαιτητικό ενεργειακά και τα πουλιά χρησιμοποιούν έως και το 50% της σωματικής τους μάζας», προσθέτει.
Ο Φρέτγουελ εξηγεί ότι αυτή είναι πιθανότατα η πιο επικίνδυνη περίοδος για τους ενήλικες αυτοκράτορες πιγκουίνους, καθώς δεν έχουν ακόμα τα αδιάβροχα φτερά τους. Αν μπουν στο νερό, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πεθάνουν.
Τα έτη 2019, 2020 και 2021 ο θαλάσσιος πάγος ήταν σχετικά σταθερός και εμφανίζονταν σημαντικοί σωροί φτερών.
Ωστόσο, το 2022 ο θαλάσσιος πάγος μειώθηκε δραματικά, πέφτοντας από μέσο όρο 2,8 εκατ. τ.χλμ. σε 1,79 εκατ. τ.χλμ. το 2023, και η τάση συνεχίστηκε έως το 2025, όταν παρατηρήθηκε μικρή ανάκαμψη στη Δυτική Ανταρκτική.
Όταν όμως ο Φρέτγουελ εξέτασε τις δορυφορικές εικόνες, εντόπισε πολύ λίγα πουλιά.
«Έπρεπε να υπήρχαν πολλοί πιγκουίνοι εκεί, αλλά στην πραγματικότητα είδα μόνο 25 ομάδες», είπε. Οι ομάδες κυμαίνονται από δεκάδες έως 1.000 πουλιά.
«Και φέτος ο θαλάσσιος πάγος δεν ήταν πολύ κακός, αλλά πραγματικά βλέπω μόνο μια χούφτα πιγκουίνων», λέει, εκφράζοντας φόβους ότι οι περισσότεροι ίσως πέθαναν. Κάποιοι μπορεί να μετακινήθηκαν σε άλλη περιοχή της Ανατολικής Ανταρκτικής για την απομάκρυνση φτερών, αλλά αυτό θα διαταράξει την αναπαραγωγή, οδηγώντας σε απώλειες πληθυσμού.
Μακροπρόθεσμα, η καλύτερη ευκαιρία επιβίωσης των πουλιών είναι να προσαρμοστούν για απομάκρυνση φτερών σε ρηχά παγόβουνα. Ο Φρέτγουελ έχει παρατηρήσει ότι κάποιες ομάδες αρχίζουν να το κάνουν, αν και αυτό μπορεί να επηρεάσει τα πρότυπα αναπαραγωγής και διατροφής τους.
Ο ίδιος επισημαίνει ότι τα ευρήματα θυμίζουν πως, ενώ οι συνέπειες της υπερθέρμανσης μπορεί να είναι αργές, υπάρχουν στιγμές δραματικής αλλαγής.
«Δεν χάθηκαν μόνο λίγες αποικίες και δεν ήταν μια αργή διαδικασία», λέει.
«Είναι η μοναδική επιστημονική δουλειά που με έχει αγγίξει πραγματικά συναισθηματικά», προσθέτει.
Στη συνέχεια, θα συγκρίνει τα αποτελέσματά του με την επερχόμενη καταμέτρηση του πληθυσμού των αυτοκρατόρων πιγκουίνων στη θαλάσσια περιοχή Ρος, προκειμένου να εκτιμηθούν οι πιθανές απώλειες.
Τα ευρήματα μπορεί να αλλάξουν τις προβλεπόμενες ημερομηνίες εξαφάνισης των αυτοκρατόρων πιγκουίνων.
«Τώρα αναρωτιέμαι, έρχεται πιο κοντά σε εμάς; Είναι το τέλος του αιώνα;» καταλήγει.
newsbeast.gr