Τον επόμενο ιδιοκτήτη του αναζητά ένα από τα μεγαλύτερα σε έκταση ακίνητα της Αθήνας, το οποίο παραμένει «παροπλισμένο» για περισσότερα από 25 χρόνια, έχοντας αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στη βιομηχανία της χώρας.
Βρίσκεται σε απόσταση μόλις 4 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας και καταλαμβάνει ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, με τη συνολική του έκταση να ξεπερνά τα 46.000 τ.μ. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ακίνητα του λεκανοπεδίου, που παρά την στρατηγική του θέση, παραμένει αναξιοποίητο για περισσότερα από 25 χρόνια.
Ο λόγος για τις εγκαταστάσεις της ΒΙΑΜΑΞ στο Περιστέρι, οι οποίες στο παρελθόν φιλοξένησαν μια από τις πλέον φιλόδοξες προσπάθειες ώστε η χώρα μας να μπει στον παγκόσμιο χάρτη της αυτοκινητοβιομηχανίας.
Το εργοστάσιο των 2.500 υπαλλήλων
Το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, η Ελλάδα φιλοξένησε αξιόλογα εγχειρήματα, ανέπτυξε παραγωγικές υποδομές και καλλιέργησε φιλοδοξίες στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, οι οποίες σήμερα παραμένουν ανενεργές και σε μεγάλο βαθμό λησμονημένες.
Μία από τις εταιρείες που φρόντισαν για την εκπροσώπηση της χώρας μας στον εν λόγω κλάδο είναι η ΒΙΑΜΑΞ, η οποία ιδρύθηκε το 1955 από τον Μιχαήλ Κ. Φωστηρόπουλο, αρχικά ως κατασκευαστής αμαξωμάτων λεωφορείων και από το 1960 ολοκληρωμένων λεωφορείων και πούλμαν, όπως τα R495, F580 και Ο303 με diesel κινητήρες Mercedes-Benz.
Από το 1957, οι κεντρικές εγκαταστάσεις της ΒΙΑΜΑΞ στεγάζονταν επί της Λεωφ. Αθηνών στο Περιστέρι, σε μία έκταση 29.761 τετραγωνικών μέτρων με δομημένες επιφάνειες κύριων και βοηθητικών χώρων.
Απασχολούσε περί τους 2.500 εργαζομένους, οι οποίοι όταν σχόλαγαν κυριολεκτικά έκλεινε η Λεωφόρος Αθηνών (τότε Καβάλας) και δημιουργούνταν κυκλοφοριακό έμφραγμα σε ολόκληρη την Αττική.
Μέσα σε μόλις λίγα χρόνια, η εταιρεία κατάφερε να εξελιχθεί σε πρότυπο για τα ελληνικά δεδομένα, και σε έναν από τους μεγαλύτερους αιμοδότες της εθνικής οικονομίας.
Όπως αναφέρεται ακόμη και σήμερα στην επίσημη ιστοσελίδα της εταιρείας, η εξέλιξη και επιτυχία της ΒΙΑΜΑΞ δεν ήταν σε καμία περίπτωση τυχαία, αντιθέτως, οφείλονταν στο ότι είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη της αγοράς λόγω της εξελιγμένης σχεδίασης, αξιοπιστίας και ποιότητας που είχαν τα οχήματα με την υπογραφή της.
Η ΒΙΑΜΑΞ έθεσε νέα πρότυπα στην ελληνική αγορά σχετικά με την τεχνική εκπαίδευση του εργατικού δυναμικού, την επένδυση σε έρευνα και ανάπτυξη και τις αυστηρές διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου.
Τα λεωφορεία της εταιρείας δεν πλημμύρισαν μόνο τους ελληνικούς δρόμους, αλλά έφτασαν στην Ασία, την Αφρική, αλλά και την… Ελβετία.
Η πτώση και η εγκατάλειψη
Η BIAMAΞ σταμάτησε την παραγωγή το 1984. Οι τίτλοι τέλους έπεσαν μετά την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, καθώς δεν υπήρχε πλέον λόγος λειτουργίας ανεξάρτητων παραγωγικών μονάδων εντός της Κοινής Αγοράς.
Μετά τη διακοπή της παραγωγής λεωφορείων, η ΒΙΑΜΑΞ επικέντρωσε τη δραστηριότητά της στις εισαγωγές και την εμπορία οχημάτων. Στις αρχές του 1985, η ΒΙΑΜΑΞ απορρόφησε την εταιρεία «Κένταυρος Α.Ε.» και ανέλαβε την επίσημη εισαγωγή και αντιπροσώπευση των αυτοκινήτων Austin Rover για την Ελλάδα.
Οι κεντρικές εγκαταστάσεις, τα γραφεία διοίκησης, η κεντρική έκθεση και τα συνεργεία/αποθήκες ανταλλακτικών στεγάστηκαν στο ιδιόκτητο συγκρότημα της Λεωφόρου Αθηνών 40 στο Περιστέρι.
Ωστόσο στα τέλη της επόμενης δεκαετίας, τα δικαιώματα εισαγωγής και διάθεσης των MG, Rover και Land Rover αλλάζουν χέρια, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για τον άλλοτε «γίγαντα» της ελληνικής αυτοκινητοβιομηχανίας.
Το βιομηχανικό συγκρότημα των 46.000 τ.μ. εγκαταλείφθηκε και παραμένει ακόμα και σήμερα αναξιοποίητο παρά τις όποιες προσπάθειες να μεταβιβαστεί και να αποκτήσει ξανά ζωή.