Το φράγμα Αποσελέμη μπορεί να ξεπέρασε με τις τελευταίες βροχοπτώσεις τα 13 εκατ. κυβικά και να συνεχίσει να γεμίζει από κάποια χιόνια, παίρνοντας έτσι «ανάσα» ο διαχειριστής ΟΑΚ, οι Δήμοι και οι πολίτες, με την ελπίδα ότι αυτό το καλοκαίρι θα καλυφθούν οι ανάγκες σε νερό, ωστόσο το ζήτημα της λειψυδρίας προφανώς και δεν λύθηκε άπαξ και δια παντώς, εξαιτίας των τυχαίων βροχοπτώσεων στη λήξη του υδρολογικού έτους.
Το πρόβλημα προφανώς θα εμφανιστεί αργά ή γρήγορα και πάλι μπροστά, αν και το επόμενο έτος είναι ξηρό ή δεν υπάρχει ένα ικανό σχέδιο διαχείρισης του αποθέματος. Η λύση ποια είναι; Ο Αλμυρός ποταμός στον Δήμο Μαλεβιζίου, ο οποίος μπορεί να μην έχει την ιδιοκτησία, αλλά θα πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο.
Εξάλλου το θέμα του Αλμυρού το έθεσε κατά προτεραιότητα και ο πρωθυπουργός στις 20 του Απρίλη και πλέον όλοι «βλέπουν» ότι η λύση θα έρθει από εκεί! Την ίδια ώρα, στη συζήτηση, εκτός από τις φωνές που λένε αφαλάτωση είτε στον Αλμυρό είτε με τις δύο μονάδες που έχει χωροθετήσει στα παλιά Σφαγεία, στο Ηράκλειο, ο Δήμος Ηρακλείου, έχει μπει για τα καλά η αξιοποίηση των γλυκών νερών του Αλμυρού ποταμού, που ξεκινούν το μεγάλο ταξίδι από τα «σπλάχνα» του Ψηλορείτη, εμποτίζουν όποιες περιοχές από τις οποίες διέρχονται και καταλήγουν στον Αλμυρό.
Η συζήτηση γίνεται χρόνια τώρα για την ποιότητα των νερών αυτών, την καθαρότητά τους, τις ποσότητες, αφού φέτος έφτασαν και τα 2 εκατομμύρια το 24ωρο, αλλά και το σχέδιο διαχείρισης και η διαβούλευση ως τον Ιούνιο. Συζήτηση επί της ουσίας όμως για την «παγίδευση» και αξιοποίηση των νερών αυτών δεν γίνεται.
Ποιο άραγε είναι το έργο εκείνο που με μικρό κόστος θα δώσει το μεγαλύτερο όφελος από τα γλυκά νερά του Αλμυρού; Λέμε για Αλμυρό, αλλά δεν ξέρουμε τι και πώς.
Και εδώ ακριβώς έρχεται ένας μηχανολόγος μηχανικός, ο Χαράλαμπος Μπουντουράκης, από το Ηράκλειο, που υποστηρίζει ότι έχει βρει τη λύση και, μάλιστα, την έχει πατεντάρει στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ) από το 2025!
Δείτε βίντεο με τον μηχανολόγο μηχανικό Χαράλαμπο Μπουντουράκη να εξηγεί στο patris.gr πως θα βγάλει το γλυκό νερό από τον Αλμυρό ποταμό για να ξεδιψάσει η Κρήτη, φθηνά και γρήγορα:
Μάλιστα, ο ίδιος αναζητά τρόπο, κυρίως τη νομική φόρμουλα, για να πληρώσει ο ίδιος την εξαγωγή του γλυκού νερού και απευθείας να δοθεί στις ΔΕΥΑ χωρίς αφαλάτωση, χωρίς επεξεργασία και χωρίς βαριά κοστοβόρα έργα, απλώς με τη λειτουργία ενός φωτοβολταϊκού, για την εξασφάλιση της ενέργειας που απαιτείται.
Ο Χαράλαμπος Μπουντουράκης, που είναι και απόφοιτος του ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ., μίλησε στην εφημερίδα «Πατρίς» για την ευρεσιτεχνία του, που είναι κατοχυρωμένη στον ΟΒΙ και βασίζεται στον νόμο Μπερνούλι, χρησιμοποιώντας τις τρεις πιέσεις στατική, δυναμική και την υψομετρική, σε συνάρτηση πάντα με την ταχύτητα του νερού. Ουσιαστικά, ο νόμος Μπερνούλι εισάγει τη θεμελίωση της αρχής της ρευστομηχανικής κατά τη διάρκεια της ροής ή και της μη ροής των υγρών.
Ο Χαράλαμπος Μπουντουράκης, που βρέθηκε στα γραφεία της εφημερίδας «Πατρίς», έστησε μια απλοϊκή συσκευή από ένα σιδερένιο στύλο και δύο τρία άδεια μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού, τα ένωσε με λάστιχα που χρησιμοποιούνται για τους ορούς στα νοσοκομεία και εξήγησε στην πράξη πώς λειτουργούν οι πιέσεις των υγρών και πώς θα μπορούσε να εξάγει το γλυκό νερό του Αλμυρού! Και η πατέντα του δεν αφορά μόνο τον Αλμυρό!
Μπορεί να εφαρμοστεί στην άντληση κάθε υγρού και κάθε ποσότητας νερού από οποιαδήποτε περιοχή με μια θεωρητική εξίσωση του νόμου Μπερνούλι, που, όμως, δουλεύει στην πράξη, και για αυτό πέτυχε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
Ο ίδιος προτείνει να τοποθετηθεί ένας σωλήνας στο στενό σημείο που κατεβαίνει το νερό και, με τις πιέσεις που προαναφέρθηκαν, το γλυκό νερό να βγαίνει έξω προτού εισέλθει στο σημείο που η θάλασσα μπαίνει στο «μάτι» του Αλμυρού και το νερό αναμειγνύεται με θάλασσα, όταν δύο κανάλια καταλήγουν στη σπηλιά που εντόπισαν δύτες, που εκείνος πλήρωσε το 2024 κάτω από τον «γνωστό» βυθό του Αλμυρού, κινηματογραφώντας το εγχείρημα που παρουσίασε στο χθεσινό φύλλο η εφημερίδα «Πατρίς» και το patris.gr.
Το «παιχνίδι» των πιέσεων και η εξίσωση Μπερνούλι
Πώς όμως δουλεύουν οι πιέσεις και η εξίσωση Μπερνούλι; Όπως λέει o κ. Μπουντουράκης, η υψομετρική πίεση κατεβαίνει από τον Ψηλορείτη και η δυναμική πίεση του γλυκού νερού ουσιαστικά δημιουργεί στατική πίεση στη βαλβίδα, δηλαδή στο σημείο από το οποίο εισέρχεται η θάλασσα και έτσι σταματάει την εισροή αλμυρού νερού.
Το γλυκό νερό μένει καθαρό, που εμφανίζεται τότε να «τρέχει» στον Αλμυρό ποταμό σε τεράστιες ποσότητες, κυρίως ύστερα από ημέρες με μεγάλες βροχοπτώσεις, και, το σημείο που ο ίδιος εξερεύνησε, πληρώνοντας δύτες, που χαρτογράφησαν τον Αλμυρό ποταμό, μπορεί να αλλάξει πορεία, παρεμβαίνοντας στο σημείο που αντιδρούν οι τρεις πιέσεις με έναν σωλήνα που θα οδηγεί το γλυκό νερό στην επιφάνεια και θα μπορεί να είναι εκμεταλλεύσιμο.
Μάλιστα, ο κ. Μπουντουράκης υποστηρίζει πιο απλά ότι όταν αυξάνεται η μια πίεση, μειώνεται η άλλη, και η θάλασσα, αντί να μπαίνει στον Αλμυρό, βγαίνει έξω. Και εδώ επανέρχεται στην έρευνα που έγινε από δύτες στα βάθη του Αλμυρού Ποταμού, όπου εντοπίστηκαν δύο κανάλια.
Το ένα τοξωτό, που κατεβάζει γλυκό νερό και έχει τεράστιο μήκος και το εντόπισε σε βάθος 95 μέτρων, εισερχόμενοι οι δύτες στη σπηλιά στον βυθό του ποταμού, που ο χαρτογραφημένος είναι 28 μέτρα. Ο κ. Μπουντουράκης προτείνει να τοποθετηθεί ένας αγωγός, ένας σωλήνας, διαμέτρου 1,20 μέτρων, να γίνει πάχτωση στα 30 μέτρα και να βγάζει το γλυκό νερό έξω από αυτό.
Για έναν σωλήνα 6 μέτρων σε κάθε κανάλι, ώστε αυτά να βγουν έξω από την σπηλιά και, εν συνεχεία, ο αγωγός για το γλυκό νερό προς την επιφάνεια και το θαλασσινό σε άλλη σωλήνα για να απομονωθούν οι πιέσεις και να μην αναμειγνύονται, ανάλογα με το πότε βρέχει και πότε κατεβάζουν οι «φλέβες» νερό, η τιμή που ζήτησε εταιρεία για την προμήθεια του εξοπλισμού δεν ξεπερνά τα 40.000 ευρώ, ανέφερε ο κ. Μπουντουράκης.
«Η προσπάθεια ήταν να γίνει χαρτογράφηση του καναλιού που πηγαίνει προς τα πάνω, δηλαδή το τοξωτό, που βγάζει γλυκό νερό και να βάλουμε σκοινί και λάστιχο να στερεωθεί πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, να έχει φυσική ροή και να τρέχει έξω το γλυκό νερό», σημείωσε ο κ. Μπουντουράκης που αρχικά διερευνούσε τρία σενάρια:
Α) περιμετρικά λεκάνης για να εντοπιστεί το κανάλι, β) η υπερύψωση και γ) η μάστευση.
Κι αν η λύση είναι τόσο απλή και τόσο φθηνή και θα υπάρχει νερό για όλους, γιατί δεν «ανοίγουν» τα αυτιά τους οι αρμόδιοι, τουλάχιστον, να εξετάσουν το ενδεχόμενο και την εφικτότητα του εγχειρήματος, προτού πετάξουν εκατομμύρια σε φαραωνικά έργα με ακόμη μεγαλύτερη επιβάρυνση του φυσικού περιβάλλοντος;
Ο σχεδιασμός και οι πιέσεις
Πώς θα λειτουργήσει σητν πράξη η ευρεσιτεχνία του
Η ευρεσιτεχνία, την οποία έχει κατοχυρώσει με δίπλωμα από τον ΟΒΙ ο Χαράλαμπος Μπουντουράκης, αφορά στην αξιοποίηση των υδάτινων πόρων επιφανειακών και υποθαλάσσιων πηγών γλυκού και υφάλμυρου νερού.
Η πρόταση του Ηρακλειώτη μηχανολόγου μηχανικού αναφέρεται στην αξιοποίηση των υδάτινων πόρων επιφανειακών και υποθαλάσσιων πηγών γλυκού και υφάλμυρου νερού, τόσο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας όσο και για την περαιτέρω αξιοποίηση του ίδιου του νερού.
Και εξηγεί, παραθέτοντας γραπτώς τις απόψεις του στην εφημερίδα «Πατρίς», για να μην υπάρξει παρανόηση και λάθος: «Είναι γνωστό ότι μέρος του νερού των κατακρημνισμάτων (βροχή, χιόνι, χαλάζι) διαπερνά το έδαφος με τη διαδικασία της διήθησης, εμπλουτίζοντας τους υπόγειους υδροφορείς.
Η δημιουργία μιας πηγής οφείλεται κυρίως στους υπόγειους υδροφορείς που βρίσκονται πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Λόγω της βαρύτητας ή της υδροστατικής πίεσης, το νερό στην πορεία του, είτε βρίσκει είτε ανοίγει κανάλια, που να οδηγούν σε χαμηλότερα επίπεδα, με τελικό προορισμό τη θάλασσα.
Στην πορεία του, το νερό, μέχρι να βρει διέξοδο, έχει τη δυναμική ενέργεια του υδροφόρου ορίζοντα, με αυξημένη υδροστατική πίεση, σε κάθε σημείο του καναλιού, η οποία εξαρτάται από την υψομετρική τους διαφορά.
Όταν το κανάλι του γλυκού νερού στην πορεία του κατέβει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, μπορεί να δημιουργηθούν μικρότερα, δευτερεύοντα κανάλια, τα οποία είναι δυνατόν να επικοινωνούν με τη θάλασσα.
Όταν η κύρια παροχή βρει διέξοδο, είτε στην επιφάνεια είτε απευθείας στην θάλασσα, τότε η δυναμική πίεση του νερού (κινητική ενέργεια), μέσα στο κανάλι, αυξάνει, ενώ η στατική πίεση μειώνεται, σύμφωνα με την εξίσωση Bernoulli, η οποία μας λέει ότι κατά μήκος μιας φλέβας ή ενός αγωγού από όπου διέρχεται υγρό, το άθροισμα της στατικής, της υψομετρικής και της δυναμικής πίεσης είναι σταθερό. (Ρ + ρgy + 1/2ρυ2 = σταθερό)
Αν η στατική πίεση μέσα στο κανάλι της πηγής στο σημείο επικοινωνίας με τη θάλασσα είναι μεγαλύτερη από την υδροστατική πίεση του θαλασσινού νερού, τότε το γλυκό νερό στα δευτερεύοντα κανάλια ρέει προς τη θάλασσα.
Στην αντίθετη περίπτωση, που η στατική πίεση μέσα στο κανάλι είναι μικρότερη, η ροή στα δευτερεύοντα κανάλια αλλάζει φορά και το θαλασσινό νερό εισχωρεί στο κυρίως κανάλι του γλυκού νερού της πηγής, με αποτέλεσμα το νερό της πηγής να γίνει υφάλμυρο.
Με βάση τα παραπάνω, εξηγείται πλήρως ο μηχανισμός του φαινομένου της υφαλμύρισης των υδάτων των παράκτιων επιφανειακών πηγών, των γνωστών αλμυρών ποταμών, οι οποίοι βρίσκονται πολύ κοντά στη θάλασσα και μόλις μερικά μέτρα πάνω από την επιφάνειά της.
Όταν η έξοδος της πηγής είναι στην επιφάνεια του εδάφους, το νερό της πηγής είναι γλυκό, άμεσα εκμεταλλεύσιμο και με τη βοήθεια υδροηλεκτρικής τουρμπίνας, είναι δυνατή η μετατροπή της κινητικής του ενέργειας σε ηλεκτρική.
Μέρος αυτής της ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να διατεθεί για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της εγκατάστασης, όπως την περαιτέρω επεξεργασία και μεταφορά του ίδιου του νερού για κάθε χρήση και τη διάθεση της πλεονάζουσας ενέργειας στο δίκτυο μεταφοράς.
Η παροχή μιας πηγής κατά τη διάρκεια του χρόνου μεταβάλλεται συνεχώς, ανάλογα με τις εποχές και οφείλεται στις μεταβολές της υδροστατικής πίεσης, οι οποίες είναι ανάλογες της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα και σχετίζονται με το ύψος των βροχοπτώσεων, των χιονοπτώσεων και γενικά το ύψος των κατακρημνισμάτων, καθώς και από τις εκφορτίσεις της πηγής.
Για υφάλμυρες πηγές, με την αύξηση της υδροστατικής πίεσης, η εισροή του θαλασσινού νερού μπορεί να αποτραπεί για αρκετό χρονικό διάστημα, κατά τον χειμώνα, και στην έξοδο της πηγής να ρέει μόνο γλυκό νερό.
Η αύξηση της στατικής πίεσης μέσα στο κανάλι μπορεί να επιτευχθεί, εκτός από την αύξηση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα και με την μείωση της δυναμικής πίεσης της παροχής, σύμφωνα με την εξίσωση Bernoulli.
Αυτό μπορεί να γίνει με την ελεγχόμενη μείωση της παροχής στην έξοδο της πηγής, έτσι ώστε να παίρνουμε το μέγιστο δυνατόν της ωφέλιμης παροχής του γλυκού νερού, για όλο τον χρόνο.
Η κινητική ενέργεια της παροχής της πηγής στην έξοδό της, οφείλεται στην υψομετρική της διαφορά, με την επιφάνεια του υδροφόρου ορίζοντα που την τροφοδοτεί, ο οποίος λειτουργεί ως φυσικό υπόγειο φράγμα, έχοντας ως αγωγό το φυσικό κανάλι έως το στόμιό της.
Το Σχέδιο που ακολουθεί αναφέρεται στην μέθοδο εφαρμογής της πρότασης και αφορά οποιαδήποτε πηγή γλυκού ή υφάλμυρου νερού.
Όπως φαίνεται στο Σχέδιο, για την επίτευξη αυτού του σκοπού μπορεί να χρησιμοποιηθούν δύο τεχνικές λύσεις, ανάλογα με τις απαιτήσεις και τις επιμέρους δυσκολίες κάθε περίπτωσης.
Η μια λύση είναι να τοποθετηθεί ο σωλήνας (1) μέσα στο στόμιο της πηγής (Β), ανάλογου μήκους και διατομής, να πακτωθεί στεγανά και σταθερά κατά τέτοιο τρόπο ώστε όλη η παροχή του νερού να ρέει μέσα από αυτόν.
Η άλλη λύση είναι να κατασκευαστεί ένα κανάλι (2), προσαρμοσμένο στεγανά στην έξοδο της πηγής (Β), και πάνω σε αυτό να πακτωθεί στεγανά ο σωλήνας (1) στη θέση που απαιτείται, με τη δυνατότητα για περισσότερες ανάλογες εξόδους για μεγαλύτερες παροχές της πηγής.
Με τον τρόπο αυτό της σύνδεσης του σωλήνα (1) είτε απευθείας στην έξοδο της πηγής (Β) είτε στο κανάλι (2), η κινητική ενέργεια του νερού της πηγής μέσα στον σωλήνα (1) παραμένει αμετάβλητη και οφείλεται, όπως έχει ήδη αναφερθεί, στο φαινομενικό υψομετρικό της τελικής εξόδου της παροχής και της επιφάνειας του υδροφόρου ορίζοντα από τον οποίο τροφοδοτείται η πηγή.
Στον σωλήνα (1) μετά από διακλάδωση, στις διακλαδώσεις παρεμβάλλονται η βάνα (3) και (4).
Με ανοικτή τη βάνα (3) και κλειστή τη βάνα (4), ο σωλήνας (1) συνδέεται στην είσοδο της τουρμπογεννήτριας (5)-(6), για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με τη μέγιστη απόδοση.
Στην περίπτωση υφάλμυρης πηγής, με τη ρύθμιση της βάνας (3), το γλυκό νερό που θα ρέει από αυτή συνεχίζει την πορεία του με μειωμένη κινητική ενέργεια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Με το κλείσιμο της βάνας (3) και τη ρύθμιση της βάνας (4), το γλυκό νερό που θα ρέει από αυτή παρακάμπτει την τουρμπίνα (5) και πάει για περαιτέρω χρήση.
Η σύνδεση της εξαγωγής της τουρμπίνας (5) με την εισαγωγή της αντλίας (9) γίνεται μέσω του αγωγού (8), ο οποίος φέρει σε διακλάδωση τη βοηθητική βάνα (7).
Σκοπός της βάνας (7) είναι να παραμένει ανοικτή κατά την έναρξη λειτουργίας της τουρμπίνας (5), έως ότου η ηλεκτρογεννήτρια (6) αποκτήσει την ηλεκτρεγερτική της δύναμη και τεθεί σε λειτουργία η αντλία (9), η οποία θα είναι ανάλογης παροχής με αυτή της τουρμπίνας (5).
Η απευθείας σύνδεση της εξαγωγής της τουρμπίνας (5) με την εισαγωγή της αντλίας (9) έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω αύξηση της παραγόμενης ισχύος της ηλεκτρογεννήτριας (6) και της απόδοσης της αντλίας (9), λόγω της αναρρόφησής της.
Η παροχή της αντλίας (9), εν συνεχεία, είναι διαθέσιμη για την τροφοδοσία της δεξαμενής (10), του δικτύου διανομής (11), του ταμιευτήρα (12) και για οποιαδήποτε άλλη χρήση.
Σημείωση:
Για την πλήρη κατανόηση των διαφόρων φαινομένων που λαμβάνουν χώρα στην πορεία του νερού μέσα στα κανάλια, είναι διαθέσιμη πειραματική ιδιοκατασκευή, με την οποία εξηγούνται πλήρως οι μηχανισμοί της υφαλμύρισης του γλυκού νερού κατά τους θερινούς μήνες, της ροής γλυκού νερού κατά τους χειμερινούς μήνες, την επίδραση της υπερύψωσης της στάθμης του φράγματος στην ποιότητα του νερού της πηγής, τις διακυμάνσεις της υφαλμύρισης, πώς σχετίζονται όλα αυτά με τον νόμο και την εξίσωση Bernoulli και πώς με την εφαρμογή της νέας πρότασης επιτυγχάνεται η παροχή γλυκού νερού όλο τον χρόνο».
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΧΕΔΙΟΥ ΜΕ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΥΣ
Α. Έδαφος
Β. Πηγή
- Σωλήνας
- Κανάλι
- Ρυθμιστική βάνα
- Ρυθμιστική βάνα
- Τουρμπίνα
- Ηλεκτρογεννήτρια
- Βάνα ανακούφισης
- Αγωγός
- Αντλία
- Δεξαμενή
- Δίκτυο διανομής
- Ταμιευτήρα
Δείτε ξανά το βίντεο από τα άδυτα του Αλμυρού Ποταμού: