Τη σφοδρή αντίδραση του Περιφερειακού Συμβούλου της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Δημήτρη Βρύσαλη, προκάλεσε το ψήφισμα της περιφερειακής αρχής σχετικά με την ανήλικη εργασία, που φέρει τη σφραγίδα του αντιπεριφερειάρχη Κοινωνικής Πολιτικής και πρόεδρου του ΕΚΗ Στέλιου Βοργιά.
Σύμφωνα με τον περιφερειακό σύμβουλο, «το ψήφισμα αποτελεί κραυγαλέα προσπάθεια στήριξης της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ που έχει απογειώσει και σ’ αυτόν το τομέα το αντεργατικό έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων. Αβαντάρει την εργοδοσία, καλλιεργώντας το παραμύθι ότι τάχα η Ελλάδα αποτελεί «εξαίρεση», «παρέκκλιση» ή «μαύρο πρόβατο» σε σχέση με την «ευρωπαϊκή κανονικότητα».
Όπως τονίζει ο κ. Βρύσαλης, «η ίδια η πραγματικότητα της ΕΕ επιβεβαιώνει ότι όχι μόνο δεν αποτελεί εξαίρεση η Ελλάδα, αλλά ότι ακολουθεί κατά πόδας αυτήν την «κανονικότητα», που για παράδειγμα στην ανεπτυγμένη και «πολιτισμένη» Δανία – μία από τις χώρες που διαφημίζονται ότι εκεί μεγαλώνουν «τα πιο ευτυχισμένα παιδιά» – νομιμοποιεί την παιδική εργασία μόλις από τα 13 έτη!
Στην Ελλάδα, το πλαίσιο για την ανήλικη εργασία το έχουν συνδιαμορφώσει διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Βασικός μοχλός σε αυτή την κατεύθυνση είναι η λεγόμενη «επαγγελματική εκπαίδευση», η οποία αξιοποιείται συστηματικά για την παροχή φθηνού εργατικού δυναμικού στους επιχειρηματικούς ομίλους. Παιδιά 15 χρονών αποκόπτονται από το σχολείο και τη γενική μόρφωση και στέλνονται άρον – άρον στην κατάρτιση και στην ανήλικη εργασία, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ΣΕΒ και των επιχειρηματικών ομίλων.
Συνθλίβεται το δικαίωμα των παιδιών στη μόρφωση και οικοδομούνται ταξικοί φραγμοί σε παιδιά φτωχών λαϊκών οικογενειών, εργατών ή μεταναστών, που πετάγονται εκτός Εκπαίδευσης για να εργαστούν. Το ψήφισμα της περιφερειακής αρχής αθωώνει και το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο και τα ρεκόρ κερδοφορίας των ομίλων που στηρίζονται στα μεροκάματα πείνας όχι μόνο των ενήλικων, αλλά και των ανήλικων εργαζομένων, τη 13ωρη εργασία χωρίς ρεπό, τα εκατοντάδες εργατικά ατυχήματα, κλπ.
Έτσι εξηγείται και η αγωνία του αντιπεριφερειάρχη και προέδρου του ΕΚΗ: «(…) Σκοπός μας δεν είναι η απαγόρευση της απασχόλησης των ανηλίκων αλλά η διασφάλιση ασφαλούς εργασιακού περιβάλλοντος για τους ανήλικους.(…)». Βέβαια, η λέξη «απασχόληση» που χρησιμοποιεί είναι γνωστό, χρόνια τώρα, πώς μεταφράζεται στην πράξη στα μεγαλοξενοδοχεία όπου σακατεύονται κάθε σεζόν οι ανήλικοι και όλοι οι εργαζόμενοι, σηκώνοντας στις πλάτες τους το «θαύμα του ελληνικού τουρισμού».
Όσο για την υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών, η οποία είναι συνειδητή επιλογή των κυβερνήσεων που μετέτρεψαν την Επιθεώρηση Εργασίας σε «παραμάγαζο» της εργοδοσίας, για να δρουν ανενόχλητοι οι εργοδότες, έχει απογειώσει τη μαύρη, ανασφάλιστη εργασία, το ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου και την ανήλικη εργασία, γεγονότα που έχουν πολλαπλασιάσει τα εργατικά ατυχήματα πανελλαδικά και στην Κρήτη.
Αν πραγματικά η περιφερειακή αρχή ΠΑΣΟΚ – ΝΔ νοιάζονταν για την προστασία των παιδιών της εργατικής τάξης, θα διεκδικούσε ουσιαστική κρατική και κοινωνική στήριξη, μέτρα στήριξης της οικογένειας και των παιδιών από τη γέννηση μέχρι την ενηλικίωσή τους, αναβαθμισμένη βοήθεια για την ολοκλήρωση του σχολείου, μοριοδότηση στις Πανελλαδικές εξετάσεις και διευκολύνσεις στη φοιτητική μέριμνα. Αντίθετα, επιλέγει να μην συγκρούεται με το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο των κυβερνήσεων, για τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου.
Η «Λαϊκή Συσπείρωση» Κρήτης απορρίπτει το ντροπιαστικό ψήφισμα της περιφερειακής αρχής και καταθέτει το εξής ψήφισμα στο περιφερειακό συμβούλιο:
«Κατάργηση της ανήλικης εργασίας εδώ και τώρα!
Υποχρεωτική μόρφωση των νέων μέχρι τα 18.
Κανένας νέος να μην αναγκάζεται να βγει στη δουλειά, πριν τελειώσει το σχολείο.
6ωρη εργασία με αποδοχές οχταώρου για τους εργαζόμενους σπουδαστές, με εποπτεία από το υπουργείο εργασίας ή παιδείας.
Άδεια με αποδοχές την περίοδο των εξετάσεων.
Επιδότηση των νέων ανέργων, χωρίς καμιά προϋπόθεση μέχρι να βρει ο άνεργος δουλειά.
Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.
Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, 7ωρο- 5ημερο-35ωρο.
Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, πλήρης στελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών».
Το δίλημμα «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» επιβεβαιώνεται παντού».