Ενώ το Ηράκλειο πορεύεται κυριολεκτικά στην «κόψη του ξυραφιού», σε σχέση με την υδροδότησή του, ένας νέος κύκλος μετρήσεων αποτυπώνει το πώς, την ίδια ώρα που η πόλη έχει εγκλωβιστεί στο οξύ πρόβλημα της υφαλμύρωσης του πόσιμου νερού, δίπλα μας ρέει άφθονος ο φυσικός πόρος στον Αλμυρό, που μπορεί να μας ξεδιψάσει.
Ο χημικός και πρώην πρόεδρος της ΔΕΥΑΗ, Γιάννης Μπαλαχούτης, μέσα από νέες μετρήσεις που πραγματοποίησε (την Τετάρτη 18-2) στις πηγές του Αλμυρού, διαπίστωσε ότι τα χλωριούχα ήταν 228, ενώ -σύμφωνα με στατιστικούς υπολογισμούς του υδρογεωλόγου PhD Σχολής Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθανάσιου Μαραμαθά- το γλυκό-φυσικό νερό ύδρευσης, που μπορεί να αξιοποιηθεί ανέρχεται στα 950.000-1 εκατ. κυβικά ημερησίως.
Οι μετρήσεις των ποσοτήτων του νερού είναι στατιστικές υπογραμμίζει ο κ. Μαραμαθάς, ο οποίος σημειώνει ότι «υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να υπάρχει μια μονάδα μέτρησης, για να υπάρχει μια πιο συγκροτημένη εικόνα, σε σχέση με το γλυκό νερό που μπορεί να αξιοποιηθεί».
Ο ίδιος προσθέτει ότι «είμαστε σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο σημείο, καθώς αυτό το οποίο διαπιστώνουμε είναι ότι, ενώ βρέχει σε ολόκληρη τη χώρα και ενώ πλέον έχουν γεμίσει όλα τα φράγματα της Αθήνας, στην κεντρική και ανατολική Κρήτη, για 4η συνεχή χρονιά, δεν βρέχει».
«Μάλιστα, όπως υπενθυμίζει, αυτό έχει ξανασυμβεί και στο παρελθόν, και συγκεκριμένα από το 1988 μέχρι το 1993, όπου η λειψυδρία είχε διάρκεια 5 χρόνια. Άρα το φαινόμενο αυτό δεν είναι πρωτόγνωρο, έχει συμβεί και στο παρελθόν και θα επαναληφθεί, διότι πρόκειται για κλιματικό χαρακτηριστικό».
«Αυτό, όπως εξηγεί, μας διδάσκει και τη διαχείριση που θα πρέπει να γίνεται στα φράγματα, και όταν υπάρχει επάρκεια του φυσικού πόρου, δεν θα πρέπει να έχουμε υπερκατανάλωση. Ο ίδιος δηλώνει κάθετα αντίθετος στην αφαλάτωση και υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο, σε σχέση με την αξιοποίηση του νερού του Αλμυρού».
Μάλιστα, ο κ. Μαραμαθάς επαναλαμβάνει ότι έχει ήδη απευθυνθεί με ανοιχτή επιστολή προς τους δημάρχους Ηρακλείου, Μαλεβιζίου και Χερσονήσου, υπογραμμίζοντας ότι το Ηράκλειο μπορεί κυριολεκτικά να ξεδιψάσει με πόσιμο νερό από τον Αλμυρό.
«Ο στόχος αυτός, όπως σημειώνει, μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση του υπάρχοντος φράγματος που υπάρχει στον Αλμυρό, εφ’ όσον αυτό χρησιμοποιηθεί για τη μέγιστη άνοδο της στάθμης του σημείου εξόδου του νερού της πηγής, που μπορεί να υποστηρίξει, δηλαδή τα 10 m.
Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να γίνουν οι μικρές και μικρού κόστους παρεμβάσεις στο φράγμα, δηλαδή η κατασκευή μεταλλικών θυροφραγμάτων στις θύρες εξόδου του νερού, που βρίσκονται στη βάση του φράγματος, και στον υπερχειλιστή. Τα θυροφράγματα αυτά θα πρέπει να ανοιγοκλείνουν αυτόματα, με κριτήριο τη διατήρηση της στάθμης στο φράγμα σταθερά στα 10 m».
Σχολιάζοντας τη γενικότερη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο κρίσιμο ζήτημα της διαχείρισης του νερού, σημειώνει ότι «είναι ιδιαίτερα προβληματικό το γεγονός ότι οι ιθύνοντες αρνούνται να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα. Γεγονός που παραπέμπει…».
Ο ίδιος σημειώνει ότι, όταν «το Ηράκλειο υδρεύεται με υφάλμυρο-μη κανονικό νερό (συγκέντρωση χλωριούχων μεγαλύτερη των 250 mgr/l), από τις πηγές του Αλμυρού στο Γάζι χύνονται στη θάλασσα 950.000 κυβικά περίπου πόσιμου νερού το 24ωρο.
Σύμφωνα με νέες μετρήσεις του γνωστού χημικού, οι μετρήσεις στη συγκέντρωση χλωριούχων, με βάση τις νέες μετρήσεις που έγιναν (την Τετάρτη 18 -2) στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου στο Γάζι ήταν 432, στην οδό Ανδρέα Νάθενα ήταν 272, στην οδό Σερρών ήταν 298, στη λεωφόρο Κνωσού ήταν 365, και στην οδό Στεργιογιάννη στον Μασταμπά 320, την ώρα που το όριο έχει καθοριστεί ότι δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 250 mgr/l».