Τηλεφώνησε στην εφημερίδα «Πατρίς» και το patris.gr από ένα ελληνικό κινητό! Μιλούσε σπαστά αγγλικά και ζητούσε βοήθεια. Θέλει να φύγει από την Ευρώπη γιατί όπως λέει είναι «Όμηρος στην Ευρώπη». Θέλει να πάει στις ΗΠΑ, την Αυστραλία ή τον Καναδά να ζήσει. Μας συστήθηκε Αμβέρ, κάνει απεργία πείνας έξω από τα γραφεία του ΟΗΕ στην Αθήνα και πεινάει ή τουλάχιστον μας προειδοποίησε για νέα μεγάλη απεργία πείνας προκειμένου να διαμαρτυρηθεί.
Ο Anwar Nillufary, ένας Κούρδος πολιτικός ακτιβιστής και αναγνωρισμένος πρόσφυγας, έχει μετατρέψει το πεζοδρόμιο έξω από τα γραφεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, στην οδό Μιχαλακοπούλου, σε έναν μόνιμο βωμό διεκδίκησης και μια σκληρή υπενθύμιση της ανθρώπινης σκληρότητας. Στην καρδιά της ελληνικής πρωτεύουσας, εκεί όπου οι ρυθμοί της πόλης προσπερνούν βιαστικά την ανθρώπινη δυστυχία, ένας άνθρωπος διεξάγει εδώ και χρόνια έναν μοναχικό, απεγνωσμένο αγώνα για την ίδια του την αξιοπρέπεια.
Γεννημένος το 1986 στο Ιρανικό Κουρδιστάν, ο Nillufary, ένας επιστήμονας πολιτικός μηχανικός, είδε τη ζωή του να ανατρέπεται βίαια από τις πολιτικές και θρησκευτικές διώξεις στην πατρίδα του. Κυνηγημένος, έφτασε στην Ελλάδα το 2014 αναζητώντας τη λύτρωση. Όταν όμως προσπάθησε να ξαναχτίσει το μέλλον του στη Σουηδία, οι ψυχροί γραφειοκρατικοί μηχανισμοί του Κανονισμού του Δουβλίνου τον απέλασαν πίσω, εγκλωβίζοντάς τον σε μια χώρα που αδυνατούσε να του προσφέρει προοπτική.
Από τον Μάρτιο του 2017, η ζωή του έχει συρρικνωθεί σε μια αυτοσχέδια, εύθραυστη κατασκευή πάνω στο τσιμέντο. Για πάνω από εννέα χρόνια, παλεύει με το κρύο, τη ζέστη, τη συστημική αδιαφορία και τις συνεχείς καταστροφές του μοναδικού του καταφυγίου από τις αρχές.
Με το σώμα του σημαδεμένο από τις παρατεταμένες, εξαντλητικές απεργίες πείνας που πραγματοποίησε το 2017, το 2020 και το 2021, ο Nillufary αρνείται να παραδοθεί. Το μόνο που ζητά είναι μια χαραμάδα ελπίδας: μια μετεγκατάσταση σε μια ασφαλή χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ο Καναδάς, οι ΗΠΑ ή η Αυστραλία, μακριά από τον τόπο που τον πλήγωσε.
Αυτοαποκαλούμενος ως «Όμηρος της Ευρώπης», με κλονισμένη υγεία και αντιμέτωπος με το φάσμα της πείνας, στρέφεται μέσω του διαδικτύου στη συλλογική ανθρώπινη συνείδηση, ζητώντας μια υπογραφή, μια μικρή οικονομική ενίσχυση, μια ελάχιστη πράξη ανθρωπιάς. Η κραυγή αγωνίας του παραμένει εκεί, αποτυπωμένη στο πεζοδρόμιο της Αθήνας, περιμένοντας μια απάντηση προτού να είναι πολύ αργά.
Αυτοπυρπολήθηκε Θιβετιανός στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη
Η ιστορία του θυμίζει τον Θιβετιανό που αυτοπυρπολήθηκε στις ΗΠΑ. Χθές το απόγευμα, Πέμπτη 2 Ιουλίου 2026, έξω από την έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, προκαλώντας παγκόσμιο σοκ. Ο 52χρονος Lobga Rangzen (γνωστός και ως Lobsang Palden), ένας Θιβετιανός ακτιβιστής και οδηγός Uber που ζούσε εξόριστος στις Ηνωμένες Πολιτείες, προχώρησε στο απονενοημένο διάβημα της αυτοπυρπόλησης ως μια ακραία πράξη πολιτικής διαμαρτυρίας.
Φορώντας περιβολή που παρέπεμπε σε θιβετιανό μοναχό και κρατώντας τη σημαία της πατρίδας του, ο Rangzen πυρπολήθηκε γύρω στις 18:30 τοπική ώρα μπροστά στα μάτια των περαστικών. Παρά την άμεση κινητοποίηση των αρχών και τη μεταφορά του στο νοσοκομείο Bellevue, ο 52χρονος υπέκυψε λίγο αργότερα στα βαρύτατα εγκαύματά του.
Πίσω από την τραγωδία κρύβεται μια κραυγή απόγνωσης για την κατάσταση στο Θιβέτ. Λίγες ώρες πριν από το περιστατικό, ο ίδιος είχε αναρτήσει στο διαδίκτυο ένα βίντεο-έκκληση, ζητώντας την ελευθερία, την ανεξαρτησία και την ενότητα του λαού του. Σύμφωνα με οργανώσεις της θιβετιανής διασποράς, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τον Rangzen ήταν η ενεργοποίηση ενός νέου, δρακόντειου νόμου για την «Εθνική Ενότητα» από το Πεκίνο την 1η Ιουλίου, ο οποίος εντείνει τη σκληρή καταστολή της Κίνας στην περιοχή.
Η θυσία του Rangzen έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά και μαρτυρική λίστα παρόμοιων ενεργειών, καθώς περισσότεροι από 150 Θιβετιανοί έχουν αυτοπυρποληθεί από το 2009, επιλέγοντας αυτόν τον φρικτό θάνατο για να αναγκάσουν τη διεθνή κοινότητα να στρέψει το βλέμμα της στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην πατρίδα τους.