Δύσκολες ώρες βιώνουν ο ευρωβουλευτής Μανώλης Κεφαλογιάννης και η οικογένειά του, μετά την απώλεια της μητέρας του, Στέλλας.
Όπως έχει ήδη γράψει το patris.gr, η Στυλιανή Κεφαλογιάννη —η οποία ήταν επίσης γιαγιά του βουλευτή Ηρακλείου, Κωνσταντίνου Κεφαλογιάννη— έφυγε από τη ζωή το πρωί της Κυριακής. Ο θάνατός της ήταν ξαφνικός, καθώς δεν αντιμετώπιζε κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα υγείας που να καθιστούσε την απώλειά της αναμενόμενη. Έφυγε από την ζωή μόλις μία εβδομάδα μετά την τέλεση του 40ήμερου μνημόσυνου του γιου της, Βασίλη Κεφαλογιάννη.
Τα 95 έτη της ωστόσο ήταν επιβαρυντικά ενώ και η ψυχολογία προφανώς στην οικογένεια μετά την απώλεια του Βασίλη Κεφαλογιάννη, είχε βαρύνει την κατάσταση.
Η εκλιπούσα ήταν κόρη του Γιάννη Δραμουντάνη ή Στεφανογιάννη αρχηγού της αντιστασιακής οργάνωσης Ανωγείων που εκτελέστηκε από τα γερμανικά στρατεύματα και άφησε πίσω τη χήρα γυναίκα του Χαρίκλεια ή Στεφανογιάνεννα και έξι παιδιά.
Σύζυγος του Κωνσταντίνου Κεφαλογιάννη ή Κουντόκωστα, κορυφαίου αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης στην Κρήτη.
Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Βασίλη, τον Μανώλη, την Αλίκη και τη Γιάννα ενώ η ίδια ευτύχησε να χαρεί οκτώ εγγόνια και ένα δισέγγονο.
Σε ανάρτησή του, ο Νίκος Αντωνακάκης, έγραψε:
Κάθε ιστορία ακόμη και η πιο προσωπική, μόλις ντυθεί με λέξεις δεν μας ανήκει πια.
Η απώλεια της Στέλλας Κεφαλογιάννη, της χήρας του Κουντόκωστα όπως την ξέραμε όλοι, είναι μία ιστορία χαρμολύπης.
Για την αγάπη και θαλπωρή με την οποία μας περιέθαλπε αλλά και για τον πόνο που μας άφησε και το κενό που θα γεμίζει κάθε ελεύθερη στιγμή μας…
Η μέχρι τώρα παρουσία της, επιβεβαίωνε την παρουσία των νεανικών μας αγώνων. Η απουσία της θέτει σε κίνηση το μηχανισμό της μνήμης, από μία εποχή που κυριαρχούσαν οι αξίες και ο ανθρωπισμός.
Προσωπικά, θα τη θυμάμαι πάντα με σεβασμό και τρυφερότητα ίδια με αυτή που πρόσφερε κάθε φορά που με καλοδεχόταν στο σπίτι της, όταν χρειαζόταν να βρίσκομαι δίπλα στο γιο της το Μανώλη στους πολιτικούς αγώνες που δίναμε αλλά και στο Βασίλη.
Ο σπαραγμός μας ανείπωτος αλλά ο Παράδεισος που την περιμένει θα ελαφρύνει κάθε μας πόνο.
Καλό ταξίδι Αρχόντισσα….