Μια από τις πιο εντυπωσιακές αλλά και πολυφωτογραφημένες σκηνές στον Καράβολα ήταν τα σιντριβάνια με το νερό να αναβλύζει και κόσμο να συγκεντρώνεται γύρω από αυτά.
Εκεί στα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του χώρου, τότε που καθημερινά έπαιρναν μια ανάσα εκεί κάθε απόγευμα εκατοντάδες Ηρακλειώτες.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν τα σιντριβάνια σταμάτησαν να λειτουργούν εξαιτίας της λειψυδρίας ή από αδιαφορία. Στην πρώτη περίπτωση πάντως υπάρχουν σύγχρονες μέθοδοι όπου το ίδιο νερό καταναλώνεται και δεν είναι μεγάλη η σπατάλη. Ίσως από την κατανάλωση ενέργειας από τις αντλίες των σιντριβανιών.
Πάντως όχι μόνο στερηθήκαμε την ωραία εικόνα και την αίσθηση που δίνει το νερό αλλά έμειναν πίσω σιντριβάνια ως μπετονένια ακαλαίσθητα κτίσματα με σκόνες, σκουπίδια και άλλα φερτά αντικείμενα να τα κατακλύζουν ειδικά όταν φυσά αέρας.
Άλλωστε η περιοχή του Καράβολα δείχνει πλέον να είναι σε παρακμή που αν και δεν έχει εγκαταλειφθεί τελείως ωστόσο δεν συγκεντρώνει τον κόσμο που συγκέντρωνε παλιά.
