Νέο επικίνδυνο περιστατικό σημειώθηκε στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο, όπου τμήμα της οροφής κατέρρευσε μέσα σε γραφείο επιμελητών της Χειρουργικής Κλινικής.
Όπως καταγγέλλει η Ένωση Εργαζομένων του νοσοκομείου, μεγάλα κομμάτια σοβάδων και δομικών υλικών αποκολλήθηκαν και έπεσαν στο δάπεδο.
Το γεγονός ότι δεν υπήρξε τραυματισμός οφείλεται καθαρά στην απουσία του προσωπικού από τον χώρο εκείνη τη στιγμή ,μια συγκυρία που σε καμία περίπτωση δεν συνιστά μέτρο ασφαλείας για ένα δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα.
Το συμβάν αυτό έρχεται να προστεθεί σε αντίστοιχο επεισόδιο που είχε καταγραφεί τον Σεπτέμβριο του 2025, επιβεβαιώνοντας τη συνεχή επιδείνωση των κτιριακών υποδομών του κεντρικού κτιρίου, το οποίο χρονολογείται από το 1950.
Καθημερινά, από τις εγκαταστάσεις αυτές μετακινούνται εκατοντάδες εργαζόμενοι, ασθενείς και συνοδοί.
Οι εργαζόμενοι υπογραμμίζουν ότι το πρόβλημα είναι ήδη αποτυπωμένο στις σχετικές μελέτες ανακαίνισης, οι οποίες προβλέπουν στατικές ενισχύσεις και έχουν χρηματοδοτηθεί από το Περιφερειακό Πρόγραμμα Κρήτης.
Όπως επισημαίνουν, οι τεχνικές διαδικασίες και οι μελέτες έχουν ολοκληρωθεί και το μόνο που εκκρεμεί είναι η πολιτική βούληση για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης και την άμεση έναρξη των εργασιών.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ένωση Εργαζομένων
«Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους» τονίζει η Ένωση Εργαζομένων και επισημαίνει:
«Τμήματα της οροφής κατέρρευσαν στο εσωτερικό του γραφείου, ενώ μεγάλα κομμάτια επιχρισμάτων και υλικών βρέθηκαν στο πάτωμα. Το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή δεν βρισκόταν κάποιος εργαζόμενος στο συγκεκριμένο σημείο δεν αποτελεί ένδειξη ασφάλειας. Αποτελεί καθαρή τύχη.
Και η τύχη δε μπορεί να αποτελεί μηχανισμό ασφάλειας σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.
Το σημερινό περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε αντίστοιχο περιστατικό πτώσης τμήματος οροφής που είχε σημειωθεί τον Σεπτέμβριο του 2025 και επιβεβαιώνει με τον πιο εμφατικό τρόπο αυτό που οι εργαζόμενοι του Βενιζελείου γνωρίζουν εδώ και χρόνια:
Το κεντρικό κτίριο του νοσοκομείου αντιμετωπίζει σοβαρό και διαρκώς επιδεινούμενο πρόβλημα κτιριακής υποδομής.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο συγκεκριμένο γραφείο. Αφορά ένα παλαιό κτίριο, κατασκευασμένο το 1950, από το οποίο καθημερινά διέρχονται εκατοντάδες εργαζόμενοι, ασθενείς και συνοδοί. Η ίδια η μελέτη ανακαίνισης που έχει εκπονηθεί για το κεντρικό κτίριο αναγνωρίζει την παλαιότητα και τα σημαντικά προβλήματα των υποδομών, ενώ προβλέπει μεταξύ άλλων αποτύπωση του υφιστάμενου στατικού φορέα και μελέτη στατικών ενισχύσεων όπου απαιτούνται.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία.
Δε μιλάμε πλέον για ένα έργο που πρέπει κάποτε να σχεδιαστεί. Το έργο έχει ωριμάσει. Οι μελέτες έχουν γίνει. Οι απαραίτητες διαδικασίες έχουν προχωρήσει. Αυτό που λείπει είναι η πολιτική απόφαση για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης και η έναρξη της υλοποίησης.
Οι μελέτες για την ανακαίνιση και αναδιαρρύθμιση του κεντρικού κτιρίου χρηματοδοτήθηκαν από το Περιφερειακό Πρόγραμμα Κρήτης, ενώ έχει προχωρήσει και η μελέτη για τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου.
Σήμερα, σύμφωνα με τις δημόσιες αναφορές για το έργο, απαιτούνται περίπου 35 εκατομμύρια ευρώ για το κεντρικό κτίριο και επιπλέον 5 εκατομμύρια ευρώ για τον περιβάλλοντα χώρο, δηλαδή περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ συνολικά.
Τριάντα πέντε εκατομμύρια για να σωθεί και να εκσυγχρονιστεί το κεντρικό κτίριο. Πέντε εκατομμύρια για τον περιβάλλοντα χώρο. Και μηδέν για άλλες δικαιολογίες.
Το Βενιζέλειο δε ζητά προνομιακή μεταχείριση.
Ζητά τα αυτονόητα.
Να διαθέτει ασφαλείς, σύγχρονες και λειτουργικές υποδομές για να μπορεί να συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες υγείας που προσφέρει εδώ και δεκαετίες στους πολίτες της Κρήτης, της νότιας Ελλάδας αλλά και στους εκατομμύρια επισκέπτες του νησιού.
Το Βενιζέλειο είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πλέον παραγωγικά νοσοκομεία της χώρας. Η αξία του δεν αποτυπώνεται μόνο στον αριθμό των κλινών του. Αποτυπώνεται στους ανθρώπους που νοσηλεύει, στα χειρουργεία, στα ΤΕΠ, στα εξωτερικά ιατρεία, στα εργαστήρια, στην Ιατρική Απεικόνιση, στις αιμοκαθάρσεις, στις ενδοσκοπήσεις και στο τεράστιο έργο του Κέντρου Αίματος.
Όμως ένα νοσοκομείο δεν μπορεί να λειτουργήσει με ασφάλεια μόνο χάρη στην υπερπροσπάθεια των εργαζομένων του.
Χρειάζεται κτίρια και προσωπικό.
Και σήμερα στερείται και τα δύο σε κρίσιμο βαθμό.
Το Βενιζέλειο διαθέτει σήμερα το χαμηλότερο επίπεδο μη ιατρικού προσωπικού της τελευταίας δεκαετίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε επεξεργαστεί από τη Διαδραστική Απεικόνιση του Υπουργείου Εσωτερικών, για την περίοδο Οκτωβρίου 2021 – Αυγούστου 2025 το νοσοκομείο παρουσιάζει καθαρή μείωση προσωπικού κατά 345 εργαζόμενους, καταγράφοντας μία από τις μεγαλύτερες μειώσεις σε ολόκληρη τη χώρα.
Και την ίδια στιγμή η Τεχνική Υπηρεσία, που είναι η υπηρεσία η οποία πρέπει να διασφαλίζει την ασφαλή λειτουργία των κτιριακών και ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, παραμένει επικίνδυνα υποστελεχωμένη.
Με 43% κενές οργανικές θέσεις, μόλις δύο ΠΕ Μηχανικούς και 13 επικουρικούς εργαζόμενους που καλύπτουν πάγιες και κρίσιμες ανάγκες, δεν μπορεί να υπάρξει σοβαρή πολιτική συντήρησης των υποδομών.
Δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε από μια αποδεκατισμένη Τεχνική Υπηρεσία να διαχειριστεί ένα κτιριακό συγκρότημα με ιστορία δεκαετιών, αυξημένες απαιτήσεις και συνεχώς συσσωρευμένα προβλήματα.
Η συντήρηση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση ασφαλούς λειτουργίας.
Και η υποστελέχωση της Τεχνικής Υπηρεσίας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με μπαλώματα και εργολαβίες κάθε φορά που παρουσιάζεται ένα πρόβλημα.
Χρειάζονται μόνιμες προσλήψεις εξειδικευμένου προσωπικού και άμεση λύση για τους συμβασιούχους συναδέλφους που εδώ και χρόνια καλύπτουν πάγιες ανάγκες.
Το Βενιζέλειο δεν μπορεί να περιμένει άλλα είκοσι χρόνια.
Η νέα πτώση οροφής πρέπει να λειτουργήσει ως τελευταίο καμπανάκι.
Δεν θέλουμε να φτάσουμε στο σημείο να συζητάμε σε λίγα χρόνια εάν ένα τμήμα του νοσοκομείου μπορεί να λειτουργήσει ή εάν ένα παλιό κτίριο μπορεί πλέον να υποστηρίξει με ασφάλεια τις ανάγκες ενός σύγχρονου νοσοκομείου.
Το Βενιζέλειο δεν πρέπει να αφεθεί να γεράσει μέχρι να καταστεί μη λειτουργικό.
Δεν μπορεί η πολιτεία να περιμένει να πέσει το κτίριο για να αποφασίσει ότι χρειάζεται ανακαίνιση.
Και δεν είναι δυνατόν να θεωρείται πολιτική επιτυχία κάθε νέα εξαγγελία για ένα επιμέρους έργο, ενώ το βασικό κτιριακό
πρόβλημα παραμένει άλυτο.
Κύριε Υπουργέ,
την επόμενη φορά που θα έρθετε στο Ηράκλειο για μία ακόμη παρουσίαση ή μία ακόμη φιέστα, μην ξεχάσετε τα γνωστά σας γυαλιά.
Αυτή τη φορά, όμως, φορέστε τα για να δείτε την πραγματικότητα.
Κοιτάξτε την οροφή.
Κοιτάξτε τα σημεία από τα οποία έχουν ήδη πέσει σοβάδες.
Κοιτάξτε τις υποδομές του παλαιού κεντρικού κτιρίου.
Και κυρίως, κοιτάξτε τους εργαζόμενους που καθημερινά μπαίνουν σε αυτό το κτίριο και εργάζονται με την απολύτως εύλογη αγωνία για το τι μπορεί να συμβεί την επόμενη φορά.
Δεν ζητάμε να έρθετε με ακόμη μία ανακοίνωση.
Ζητάμε να έρθετε με τη χρηματοδότηση.
Γιατί η Κρήτη έχει ήδη πληρώσει αρκετά για εξαγγελίες.»