Ζούμε στην εποχή της ΑΙ και η γεωργία είναι ίσως ο κλάδος που θα βιώσει την πιο «αθόρυβη», αλλά ουσιαστική επανάσταση, λόγω της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Για το θέμα, μίλησε στην «Π» ο κ. Ισίδωρος Σιδερίδης, CEO της Pobuca, εταιρείας με ειδίκευση στην Τεχνητή Νοημοσύνη, εξηγώντας ότι δεν πρόκειται για ρομπότ που θα αντικαταστήσουν τον αγρότη, αλλά για μια ψηφιακή αναβάθμιση της ίδιας της γης.
«Στην Ελλάδα, όπου ο πρωτογενής τομέας παλεύει με το αυξημένο κόστος και την κλιματική αλλαγή, η ΑΙ δεν είναι πολυτέλεια, είναι το εργαλείο επιβίωσης που θα μετατρέψει την παραδοσιακή καλλιέργεια σε γεωργία ακριβείας», σημείωσε.
Πώς ακριβώς βοηθάει η ΑΙ τον παραγωγό;
Η δύναμη της ΑΙ βρίσκεται στην ανάλυση δεδομένων που ο άνθρωπος αδυνατεί να επεξεργαστεί σε πραγματικό χρόνο. Φανταστείτε έναν παραγωγό που λαμβάνει ειδοποίηση στο κινητό του ότι σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του ελαιώνα του ξεκινάει μια ασθένεια, πριν ακόμα αυτή γίνει ορατή με το μάτι.
- Οικονομία πόρων: Οι αλγόριθμοι αναλύουν δορυφορικές εικόνες και δεδομένα από αισθητήρες στο έδαφος, υποδεικνύοντας την ακριβή ποσότητα νερού ή λιπάσματος που χρειάζεται κάθε τετραγωνικό μέτρο. Αυτό σημαίνει λιγότερα έξοδα και μικρότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα.
- Πρόβλεψη παραγωγής: Η ΑΙ μπορεί να προβλέψει με εντυπωσιακή ακρίβεια τη σοδειά μήνες πριν, επιτρέποντας στον αγρότη να διαπραγματευτεί καλύτερες τιμές με την αγορά.
- Αντιμετώπιση κινδύνων: Από την έγκαιρη προειδοποίηση για παγετό μέχρι τον εντοπισμό παρασίτων, η τεχνολογία λειτουργεί ως ένας «άγρυπνος φρουρός» πάνω από το χωράφι 24 ώρες το 24ωρο.
Ανθρωποειδή ρομπότ: οι χειρώνακτες του μέλλοντος
Πέρα όμως από τη λήψη αποφάσεων βάσει δεδομένων, η ΑΙ αποκτά πλέον και «σώμα» στο χωράφι.
Ανθρωποειδή ρομπότ, εξοπλισμένα, με εξελιγμένους αισθητήρες και ΑΙ θα αναλάβουν στο μέλλον τις πιο επίπονες και επαναλαμβανόμενες χειρωνακτικές εργασίες: σπορά ακριβείας, επιλεκτική συγκομιδή φρούτων και λαχανικών, κλάδεμα, ακόμα και σημειακό ψεκασμό, αποφεύγοντας τη σπατάλη.
Αυτή η εξέλιξη θα «λύσει τα χέρια» του αγρότη, επιτρέποντάς του να επικεντρωθεί στη διαχείριση αυτού του «ψηφιακού εργατικού δυναμικού» και στη στρατηγική, αντί για τη σωματική κούραση, αντιμετωπίζοντας παράλληλα την έλλειψη εργατικών χεριών.
Χρειάζεται ο αγρότης ειδικές γνώσεις πληροφορικής;
«Η μεγαλύτερη παρανόηση είναι ότι ο αγρότης πρέπει να γίνει προγραμματιστής. Η απάντηση είναι κατηγορηματικά όχι. Η ΑΙ είναι πλέον «δημοκρατική», ο παραγωγός δεν βλέπει κώδικα, αλλά μια απλή εφαρμογή στο κινητό του με ξεκάθαρες οδηγίες», τόνισε ο κ. Σιδερίδης, επισημαίνοντας:
«Αυτό που χρειάζεται δεν είναι γνώσεις πληροφορικής, αλλά ψηφιακή δεκτικότητα. Η πρόκληση είναι η αλλαγή νοοτροπίας: να εμπιστευτεί ο καλλιεργητής τα δεδομένα και τα ρομπότ, όσο εμπιστεύεται την εμπειρία του. Οι ειδικές γνώσεις θα αφορούν τον χειρισμό και την επίβλεψη αυτών των εργαλείων (π.χ. πώς να αναθέτει εργασίες στα ρομπότ), όχι το πώς αυτά λειτουργούν «κάτω από το καπό».
Το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου
Ο ίδιος επισημαίνει ότι: «για την Ελλάδα, η εθνική στρατηγική πρέπει να εστιαστεί στην πρόσβαση των μικρών παραγωγών σε αυτά τα εργαλεία. Η ΑΙ μπορεί να δώσει στις ελληνικές καλλιέργειες την υπεραξία που χρειάζονται για να σταθούν στη διεθνή αγορά.
Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα χέρια στα χωράφια, χρειαζόμαστε περισσότερη νοημοσύνη.
Η κοινωνική ανατροπή εδώ θα είναι θετική: η γεωργία θα πάψει να είναι μια επίπονη και «αβέβαιη» εργασία και θα γίνει ένας τομέας υψηλής τεχνολογίας, προσελκύοντας νέους ανθρώπους πίσω στην ύπαιθρο».