Η Ελλάδα θρηνεί εδώ και μερικά 24ωρα τα επτά παλικάρια που έχασαν τη ζωή τους με τόσο τραγικό τρόπο στο τρομακτικό δυστύχημα στη Ρουμανία, επτά νέους ανθρώπους που πλήρωσαν την παθολογική τους αγάπη για το ποδόσφαιρο και τον ΠΑΟΚ, τον οποίο ακολουθούσαν πιστά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης.
Πολλές απόψεις έχουν καταγραφεί όλες αυτές τις μέρες για το τι πραγματικά συνέβη στα δραματικά δευτερόλεπτα πριν από τη μοιραία πρόσκρουση του μίνι βαν με την νταλίκα.
Υπήρξε ανθρώπινο λάθος, φταίει το απαρχαιωμένο οδικό δίκτυο της Ρουμανίας, οι καιρικές συνθήκες ή μήπως τα τεχνολογικά συστήματα του μίνι βαν που παγίδευσαν τον οδηγό;
Σε κάθε περίπτωση, την απάντηση θα δώσουν αναλύοντας το βίντεο ντοκουμέντο, οι αρχές και οι πραγματογνώμονες που θα καταλήξουν σε ασφαλή συμπεράσματα για τα αίτια της ανείπωτης τραγωδίας.
Το patris.gr ζήτησε την άποψη δύο κατ’ εξοχήν ειδικών προκειμένου να φωτίσουν από τη δική τους πλευρά αυτό το απίστευτο δυστύχημα που συζητάει όλη η Ελλάδα και όχι μόνο.
Ο Γενικός Γραμματέας του Πανελλήνιου Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδήγησης Λευτέρης Μιχελάκης και ο πρόεδρος του Εθελοντικού Συλλόγου για την Πρόληψη των τροχαίων (ΕΣΥΠΡΟΤΑ), Γιάννης Λιονάκης, είδαν δεκάδες φορές το βίντεο ντοκουμέντο και σίγουρα η εκτίμησή τους, έχει βαρύνουσα σημασία.
«Το πρώτο που διαπιστώνουμε, είναι ότι πρόκειται για έναν δρόμο με μία λωρίδα ανά κατεύθυνση που κυκλοφορούν πολλά φορτηγά και βαριά οχήματα. Ένας δρόμος αρκετά επικίνδυνος, ειδικά για κάποιον οδηγό που τον περνά πρώτη φορά και οφείλει να έχει αυξημένη την προσοχή του. Σίγουρα αυτός ο δρόμος δεν επιτρέπει τα άνετα προσπεράσματα και τις μεγάλες ταχύτητες. Ειδικά όταν βγαίνουμε εκτός χώρας, πρέπει να προσέχουμε πάρα πολύ»,τονίζει ο κ. Μιχελάκης και διατυπώνει ερωτήματα σχετικά με την κατάσταση του οδηγού του μοιραίου βαν:
«Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει απάντηση για το πόσες ώρες ήταν ο ίδιος οδηγός στο τιμόνι, πόσο είχε κουραστεί, αν είχε πιει ή αν ήταν νηστικός αρκετές ώρες. Σε τέτοια μακρινά ταξίδια, ο οδηγός πρέπει ανά δύο ώρες να κάνει στάση για ξεκούραση. Όλα αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στη γενικότερη αντίδραση του οδηγού και από τη θέση μας είναι παρακινδυνευμένο να βγάλουμε συμπεράσματα».
Από την πλευρά του, ο κ. Λιονάκης πιστεύει ότι ο οδηγός του μοιραίου μίνι βαν: «Δεν είχε τη νηφαλιότητα τη συγκεκριμένη στιγμή να μη συνεχίσει τα προσπεράσματα και δεν είχε εικόνα ότι έρχεται από την αντίθετη πλευρά ένα μεγάλο όχημα. Προφανώς πίστεψε ότι προλάβαινε να κάνει και δεύτερο προσπέρασμα ή δεν είχε δει καν τη νταλίκα που ερχόταν από το αντίθετο ρεύμα».
Τα προσπεράσματα τις λάθος στιγμές κοστίζουν ζωές και όπως τονίζει ο κ. Λιονάκης, πρέπει να επιχειρούνται μόνο όταν τηρούνται μια σειρά από κανόνες.
«Το προσπέρασμα δεν είναι μόνο δικαίωμα, είναι και ρίσκο. Γι’ αυτό πρέπει ανάμεσα σε άλλα: Να επιτρέπεται η προσπέραση από τη σήμανση, ο οδηγός να βρίσκεται σε νηφάλια κατάσταση,να είναι σε εγρήγορση, να έχει πλήρη εικόνα του περιβάλλοντος χώρου, να είναι σίγουρος για τη δεξιότητά του, να είναι σε κατάσταση να υπολογίσει σωστά την απόσταση του προπορευόμενου οχήματος και την ταχύτητά του και να μπορεί να υπολογίσει σωστά την ταχύτητα σε σχέση με την απόσταση και του αυτοκινήτου που προπορεύεται και του πιθανόν αντιθέτως ερχόμενου. Να αποφεύγει τα διαδοχικά προσπεράσματα ακόμη κι αν πιστεύει ότι θα τα καταφέρει.
Σκεφτείτε ότι έχοντας στο νου σας τη συνέχιση του προσπεράσματος, μπορεί να μην αντιληφθείτε καν ότι έρχεται απέναντι σας αυτοκίνητο. Στο προσπέρασμα σε δρόμο με διαχωριστικό στηθαίο, το λάθος μπορεί να σας συγχωρεθεί. Χωρίς αυτό θα σας σκοτώσει. Σε θανατηφόρα τροχαία η ευθύνη του οχήματος, μπορεί να φτάσει το 1-1,5%. Του περιβάλλοντος η ευθύνη, με ό,τι αυτό περιλαμβάνει, οδικό, καιρικό κλπ. με πρόσφατη έρευνα από ΗΠΑ υπολογίζεται το πολύ στο 4%. Ο άνθρωπος, ο οδηγός…»
Τελικά μήπως «κόλλησε» το τιμόνι;
Σε ότι αφορά την εκδοχή πως κόλλησε το τιμόνι λόγω του συστήματος Lane Assistance του μίνι βαν, την οποία μετέφερε Έλληνας γιατρός, επικαλούμενος τη μαρτυρία επιζώντα της τραγωδίας, ο κ. Μιχελάκης επισημαίνει:
«Προσωπικά δε θα υιοθετούσα αυτό το σενάριο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το αποκλείω. Δε γνωρίζουμε κατά πόσο μπορεί να λειτούργησε το συγκεκριμένο σύστημα σε αυτή την περίπτωση. Το Lane Assistance σε βάζει στη σωστή λωρίδα κυκλοφορίας αλλά όταν ανάβει το φλας, ουσιαστικά απενεργοποιείται και σου επιτρέπει να πας δεξιά ή αριστερά. Επίσης δεν ισχύει αυτό που έχει ειπωθεί, ότι το τιμόνι μπλοκάρει όταν ενεργοποιείται το Lane Assistance. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι δυσκολεύει κάπως τον χειρισμό του τιμονιού και μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα σε έναν άπειρο οδηγό. Πρέπει ακόμα να συνυπολογίσουμε ότι όταν τρέχεις πχ με 100 χλμ. την ώρα, για να σταματήσει τελείως το όχημα, χρειάζονται 100 μέτρα βάση της φυσικής. Το ένα δευτερόλεπτο που θα χρειαστεί για να κόψεις το τιμόνι δεξιά ή αριστερά, αλλάζει εντελώς τον χρόνο αντίδρασης και ακινητοποίησης του οχήματος. Πρόκειται για μια δύσκολη εξίσωση που δεν μπορεί εύκολα να απαντηθεί».
Απίθανο θεωρεί το σενάριο να κόλλησε το τιμόνι, ο κ. Λιονάκης: «Είναι γνωστό ότι πορεία χωρίς τιμόνι, ακολουθούν μόνο τα αυτόνομα αυτοκίνητα και το συγκεκριμένο που ενεπλάκη στο τροχαίο, δεν ήταν ένα από αυτά. Μάλιστα δεν πιστεύω ότι το Lane Assistance υπάρχει στη συγκεκριμένη μάρκα σε συνδυασμό με την ηλικία του μοντέλου. Τα τιμόνια έχουν πάρα πολλές ασφαλιστικές δικλείδες για να μην κλειδώνουν εν κινήσει, κλειδώνουν μόνο όταν είναι σταματημένα τα αμάξια. Από τη στιγμή που άναψε το φλας, ο οδηγός ήξερε τι έκανε, είχε τον απόλυτο έλεγχο του αυτοκινήτου».
Ο κ. Μιχελάκης θέτει τέλος και το ζήτημα του οδηγικού περιβάλλοντος που είναι κομβικό να λαμβάνεται υπόψη από όσους πιάνουν τιμόνι στα χέρια τους, ακόμα και για μικρές διαδρομές..
«Το οδηγικό περιβάλλον αλλάζει από μέρα σε μέρα, αυτό είναι κάτι που όλοι μας πρέπει να αποδεχθούμε. Κάθε ανθρώπινος οργανισμός συνηθίζει σε δρόμους που χρησιμοποιεί σε καθημερινή βάση ωστόσο ακόμα και αυτοί, μπορεί να εμφανίσουν νέες συνθήκες από τη μια μέρα στην άλλη, ανάλογα με τον καιρό, την κυκλοφορία των οχημάτων κ.α. Πόσο μάλλον όταν πρέπει να οδηγήσουμε σε ένα άγνωστο μέρος. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσαρμογή, να διαβάσουμε το περιβάλλον, τις συνθήκες και ανάλογα να συμπεριφερθούμε».
