Βρισκόμαστε πέντε χρόνια από τον σεισμό της 27ης Σεπτεμβρίου 2021 στο Αρκαλοχώρι και είναι σαν να μη πέρασε μια μέρα! Ο λαός της περιοχής αυτά τα πέντε χρόνια έχει χορτάσει από κούφια λόγια και υποσχέσεις της κυβέρνησης περί “ανοικοδόμηση” και πλήρη “αποκατάσταση”.
χρόνια μετά και οι τραγικές συνέπειες παραμένουν στη ζωή των κατοίκων. Ο σεισμόπληκτος λαός των Δήμων Μινώα Πεδιάδας και Αρχανών – Αστερουσίων με τσακισμένο εισόδημα, χωρίς ουσιαστικά μέτρα στήριξης, απροστάτευτος, παλεύει να επιβιώσει πάνω στα συντρίμμια που άφησε το χτύπημα του Εγκέλαδου, αναφέρει σε ανακοίνωση της η Κ.Ο. Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
«Η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά επιβεβαιώνει την πολιτική κυβερνήσεων – ΕΕ, η οποία αντιμετωπίζει τα έργα υποδομής, προστασίας και αποκατάστασης ως κόστος, αφήνοντας τους σεισμόπληκτους να επωμίζονται οι ίδιοι το βάρος της αποκατάστασης. Προκρίνει πενιχρές και με τεράστιες καθυστερήσεις αποζημιώσεις που σε καμία περίπτωση δε λύνουν το πρόβλημα, αντί για έργα αντισεισμικής θωράκισης, ειδικά σε μία χώρα με έντονη σεισμική δραστηριότητα
Και στην περίπτωση του Αρκαλοχωρίου γίνεται φανερό ότι το κράτος αποδεικνύεται «ικανό» στη συμμετοχή της χώρας στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, «ικανό» να εκτοξεύει τις ΝΑΤΟϊκές δαπάνες, να κατευθύνει πακτωλό δισεκατομμυρίων για υποδομές «διπλής χρήσης» που αφορούν τη στρατιωτική κινητικότητα, βάσει της στροφής στην πολεμική οικονομία που κάνει η ΕΕ, να προετοιμάζεται για ακόμα βαθύτερη εμπλοκή, που επιτάσσουν τα κέρδη των εφοπλιστών, των βιομηχάνων. Είναι όμως επιλεκτικά «ανίκανο» να προστατέψει τις ανθρώπινες ζωές και να χρηματοδοτήσει υποδομές που μπορούν να δώσουν ανακούφιση στους πληγέντες.
Πέντε χρόνια μετά, περίπου 130 οικογένειες (500 άνθρωποι) εξακολουθούν να μένουν σε κοντέινερ, ενώ άλλες τόσες αναγκάζονται να ζουν σε επικίνδυνα σπίτια, ελλείψει εναλλακτικής λύσης. Από τα περίπου 3.500 «κίτρινα» κτίρια έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα μόλις 600 άδειες επισκευής. Βέβαια, την ίδια ώρα που το κράτος δεν καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες που αφορούν τη στέγη των κατοίκων στο Αρκαλοχώρι, τρέχει η «ανάπτυξη», η οποία υπηρετεί με συνέπεια και σταθερότητα την κερδοφορία των ομίλων και ο λαός χρυσοπληρώνει τα λεγόμενα «εμβληματικά» έργα στην Κρήτη. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, συνολικά, μέχρι στιγμής, ο λαός έχει πληρώσει 625 εκατ. ευρώ για το έργο του αεροδρομίου που, μέσω της χρηματοδότησης με ζεστό κρατικό χρήμα και με δάνεια που πληρώνει ο ίδιος μέσα από τη φορολεηλασία αλλά και μέσω φθηνών εργαζομένων, εξασφαλίζει τεράστια και σίγουρα κέρδη στην κοινοπραξία ενώ καμία σχέση δεν έχει με τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες για ασφαλείς και φθηνές μεταφορές.
Η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων των κατασκευαστικών εταιρειών και των μονοπωλίων των αερομεταφορών φαίνεται και στην πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ, που απέρριψε την προσφυγή ενάντια στην εγκατάσταση των ραντάρ στην Παπούρα, κόντρα στο αίτημα του λαού της περιοχής για ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς
Η αντίθεση αυτή ανάμεσα στα κέρδη των ομίλων και τις λαϊκές ανάγκες αποτυπώνεται και στους ρυθμούς αποκατάστασης της σχολικής στέγης. Ενώ οι επενδύσεις των ομίλων τρέχουν με fast track διαδικασίες, δεν έχει ολοκληρωθεί η αποκατάσταση της σχολικής στέγης στην περιοχή, με αποτέλεσμα 140 μαθητές/τριες από 3 σχολεία, να κάνουν ακόμη μάθημα σε κοντέινερ.
Η διαδικασία αποζημιώσεων παραμένει σε μεγάλο βαθμό σε εκκρεμότητα, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις δεν έχουν δοθεί καθόλου λόγω περιορισμών που λειτουργούν ως «κόφτες». Ταυτόχρονα, συνεχίζεται η «κοροϊδία» με το άτοκο δάνειο και τις κλειστές πόρτες των τραπεζών, αντί η στεγαστική συνδρομή να καλύπτει το 100% της δαπάνης μέσω κρατικής αρωγής, ενώ την ίδια ώρα εκκρεμούν πάνω από 140 υποθέσεις για αποζημιώσεις οικοσκευής.
Η καθυστέρηση της κατεδάφισης επικίνδυνων κτιρίων είναι «εγκληματική» αφού περίπου 400 «κόκκινα» κτίρια παραμένουν ακόμη ακατεδάφιστα ενώ και η χρηματοδότηση είναι τουλάχιστον ανεπαρκής, με αποτέλεσμα να παραμένουν εστίες κινδύνου για τη ζωή, την υγεία και την καθημερινότητα των κατοίκων. Τα κτίρια αυτά βρίσκονται σε γειτονιές, σε κεντρικούς δρόμους, σε σημεία καθημερινής διέλευσης οικογενειών και παιδιών. Η πάροδος του χρόνου, οι καιρικές συνθήκες και η φυσική φθορά επιδεινώνουν συνεχώς τη δομική τους κατάσταση, αυξάνοντας τον κίνδυνο αιφνίδιας κατάρρευσης.
Την ίδια στιγμή, το τιμολόγιο της ΔΑΕΦΚ παραμένει αναντίστοιχο με την πραγματικότητα, καθώς το κόστος κατασκευής έχει αυξηθεί από το 2021 πάνω από 30%. Το γεγονός αυτό καθιστά την αποκατάσταση των κατοικιών σε πολλές περιπτώσεις αδύνατη στην πράξη, ιδιαίτερα για τις σοβαρές επεμβάσεις που αφορούν τον φέροντα οργανισμό, τη στατική αποκατάσταση και τη συνολική δομική ασφάλεια των κτιρίων, για τις οποίες η απόκλιση ανάμεσα στις εγκεκριμένες τιμές και στο πραγματικό κόστος είναι τεράστια.
Το αποκορύφωμα της βαρβαρότητας εις βάρος των σεισμόπληκτων είναι ότι πραγματοποιούνται ακόμα και πλειστηριασμοί των λαβωμένων και κατεστραμμένων σπιτιών. Αφού μέσα στα 5 χρόνια και μέχρι το τέλος του 2026, υπολογίζονται διακόσιοι εξήντα πλειστηριασμοί στον Δήμο Μινώα Πεδιάδας και άλλοι τόσοι στον Δήμο Αρχανών – Αστερουσίων.
Ο λαός των Δήμων Μινώα Πεδιάδας και Αρχανών- Αστερουσίων, χρειάζεται τώρα να οργανώσει ξανά τον αγώνα του και να δώσει νέες μάχες, για 100% αποζημιώσεις για όλους, για μέτρα αντισεισμικής θωράκισης, για να μείνει στον τόπο του, για να πάρει πίσω τη ζωή του.
Το ΚΚΕ θα συνεχίσει να είναι πλάι στον αγωνιζόμενο και δοκιμαζόμενο λαό της περιοχής! Όπως υποσχέθηκε από την πρώτη μέρα. Θα συνεχίσει να βρίσκεται σταθερά και αταλάντευτα απέναντι σε αυτή την πολιτική που φέρνει νέα μεγάλα αδιέξοδα και απειλές για τον λαό και που δεν παίρνει από “rebranding” κάθε λογής νέων και παλιότερων δήθεν Μεσσιών, αλλά μόνο από ανατροπή και ριζική εκ βάθρων αλλαγή, μέσα από ένα μεγάλο, ταξικά προσανατολισμένο κίνημα σε αντικαπιταλιστική – αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, το οποίο θα βάλει στο προσκήνιο τις πραγματικές σύγχρονες ανάγκες των πολλών, κόντρα στα κέρδη των λίγων εκμεταλλευτών.
Πέντε χρόνια μετά ο λαός της περιοχής έχει βγάλει συμπεράσματα, τον καλούμε να αφήσει στην άκρη τη λογική της “αναμονής”. Αυτό που χρειάζεται σήμερα για να ξαναγεννηθεί η ελπίδα και η αισιοδοξία είναι ένα νέο αγωνιστικό ξεκίνημα. Γιατί μόνο λαός μπορεί να σώσει τον λαό, την περιουσία του, τον τόπο του, ενάντια στην πολιτική που θεωρεί τις ανάγκες μας κόστος και μας καταδικάζει να ζούμε στα συντρίμμια!»