Η επιστημονική έρευνα, που εκπονήθηκε από διεπιστημονική ομάδα του ΕΜΠ έπειτα από πρωτοβουλία του Δήμου Αποκορώνου και στο πλαίσιο προγραμματικής σύμβασης με την Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κρήτης, αξιολογεί τις περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις του έργου, εξετάζοντας μεταξύ άλλων την υπογειοποίηση και την υποθαλάσσια όδευση.
Ο υφιστάμενος σχεδιασμός προβλέπει εναέρια γραμμή μήκους περίπου 98 χιλιομέτρων, με 269 πυλώνες βαρέως τύπου, ύψους έως 33 μέτρων, που θα διέρχεται από περιοχές των Δήμων Χανίων, Αποκορώνου, Ρεθύμνης, Αμαρίου, Μυλοποτάμου και Μαλεβιζίου.
Οι αντιδράσεις επικεντρώνονται στις επιπτώσεις που εκτιμάται ότι θα προκαλέσει η συγκεκριμένη χάραξη στο φυσικό περιβάλλον, στο τοπίο, στις ιδιοκτησίες και στις τοπικές δραστηριότητες.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα που είχαν παρουσιαστεί προηγουμένως στον Αποκόρωνα, η υπογειοποίηση και η υποθαλάσσια μεταφορά της γραμμής προβάλλουν ως εναλλακτικές επιλογές έναντι της εναέριας κατασκευής.
Την παρουσίαση της μελέτης στο ΕΜΠ πραγματοποίησαν οι καθηγητές Δημήτρης Καλιαμπάκος και Νίκος Μπελαβίλας, με τη συμμετοχή εκπροσώπων των Δήμων Αποκορώνου, Ρεθύμνης και Μαλεβιζίου.
Κουκιανάκης: Ενεργειακή ανάπτυξη χωρίς καταστροφή του περιβάλλοντος
Ιδιαίτερη έμφαση στις επιπτώσεις της προτεινόμενης χάραξης στον Αποκόρωνα έδωσε ο δήμαρχος Χαράλαμπος Κουκιανάκης, επισημαίνοντας ότι η εγκατάσταση των πυλώνων επηρεάζει περιοχές στους πρόποδες των Λευκών Ορέων, κοντά στη λίμνη Κουρνά και στο φυσικό τοπίο της Μαδάρας.
Ο ίδιος επανέλαβε ότι ο Δήμος δεν αντιτίθεται στην ενίσχυση των ενεργειακών υποδομών της Κρήτης, αλλά στον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης του έργου, ζητώντας λύσεις που θα προστατεύουν το περιβάλλον και δεν θα επιβαρύνουν δυσανάλογα τις τοπικές κοινωνίες.
Η παρουσίαση της επιστημονικής μελέτης αποκτά ιδιαίτερη σημασία ενόψει της 9ης Δεκεμβρίου, οπότε έχει προγραμματιστεί η εκδίκαση της προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Ο Δήμος Αποκορώνου, μαζί με συλλογικότητες και φορείς άλλων περιοχών της Κρήτης, έχει προσφύγει κατά του σχεδιασμού, επιδιώκοντας την επανεξέταση της χάραξης.
Η μελέτη του ΕΜΠ προσθέτει πλέον επιστημονική τεκμηρίωση στη διεκδίκηση εναλλακτικής λύσης, μεταφέροντας το βάρος της συζήτησης από την αναγκαιότητα του έργου στον τρόπο κατασκευής του και στις συνέπειες που θα έχει για το νησί.