Η αλλαγή Μητροπολίτη δεν φέρνει μόνο νέα πρόσωπα στην κορυφή της εκκλησιαστικής ιεραρχίας, αλλά ανοίγει και έναν αθόρυβο κύκλο διεργασιών στο εσωτερικό των Μητροπόλεων… ποιοι μένουν, ποιοι φεύγουν και ποιοι… σπεύδουν να προλάβουν τις εξελίξεις.
Ο νέος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου, κ. Τίτος, ουδόλως πάντως επιθυμεί κάποια πράγματα να γίνονται παρασκηνιακά και θέλει, από τις πρώτες κιόλας ημέρες, να λυθούν όλα τα ζητήματα και να προχωρήσει απρόσκοπτα στο έργο του.
Μπορεί, τυπικά, να μην υπάρχει καμία ρητή υποχρέωση παραίτησης, ωστόσο η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ο πρωτοσύγκελος και οι αρχιερατικοί επίτροποι γνωρίζουν καλά ότι, με την έλευση νέου Μητροπολίτη, οι θέσεις τους κρίνονται εκ νέου – και μάλιστα από μηδενική βάση.
Γι’ αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες της «Π», ο κ. Τίτος έχει ήδη στη διάθεσή του τις συγκεκριμένες παραιτήσεις, είναι όμως άγνωστο επί του παρόντος αν θα τις κάνει δεκτές. Ωστόσο, τα όσα… «καταγράφηκαν» από τις κάμερες στην πρόσφατη επίσκεψή του στο Δημαρχείο Χανίων δείχνουν ότι πολύ σύντομα, για κάποια πρόσωπα, θα έχουμε εξελίξεις.
Πάντα, όμως, στη βάση της δήλωσης που έκανε και δείχνει τον τρόπο σκέψης του… «Θα ειρηνεύσουμε πρώτα τις ψυχές μας και μετά τα υπόλοιπα… Αυτό θα το δούμε».
Ο πρωτοσύγκελος, ως ο άνθρωπος-κλειδί της διοίκησης, βρίσκεται στην πιο «ευάλωτη» θέση. Πρόκειται για τον στενότερο συνεργάτη του προηγούμενου Μητροπολίτη, γεγονός που καθιστά σχεδόν αυτονόητο ότι ο νέος ποιμενάρχης θα θελήσει να τοποθετήσει πρόσωπο της απόλυτης εμπιστοσύνης του. Έτσι, σε πολλές περιπτώσεις, η παραίτηση δεν είναι υποχρεωτική – είναι όμως προδιαγεγραμμένη.
Στο ίδιο μήκος κύματος, αλλά με χαμηλότερη ένταση, κινούνται και οι αρχιερατικοί επίτροποι. Αν και συχνά παραμένουν για λόγους διοικητικής συνέχειας, δεν παύουν να αποτελούν επιλογές του εκάστοτε Μητροπολίτη. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να αντικατασταθούν, ανάλογα με τις προτεραιότητες και τη «φιλοσοφία διοίκησης» του νέου επικεφαλής.
Πίσω από τις κλειστές πόρτες, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου παρατηρείται ένας άτυπος «αγώνας προσαρμογής», με πρόσωπα να επιχειρούν να διασφαλίσουν τη θέση τους ή να διεκδικήσουν ρόλο στο νέο σχήμα εξουσίας.
Στην πράξη, λοιπόν, η αλλαγή Μητροπολίτη δεν συνοδεύεται από υποχρεωτικές παραιτήσεις, αλλά από μια σιωπηρή –και πολλές φορές σκληρή– αναδιάταξη δυνάμεων. Γιατί, στην Εκκλησία, όπως και στην πολιτική, οι θέσεις δεν είναι ποτέ δεδομένες, αλλά αποτέλεσμα εμπιστοσύνης και ισορροπιών.
Και το «στοίχημα» του κ. Τίτου, προφανώς, και είναι να τηρηθούν οι ισορροπίες για να επανέλθει η Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου σε μία ομαλή ποιμαντορική πορεία διακονίας, που ίσως να έλειψε τα τελευταία χρόνια, χωρίς ωστόσο να έχουν την αποκλειστική ευθύνη, είτε ο μακαριστός κυρός Δαμασκηνός, ούτε ο τοποτηρητής, Κισσάμου και Σελίνου, κ. Αμφιλόχιος.