Ρεπορτάζ: Αντωνία Κουτσάκη
Τρείς υποψήφιοι με κάποιες από τις υψηλότερες βαθμολογίες μοιράζονται τις σκέψεις τους στο patris.gr για τη δύσκολη διαδρομή μέχρι την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, αλλά και τα σχέδιά τους για το μέλλον.
«Νόμιζα ότι μου έκαναν πλάκα»
Με 19.300 μόρια, η Μελαμπιανάκη Εριάννα πέτυχε έναν σπουδαίο στόχο, ανοίγοντας τον δρόμο για τις σχολές Ηλεκτρολόγων Μηχανικών στο Μετσόβιο ή στη Θεσσαλονίκη.
Μαθήτρια του 2ου ΓΕΛ Ηρακλείου, περιγράφει στο patris.gr τη φετινή χρονιά ως «απαιτητική αλλά και ιδιαίτερα γρήγορη».
Τα ιδιαίτερα μαθήματα έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία της. Ωστόσο, όπως τονίζει, «όλα συνέβαλαν στο τελικό αποτέλεσμα: η προσωπική προσπάθεια, η οργάνωση και η προσπάθεια να κρατήσω ισορροπία ανάμεσα στο διάβασμα και τον προσωπικό χρόνο».
Η επιτυχία της έδωσε τεράστια ικανοποίηση — «τόσο που αρχικά ένιωσα σαν να μου κάνουν πλάκα», όπως λέει — καθώς δεν περίμενε τόσο υψηλή βαθμολογία και ακόμη δεν το έχει πλήρως συνειδητοποιήσει.
Σε επίπεδο εξετάσεων, η καλή προετοιμασία και η εξάσκηση με θέματα προηγούμενων ετών την βοήθησαν να ανταποκριθεί με άνεση. «Η Φυσική μου φάνηκε σχετικά εύκολη, ενώ η Χημεία πιο απαιτητική, με πολλά ζητούμενα», σημειώνει.
Μετά από μια δύσκολη χρονιά, το επόμενο βήμα είναι η ξεκούραση και οι διακοπές.
«Ο αθλητισμός με βοήθησε να ξεφύγω από την πίεση των μαθημάτων»
Με 18.850 μόρια και κατακτώντας την πρώτη θέση στο 11ο ΓΕΛ Ηρακλείου, ο Διακάκης Γιώργος πέτυχε μια σπουδαία διάκριση στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, ανταμείβοντας τους κόπους, την επιμονή και την αφοσίωσή του.
Επόμενος στόχος του είναι η εισαγωγή σε Τμήμα Πληροφορικής, ακολουθώντας το όνειρό του στον χώρο της τεχνολογίας και ανοίγοντας νέους ορίζοντες για το μέλλον του.
Η φετινή χρονιά είχε αυξημένες απαιτήσεις και έντονη πίεση. Ωστόσο, κατάφερε να ανταποκριθεί με «συστηματική προετοιμασία, προσήλωση στους στόχους και ένα σωστά οργανωμένο πρόγραμμα μελέτης».
Ο ίδιος μίλησε στο patris.gr για τα πρώτα του συναισθήματα:
«Είμαι πολύ χαρούμενος για την επιτυχία μου και για τη βαθμολογία που κατάφερα να συγκεντρώσω. Σίγουρα υπήρχαν δυσκολίες, όμως η ισορροπία με τον αθλητισμό —καθώς ασχολούμαι ενεργά με το πόλο στον ΟΦΗ— με βοήθησε πάρα πολύ να διατηρώ καθαρό μυαλό και καλή ψυχολογία.
Σκέφτομαι ήδη το επόμενο βήμα της ζωής μου, ανάμεσα στο Ηράκλειο και την Αθήνα, ενώ ανυπομονώ να απολαύσω και στιγμές ξεκούρασης με φίλους, διακοπές και δραστηριότητες. Ο αθλητισμός θα συνεχίσει να αποτελεί σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς μου και στο μέλλον».
«Οι Πανελλήνιες είναι απλώς ένα διαγώνισμα»
Η Αφροδίτη Δασκαλάκη, με τα 18.700 μόρια που συγκέντρωσε, βλέπει τη φοίτησή της στη Νομική να γίνεται πραγματικότητα από την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά. Αν και δεν έχει αποφασίσει ακόμη, βρίσκεται μεταξύ της σχολής στην Αθήνα και της Θεσσαλονίκης, με τη συμπρωτεύουσα να έχει ένα προβάδισμα, αφού εκεί είναι φοιτητής ο αδελφός της.
Ωστόσο και η πρωτεύουσα έχει τα υπέρ της, καθώς είναι περισσότερες οι διασυνδέσεις για το «μετά» της σχολής.
Η Αφροδίτη τονίζει ότι οι Πανελλήνιες είναι απλώς ένα διαγώνισμα: «Όσοι λένε το αντίθετο», αναφέρει, «είναι αυτοί που δεν το πήραν σοβαρά. Είχα καλές βάσεις και με λίγο καθημερινό διάβασμα και προγραμματισμό πέτυχα αυτό που ήθελα. Έκανα όμως και μια θυσία, αφού σταμάτησα το ποδόσφαιρο, όπου έπαιζα στην Εθνική Ομάδα Κορασίδων».
Η Μαρία Μανωλαράκη είναι απόφοιτη του 5ου Γενικού Λυκείου Ηρακλείου και ετοιμάζεται να «βάλει πλώρη» για τη σχολή που ονειρευόταν από παιδί, τη Νομική, στοχεύοντας μάλιστα στην Αθήνα. Κατάφερε να συγκεντρώσει 18.125 μόρια, με βαθμούς που «ζαλίζουν» στα μαθήματα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας (18,1) και των Λατινικών (19,8).
Η ίδια υποστηρίζει πως το αποτέλεσμα δικαίωσε τον αγώνα που κατέβαλε σε όλη τη διάρκεια μιας ιδιαίτερα απαιτητικής χρονιάς.
«Σημαντικό ρόλο για εμένα διαδραμάτισε η υποστήριξη από την οικογένεια και η καθοδήγηση από την καθηγήτρια μου», δηλώνει.
«Σε όσους μαθητές ξεκινούν τώρα αυτή τη διαδρομή, θα έλεγα να μη συγκρίνουν τον εαυτό τους με κανέναν. Ο καθένας έχει τον δικό του ρυθμό και τη δική του πορεία. Οι Πανελλαδικές είναι ένας σημαντικός σταθμός, αλλά όχι ο τελικός προορισμός. Τα όνειρα χτίζονται καθημερινά, με υπομονή, επιμονή και πίστη ότι κάθε μικρό βήμα μας φέρνει πιο κοντά σε αυτά».
