Είναι από τις θλιβερές ειδήσεις που «γράφουν» οι δημοσιογράφοι, που για χρόνια καταγράφουν με ακεραιότητα και ευσυνειδησία την επικαιρότητα και τον κόσμο γύρω τους.
Είναι το «φευγιό» τους, άλλοτε γιατί το περιμέναμε κι άλλοτε ξαφνικά, όπως με τον συνάδελφο, τον Μανόλη Παντινάκη που έμελε να «γράψει» για μένα την πρώτη κακή είδηση του 2026 .
Ο Μανώλης έφυγε πολύ νωρίς ,έχοντας να δώσει πολλά ακόμα μέσα από τα ντοκιμαντέρ και τα βιβλία του για την ιστορία του τόπου και για ανθρώπους που πρωταγωνίστησαν σ’ αυτήν.
Δεν τον έβλεπα συχνά, δεν μιλούσαμε στο τηλέφωνο, όμως ένα μεγάλο κομμάτι της επαγγελματικής μου ζωής ήταν συνυφασμένο μ’ αυτόν ,μέσω της εβδομαδιαίας εφημερίδας ,της «Εβδομάδας» που εξέδιδε ο ίδιος, εκεί στα μακρυνά 90΄ς.
Αρχικά ξεκινήσαμε μέσα από μια χαλαρή συνεργασία ,με θέματα και συνεντεύξεις, αλλά διάφορες συγκυρίες ,ένα δικό του φοβερό τροχαίο ατύχημα από το οποίο βγήκε νικητής και το κλείσιμο της δουλειάς που εγώ εργαζόμουν, ανέλαβα την εφημερίδα. Με πολύ δουλειά, ξενύχτια, χαρές, λύπες έως ότου την πήρε ο Όμιλος της ΚΡΗΤΗ TV.
Σ’ αυτό το διάστημα γνώρισα καλύτερα τον Μανώλη που ήταν καθημερινά εκεί για να εμψυχώνει ,να δίνει ιδέες, να μιλάει για το δικό του επαγγελματικό παρελθόν: Ρεθεμνιώτικα Νέα , Τόλμη, συγκρότημα Λαμπράκη .Εκεί στη στοά της οδού Σμύρνης και συνέχεια στην οδό Μανουσογιάννη,έκανε «τα πρώτα του βήματα»… στη δημοσιογραφία ο γιός του ο Αντώνης, που σχεδόν μπουσουλώντας τον έφερνε η μητέρα ,η Ελένη ,η δεύτερη σύζυγος του που κι εκείνη δημοσιογραφούσε στην «Τόλμη» για αρκετό καιρό. Δημοσιογράφος έγινε και η πρώτη του κόρη ,η Κατερίνα.
Κι όπως τα φέρνει το ποτάμι της ζωής,ο Μανώλης από το 2003-όπως λέει η ιστορία της ζωής του που ξεδιπλώνει η ΕΣΗΕΠΗΝ – αφιερώθηκε στην ιστορική έρευνα, εστιάζοντας στην περίοδο της Κατοχής, της Εθνικής Αντίστασης και του εμφυλίου στη Κρήτη, φέρνοντας στο φως ντοκουμέντα και άγνωστες πτυχές της ιστορίας.
Μέσα από αυτή του τη δραστηριότητα, συνέγραψε πληθώρα ιστορικών βιβλίων, τα οποία αποτελούν σημαντική πηγή γνώσης για την Κρήτη και την Αντίσταση. «Τελευταίο • Ο πολέμαρχος της Βίγλας. Καπετάν Σφακιανός».
Τον είδα τελευταία φορά πέρσι τέτοιες ημέρες, στην κοπή της πίτας της Ένωσης Συντακτών και συγκινηθήκαμε και οι δύο, με τα όσα θυμηθήκαμε για την «Εβδομάδα».
Το τελευταίο αντίο θα πουν φίλοι και συγγενείς στις 3 μ.μ. αύριο Τετάρτη 7ανουαρίου από τον Ι.Ν. του Αγίου Παύλου, στο Σπήλι του Δήμου Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου. Εκεί από όπου έγινε η αρχή.
Καλό κατευόδιο και συλλυπητήρια στα παιδιά σου.