Στο άκουσμα της είδησης ότι αποφυλακίζεται μέχρι να εκδικαστεί στο Εφετείο ο καθηγητής από τη Σητεία που καταδικάστηκε για κατάχρηση ασέλγειας σε βάρος κοριτσιών στην περιοχή η μητέρα του ενός κοριτσιού ξεσπά σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης λέγοντας ότι νιώθει ανασφάλεια, απογοήτευση και αγωνία δηλώνοντας ότι παράλληλα σέβεται στην Δικαιοσύνη όμως ως μητέρα έχει αγωνία και αναρωτιέται αν προστατεύονται τα θύματα και η ψυχική τους ασφάλεια.
Ο 45χρονος μαθηματικός στη Σητεία καταδικάστηκε τον Μάιο του 2026 σε ποινή κάθειρξης 18 ετών (αρχική ποινή 24 ετών) για κατάχρηση μαθητριών σε ασέλγεια. Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ηρακλείου έκρινε τον εκπαιδευτικό ένοχο, χωρίς αναστολή, έπειτα από καταγγελίες πρώην μαθητριών του.
Πρόσφατα, τον Ιούλιο του 2026, το δικαστήριο αποφάσισε την αποφυλάκισή του με περιοριστικούς όρους μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό.
Γράφει λοιπόν η μητέρα του κοριτσιού στο facebook:
“Δύο μήνες πριν, άκουσα ένα δικαστήριο να ανακοινώνει μια ομόφωνη καταδικαστική απόφαση. Ποινή κάθειρξης 18 ετών, χωρίς ανασταλτικό αποτέλεσμα. Εκείνη τη στιγμή πίστεψα πως, έστω και δύσκολα, η Δικαιοσύνη είχε στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα προστασίας προς τα παιδιά που βρήκαν τη δύναμη να μιλήσουν.
Σήμερα πληροφορούμαι ότι ο καταδικασθείς αποφυλακίζεται μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.
Ως μητέρα ενός από τα τρία κορίτσια, δεν μπορώ να περιγράψω την απογοήτευση, την αγωνία και την ανασφάλεια που νιώθω. Αναρωτιέμαι με ποιο σκεπτικό κρίθηκε ότι ένας άνθρωπος που καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 18 χρόνια κάθειρξης μπορεί να επιστρέψει στην κοινωνία, ενώ η υπόθεσή του δεν έχει ακόμη κριθεί οριστικά.
Σέβομαι απόλυτα τη Δικαιοσύνη και γνωρίζω ότι η έφεση αποτελεί νόμιμο δικαίωμα κάθε κατηγορουμένου. Όμως έχω επίσης το δικαίωμα, ως μητέρα, να εκφράσω την αγωνία μου και να αναρωτηθώ αν, σε τέτοιες υποθέσεις, η προστασία των θυμάτων και η ψυχική τους ασφάλεια βρίσκονται πραγματικά στο επίκεντρο.
Τα παιδιά που κατήγγειλαν όσα βίωσαν χρειάστηκαν τεράστιο θάρρος για να σταθούν απέναντι σε μια τόσο δύσκολη διαδικασία. Για εμάς, η σημερινή εξέλιξη είναι ένα ακόμη πολύ βαρύ φορτίο.
Δεν ζητώ εκδίκηση. Ζητώ να μην ξεχνάμε ποτέ ότι πίσω από κάθε δικαστική απόφαση υπάρχουν παιδιά και οικογένειες που καλούνται να συνεχίσουν να ζουν με τις συνέπειές της.
Εύχομαι, όταν έρθει η ώρα του Εφετείου, η φωνή των θυμάτων να ακουστεί ξανά με την ίδια δύναμη που βρήκαν για να μιλήσουν πρώτη φορά”.