Ένας νέος γύρος επαφών ξεκινά για τη δημιουργία μέσου σταθερής τροχιάς στην Κρήτη από τα μέλη της Παγκρήτιας Επιτροπής, που έχει συγκροτηθεί για τον σκοπό αυτό. Ειδικότερα, τα μέλη της Παγκρήτιας Επιτροπής, για τη δημιουργία μέσου σταθερής τροχιάς, έχουν ήδη ξεκινήσει έναν νέο γύρο επαφών και συναντήσεων με δημάρχους και παράγοντες της αυτοδιοίκησης και σχεδιάζουν -με τον συντονισμό της Περιφέρειας Κρήτης- τη διοργάνωση μιας μεγάλης εκδήλωσης, στην οποία θα κληθεί η πολιτική ηγεσία των αρμόδιων Υπουργείων.
Η εκδήλωση προγραμματίζεται αρχές Φεβρουαρίου και στόχο έχει να ασκηθεί ισχυρή πίεση στα αρμόδια Υπουργεία, να υιοθετήσουν το αίτημα για τη δημιουργία μέσου σταθερής τροχιάς στην Κρήτη, εστιάζοντας στη λειτουργία του αεροδρομίου Καστελλίου, το οποίο αλλάζει δραστικά τα δεδομένα της επιβατικής κίνησης που είναι ξεκάθαρο ότι η δρομολογούμενη κατασκευή του Βόρειου Οδικού Άξονα, δεν μπορεί να καλύψει τον τεράστιο όγκο των αναγκών μετακίνησης.
Όπως χαρακτηριστικά τονίζει το μέλος της Παγκρήτιας Επιτροπής, Λευτέρης Μιχελάκης, με βάση τις εκτιμήσεις που γίνονται, ο αναμενόμενος ετήσιος φόρτος επιβατών -μετά την κατασκευή του αεροδρομίου- μπορεί να ξεπερνά τα 10 εκατομμύρια επιβάτες, με το 80% περίπου της συνολικής κίνησης να συγκεντρώνεται στο εξάμηνο Μαΐου-Οκτωβρίου.
Άρα, εγείρονται τεράστια ζητήματα σε ό,τι αφορά στη γρήγορη και κυρίως ασφαλή μετακίνηση των πολιτών, που μπορεί να διασφαλιστεί μόνο μέσα από τη χρήση ενός μέσου σταθερής τροχιάς.
Σύμφωνα με τον κ. Μιχελάκη, όλα τα δεδομένα που υπάρχουν τεκμηριώνουν την ανάγκη σύνδεσης του Καστελλίου με το Ηράκλειο με μέσο σταθερής τροχιάς, το οποίο σημειώνεται ότι -εκτός των άλλων- θα αποφορτίσει τις μετακινήσεις των ΙΧ, θα ενισχύσει την ενδοδημοτική συγκοινωνία και θα συμβάλει στη συγκράτηση του τοπικού πληθυσμού.
Τα μέλη της Παγκρήτιας Επιτροπής τονίζουν ότι η Κρήτη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν φτωχός συγγενής, όταν μάλιστα έχει πληρώσει τόσο βαρύ «φόρο αίματος» στα αναρίθμητα τροχαία και στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι το δικαιούται αυτό το έργο και πρέπει να αποκτήσει μέσο σταθερής τροχιάς, το οποίο το συναντάμε σε όλα τα μεγάλα νησιά της Μεσογείου.
Η απουσία μέσου σταθερής τροχιάς όχι μόνο εντείνει την κυκλοφοριακή επιβάρυνση, την περιβαλλοντική ρύπανση και τα προβλήματα προσβασιμότητας, αλλά συνιστά και αναπτυξιακή υστέρηση, με ευρύτερες συνέπειες για την οικονομία και την ποιότητα ζωής του πολίτη.