Αν και ως καλλιτέχνες είναι ευαίσθητοι, σμιλεύουν ένα σκληρό υλικό, το μάρμαρο. Κουράζονται πολύ ως χειρώνακτες, όμως μπορούν να μιλούν με τις ώρες, θεωρητικά, για την τέχνη. Ίσως αυτές οι αντιφάσεις τούς δίνουν ένα ακόμα πλεονέκτημα: Στον ελεύθερο χρόνο τους, έχουν απίστευτο χιούμορ.
Οι γλύπτες και η γλύπτρια που συμμετέχουν στο Διεθνές Συμπόσιο Γλυπτικής Δήμου Ηρακλείου έχουν τη δυνατότητα να αποδίδουν τον κόσμο τους τρισδιάστατα και να στέλνουν μηνύματα. Μετά την κόπωση κάθε μέρας, συναντιούνται τα βράδια με κατοίκους της περιοχής, απολαμβάνοντας τη φιλοξενία τους.
Ο θεσμός του Διεθνούς Συμποσίου Γλυπτικής, που πραγματοποιείται στον οικισμό Βενεράτο, κλείνει φέτος τα είκοσι χρόνια. Μια χρονιά ακόμα συμμετέχουν ταλαντούχοι καλλιτέχνες από την Ελλάδα και άλλες χώρες, δουλεύοντας πάνω σε μεγάλους όγκους λευκού μαρμάρου, για να αποδώσουν εξαιρετικά έργα τέχνης.
Στο 11ο Διεθνές Συμπόσιο Γλυπτικής Δήμου Ηρακλείου μετέχουν ο διακεκριμένος γλύπτης από την Κούβα Oscar Laureliano Aguirre Comendador, ο Κινέζος επικεφαλής της παγκόσμιας συμμαχίας Διεθνών Συμποσίων (ISSA) Yang Liu, ο βραβευμένος Έλληνας γλύπτης Αντώνης Μυρωδιάς, η γλύπτρια του Εθνικού Νομισματοκοπείου της Τράπεζας της Ελλάδος Λήδα Παυλή και ο γλύπτης από το Βενεράτο Μανώλης Χαρκούτσης, ο οποίος υποστηρίζει σθεναρά τον θεσμό επί είκοσι χρόνια.
Οι καλλιτέχνες εργάζονται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, όπου βρίσκονται και εξαιρετικά έργα παλαιότερων συμποσίων. Μικροί και μεγάλοι έχουν τη δυνατότητα να δουν από κοντά πώς οι ακατέργαστοι όγκοι μαρμάρου μετατρέπονται σε θαυμάσια γλυπτά. Η είσοδος είναι ελεύθερη και το Συμπόσιο θα διαρκέσει μέχρι τις 11 Οκτωβρίου.
Το 11ο Διεθνές Συμπόσιο Γλυπτικής Δήμου Ηρακλείου συνδιοργανώνεται με την Περιφέρεια Κρήτης. Μέγας χορηγός του Συμποσίου είναι ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Μαρμάρου, επιχειρήσεις του οποίου δώρισαν τα λευκά μάρμαρα, ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας. Ο θεσμός υποστηρίζεται από τα Τοπικά Συμβούλια και τους Πολιτιστικούς Συλλόγους Βενεράτου, Δαφνών, Αυγενικής, Κερασίων και Σίβα. Πολύτιμη είναι η συμβολή των τοπικών επιχειρήσεων και των εθελοντών της περιοχής.
Ενορίες και τοπική κοινωνία έχουν «αγκαλιάσει» τον θεσμό, εκφράζοντας αισθήματα φιλοξενίας.